ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการรับเหมาก่อสร้างผ่านติ๊กต็อกของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
Main Article Content
บทคัดย่อ
ปัจจุบันแอปพลิเคชันติ๊กต็อกได้กลายเป็นแพลตฟอร์มออนไลน์สำคัญที่เป็นสื่อกลางในการสื่อสารข้อมูลของผู้ประกอบการไปยังผู้บริโภค เพื่อประกอบการตัดสินใจซื้อสินค้าหรือเลือกใช้บริการ บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการรับเหมาก่อสร้างผ่านติ๊กต็อกของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลการศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามออนไลน์ในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 268 คน ซึ่งเป็นผู้พักอาศัยในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลที่มีประสบการณ์การใช้บริการรับเหมาก่อสร้างผ่านติ๊กต็อก สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ การวิเคราะห์องค์ประกอบ
เชิงยืนยันและโมเดลสมการโครงสร้างผลการวิจัยพบว่า โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 4 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1) การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ 2) การตลาดเชิงเนื้อหา 3) ภาพลักษณ์ร้านค้า และ 4) การตัดสินใจใช้บริการ ซึ่งมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในระดับดี โดยพบว่าปัจจัยด้านภาพลักษณ์ร้านค้า การตลาดเชิงเนื้อหา และการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์มีอิทธิพลทางตรงต่อการตัดสินใจใช้บริการของผู้บริโภคตามลำดับ ดังนั้น ผู้ประกอบธุรกิจรับเหมาก่อสร้างควรออกแบบโฆษณาหรือคอนเทนต์ที่ทำให้เกิดภาพลักษณ์ที่น่าเชื่อถือและแตกต่างจากร้านอื่น นอกจากนี้ควรสร้างคอนเทนต์ ให้มีความเพลิดเพลินเพื่อกระตุ้นให้เกิดการมีส่วนร่วมของผู้บริโภค ซึ่งจะส่งผลทำให้เกิดการตัดสินใจใช้บริการรับเหมาก่อสร้างผ่านติ๊กต็อก
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
ฉัตรชัย สุพรรณบรรจง, จำเนียร บุญมาก, ศิริกุล ตุลาสมบัติ และ ทัดพงศ์ อวิโรธนานนท์. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างการสร้างเนื้อหาโดยผู้ใช้กับการมีส่วนร่วมในตราสินค้าในการซื้อสินค้าผ่านอีมาร์เก็ตเพลส. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 6(2), 52-69. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmspsru/article/view/268052
ณชัยศักดิ์ จุณณะปิยะ. (2566). การตลาดสื่อสังคมออนไลน์. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์, 11(1), 64-76. สืบค้นจากhttps://so02.tci-thaijo.org/index.php/RCIM/article/view/257794
ณัฐณิชา อินทร์เพ็ญ. (2565). อิทธิพลของการสร้างสรรค์การตลาดเชิงเนื้อหา การสร้างคุณค่าร่วม และความผูกพันของผู้บริโภคที่มีต่อความจงรักภักดีในตราสินค้าบนสังคมออนไลน์. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 17(62), 32-42. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/researchjournal-lru/article/view/250279
ณัฐดนัย วัฒนพานิช และ วิลาสินี ยนต์วิกัย. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการร้านอาหารขนาดกลางแบบร่วมสมัยในจังหวัดปทุมธานี. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 18(1), 160-173. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/journaldru/article/view/266155
ณัฐพงศ์ เจริญดีทรัพย์สิริ, ศิริรัตน์ โกศการิกา และ ยุพาวรรณ วรรณวาณิชย์. (2564). การสื่อสารทางการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่ส่งผลต่อการรับรู้ตราสินค้าและส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าออนไลน์. วารสารเกษตรศาสตร์ธุรกิจประยุกต์, 15(23), 21–40. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/KAB/article/view/250078
ทัศนา หงส์มา. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาพลักษณ์ตราสินค้า คุณค่าตราสินค้ากับความจงรักภักดีในตราสินค้าเครื่องสำอางนำเข้าจากต่างประเทศของผู้บริโภค ในจังหวัดนนทบุรี. วารสารวิจัยราชภัฏธนบุรี รับใช้สังคม, 8(2), 79–94. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/DRURDI/article/view/257731
ธนภร จรูญนิมมาน (2566). กลยุทธ์นวัตกรรมบริการและการตลาดบริการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการของลูกค้าธุรกิจที่พักแรมในจังหวัดชุมพร. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 9(1), 106–118. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/scaj/article/view/261668
นพปฎล ขิงทอง และ นันทิตา เพชราภรณ์ (2568). การประยุกต์ใช้ตัวแทนปัญญาประดิษฐ์สำหรับสร้างการตลาดเชิงเนื้อหาบนสื่อสังคมออนไลน์: กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์จากโรงเรียนวัดจุฬามณี (ชุณหะจันทนประชาสรรค์). วารสารนวัตกรรมธุรกิจ การจัดการ และสังคมศาสตร์, 6(3), 99-122. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jibim/article/view/293446
นัฐกิจ ปิงยศ และ ชัชชญา ยอดสุวรรณ. (2567). ภาพลักษณ์โรงแรมสีเขียวที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการ โรงแรมในจังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 18(2), 173–202. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmscrru/article/view/273142
นันท์นภัส สำราญรื่น และ สายพิณ ปั้นทอง. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านแอปพลิเคชันเดลิเวอรี่จากร้านสะดวกซื้อในกรุงเทพมหานคร.วารสารสุทธิปริทัศน์, 36(1), 61-79. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/256724
ปภาพัชร บุญกอบเกื้อ และ ฉัตรพล มณีกูล. (2566). เครื่องมือการตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้ออุปกรณ์ตกแต่งบ้านผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดสมุทรสาคร. Journal of Modern Learning Development, 8(5), 1-15. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/260175
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (18 สิงหาคม 2566). แผนแม่บทการส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัลระยะที่ 2. สืบค้นจาก https://www.depa.or.th/th/master-plan-digital-economy/master-plan-for-digital-economy-66-67
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (31 สิงหาคม 2565). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ประจำปี 2566 : กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. สืบค้นจาก https://www.etda.or.th/th/Useful-Resource/publications/iub2022.aspx
สุกัญญารัตน์ เอี่ยมเอม และ ระบิล พ้นภัย. (2568). ภาพลักษณ์ตราสินค้าและการตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อคอนโดมิเนียมของผู้บริโภคชาวไทย. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(2), 55-67. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/282680
สุปรียา พัฒนพงศ์ธร และ ศรัณย์ธร ศศิธนากรแก้ว. (2565). วิเคราะห์รูปแบบและเนื้อหาของการ ตลาดเชิงเนื้อหาผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่ส่งผลต่อความภักดีต่อแบรนด์เครื่องสำอางไทย. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 29(1), 295-320. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/abc/article/view/240548
อุมาวรรณ วาทกิจ. (2566). ส่วนประสมทางการตลาด 4Es ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคของผู้บริโภคผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์. วารสารวิชาการและวิจัยมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 13(1), 31-45. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/neuarj/article/view/262430
Etikan, I., Musa, S. A., & Alkassim, R. S. (2016). Comparison of convenience sampling and purposive sampling. American Journal of Theoretical and Applied Statistics, 5(1), 1-4. https://doi.org/10.11648/j.ajtas.20160501.11
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. (7th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2014). A primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM), California: SAGE.
Hoelter, J. W. (1983). The analysis of covariance structures: Goodness-of-fit indices. Sociological Methods and Research, 11, 325–344. https://doi.org/10.1177/0049124183011003003
Joreskog, K. G., & Sorbom, D. (1984). Advances in factor analysis and structural equation models. Lanham: Rowman & Littlefield Publishers.
Kline, R.B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling. (4th ed.). New York: Guilford Press.
Schreiber, J. B., Stage, F. K., King, J., Nora, A., & Barlow, E. A. (2006). Reporting structural equation modeling and confirmatory factor analysis results: a review. The Journal of Educational Research, 99(6), 323–337. Retrieved from https://doi.org/10.3200/JOER.99.6.323-338
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling. (3rd ed.). London: Routledge.
Smart Insights. (2025). Global social media research summary 2025. Retrieved from https://datareportal.com/reports/digital-2025-global-overview-report
Thompson, B. (2004). Exploratory and confirmatory factor analysis: Understanding concepts and applications. Washington DC.: American Psychological Association.
Ullman, M. T. (2001). The declarative/procedural model of lexicon and grammar. Journal of Psycholinguistic Research, 30(1), 37–69. https://doi.org/10.1023/A:1005204207369