พุทธวิธีการจัดการบริการสาธารณะที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดกาญจนบุรี

ผู้แต่ง

  • ธิติวุฒิ หมั่นมี คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • สมบัติ นามบุรี คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

พุทธวิธี, การจัดการบริการสาธารณะ, การพัฒนาคุณภาพ, ประสิทธิภาพ, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาการบริการสาธารณะที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพ 2. ศึกษานวัตกรรมกระบวนการเชิงการบริการสาธารณะที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพ และ 3. ประเมินพุทธวิธีการจัดการบริการสาธารณะที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดกาญจนบุรี ดำเนินการวิธีวิจัยแบบผสานวิธี เก็บข้อมูลกับกลุ่มตัวอย่างในจังหวัดกาญจนบุรี จำนวน 281 คน สัมภาษณ์ จำนวน 18 รูปหรือคน และทำการประเมินนวัตกรรม 9 รูปหรือคน โดยใช้การสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.984 และใช้แบบสัมภาษณ์กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลทั้งเชิงพรรณนาและเชิงอนุมาน

ผลการวิจัยพบว่า 1. การบริการสาธารณะที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพ โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง 2. นวัตกรรมกระบวนการเชิงการบริการสาธารณะที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพ พบว่า มีองค์ประกอบ 3 องค์ประกอบ คือ 1. การบริการสาธารณะ มีตัวชี้วัด 5 ด้าน 2. นำหลักพละ 4 มาประยุกต์เพื่อส่งเสริมให้เกิดนวัตกรรมกระบวนการเชิงการบริการสาธารณะที่มีตัวชี้วัด 4 ด้าน 3. การบริการสาธารณะที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพ มีตัวชี้วัด 6 ด้าน และ 3. การประเมินพุทธวิธีการจัดการบริการสาธารณะที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดกาญจนบุรี พบว่า 1. ด้านการบริการสาธารณะ โดยภาพรวมอยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด 2. ด้านหลักพละ 4 โดยภาพรวมอยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด และ 3. ด้านการบริการสาธารณะที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพ โดยภาพรวมอยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า มีความเหมาะสมมากที่สุดทุกด้าน

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2550). สรุปสาระสำคัญมาตรฐานการบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.

ถนัด ไชยพันธ์. (2560). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อการส่งเสริมประสิทธิผลในการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดอุบลราชธานี (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ภวัต นิตย์โชติ. (2561). การพัฒนาสมรรถนะตามหลักพละ 4 ของบุคลากรปกครองส่วนท้องถิ่น ในจังหวัดสงขลา (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

รสคนธ์ รัตยเสริมพงศ์. (2557). ปัญหาและแนวทางแก้ไขปัญหาการจัดบริการสาธารณะของท้องถิ่น (เอกสารการสอนชุดวิชาการจัดบริการสาธารณะของท้องถิ่น หน่วยที่ 8-15). นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2542). พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: สำนักงานกฤษฎีกา.

สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดกาญจนบุรี. (2567). ข้อมูลพื้นฐานของ อปท. บุคลากร. สืบค้นเมื่อ 6 ธันวาคม 2567 จาก https://shorturl.asia/Z3N5r.

อุดมพร สุคนธฉายา. (2547). ศึกษาประสิทธิผลของการให้บริการประชาชนแบบศูนย์บริการจุดเดียวเบ็ดเสร็จ กรณีศึกษา ประชาชนผู้มาขอรับบริการ ณ สำนักงานเขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-25

รูปแบบการอ้างอิง

หมั่นมี ธ., & นามบุรี ส. (2026). พุทธวิธีการจัดการบริการสาธารณะที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 9(4), 125–136. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jidir/article/view/290902