การบริหารทรัพยากรมนุษย์ภาครัฐเชิงพลวัตบทบาทรัฐ
คำสำคัญ:
บทบาทรัฐ, การบริหารทรัพยากรมนุษย์ภาครัฐ, รัฐเครือข่าย, พลวัตองค์กรรัฐ, DR-HRAบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอกรอบแนวคิดใหม่ด้านการบริหารทรัพยากรมนุษย์ภาครัฐ ภายใต้บริบทของรัฐร่วมสมัยที่มีลักษณะเป็นรัฐเครือข่ายและรัฐพหุบทบาท โดยเสนอแนวคิดการบริหารทรัพยากรมนุษย์ภาครัฐเชิงพลวัตบทบาทรัฐ (Dynamic Role-Based Human Resource Administration: DR-HRA) เป็นกรอบทฤษฎีที่อธิบายข้อจำกัดของการบริหารทรัพยากรมนุษย์แบบยึดตำแหน่ง และเสนอการเปลี่ยนฐานคิดไปสู่การบริหารโดยยึดบทบาทของบุคลากรภาครัฐเป็นศูนย์กลาง บทความใช้การวิเคราะห์เชิงแนวคิดและการสังเคราะห์ทฤษฎีรัฐศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์ และการบริหารทรัพยากรมนุษย์ ชี้ให้เห็นว่า ความล้มเหลวของรัฐจำนวนมากไม่ได้เกิดจากการขาดทรัพยากร แต่เกิดจากความไม่สอดคล้องระหว่างบทบาทรัฐที่เปลี่ยนแปลงกับระบบการบริหารคนที่ยังคงหยุดนิ่ง บทความเสนอว่า DR-HRA สามารถเป็นฐานคิดใหม่ในการปฏิรูประบบราชการ การพัฒนาศักยภาพบุคลากร และการออกแบบนโยบายทรัพยากรมนุษย์ภาครัฐในศตวรรษที่ 21
เอกสารอ้างอิง
โกวิทย์ พวงงาม. (2555). การปกครองท้องถิ่นไทย : หลักการและมิติใหม่ในอนาคต (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
ชาญชัย แสวงศักดิ์. (2562). กฎหมายเกี่ยวกับวินัยการเงินการคลังของรัฐ : วิธีการงบประมาณและการตรวจเงินแผ่นดิน. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
บุญเกียรติ การะเวกพันธุ์ และคณะ. (2557). การบริหารงานภาครัฐแนวใหม่. สืบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2569 จาก https://shorturl.asia/gbVn2.
วรเดช จันทรศร. (2552). ทฤษฎีการนำนโยบายสาธารณะไปปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สมาคมนักวิจัยมหาวิทยาลัยไทย (TURA).
Agranoff, R. & McGuire, M. (2003). Collaborative Public Management: New Strategies for Local Governments. Washington, DC: Georgetown University Press.
Armstrong, M. & Taylor, S. (2023). Armstrong's Handbook of Human Resource Management Practice (16th ed.). London: Kogan Page.
Boxall, P. et al. (2007). The Oxford Handbook of Human Resource Management. Oxford: Oxford University Press.
Kickert, W. J. M. et al. (1997). Managing Complex Networks: Strategies for the Public Sector. London: Sage.
Kolb, D. A. (2015). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development (2nd ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.
Moore, M. H. (1995). Creating Public Value: Strategic Management in Government. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Osborne, D. & Gaebler, T. (1992). Reinventing Government: How the Entrepreneurial Spirit Is Transforming the Public Sector. Reading, MA: Addison-Wesley.
Perry, J. L. & Hondeghem, A. (Eds.). (2008). Motivation in Public Management: The Call of Public Service. Oxford: Oxford University Press.
Rhodes, R. A. W. (1997). Understanding Governance: Policy Networks, Governance, Reflexivity and Accountability. Buckingham: Open University Press.
Rittel, H. W. J. & Webber, M. M. (1973). Dilemmas in a general theory of planning. Policy Sciences, 4(2), 155–169.
Senge, P. M. (2006). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization (Rev. ed.). New York, NY: Doubleday.
Ulrich, D. et al. (2008). HR Competencies: Mastery at the Intersection of People and Business. Alexandria, VA: Society for Human Resource Management.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ภาพหรือตารางหรือเนื้อหาอื่นๆ ของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้งแสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์ หากไม่เป็นไปตามข้อกำหนดเบื้องต้น ทางวารสารจะถอดบทความของท่านออกโดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆ ทั้งสิ้น
