ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ในจังหวัดนครปฐม
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการพัฒนาส่วนประสมการตลาดบริการของธุรกิจการบริการสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ปัจจัยส่วนประสมการตลาดบริการที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ 2) แนวทางการพัฒนาส่วนประสมการตลาดบริการของธุรกิจการบริการสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ใช้การวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างคือผู้บริโภคที่ใช้บริการสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ในจังหวัดนครปฐม 385 คน สุ่มตัวอย่างแบบโควต้า ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือ ตัวแทนผู้ประกอบการที่ให้บริการสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ในจังหวัดนครปฐม 5 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ชนิด คือ 1) แบบสอบถาม 2) แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐาน และสถิติอ้างอิงในการวิจัยเชิงปริมาณ ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยการจัดจำหน่าย (β=0.163) การส่งเสริมการตลาด (β=0.160) พนักงานรับส่งอาหาร (β=0.185) ลักษณะทางกายภาพ (β=0.403) มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2. แนวทางการพัฒนาส่วนประสมการตลาดบริการ แบ่งเป็น 2 ส่วนคือ ผู้ประกอบการควรให้ความสำคัญกับผลิตภัณฑ์และราคา ส่วนผู้ให้บริการแพลตฟอร์มธุรกิจรับส่งอาหาร ควรให้ความสำคัญกับ การจัดจำหน่าย การส่งเสริมการตลาด การพัฒนาพนักงานรับส่งอาหาร พัฒนากระบวนการในการให้บริการ และพัฒนาแอพลิเคชันในการให้บริการ ข้อค้นพบจากงานวิจัยจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ประกอบการอาหารแบบเดลิเวอรี่ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ และผู้ให้บริการแพลตฟอร์มธุรกิจรับส่งอาหาร ในการพัฒนากลยุทธ์ส่วนประสมการตลาดบริการ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
การตลาดวันละตอน. (2564, 30 กรกฎาคม). Top 10 Influencer Food Delivery และ Market share จาก Social listening. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2565, จาก https://www.everydaymarketing.co/trend-insight/top-10-food-delivery-influencer-2021-thailand-social-listening/.
กัญสพัฒน์ นับถือตรง. (2564). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ ในจังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 7(2), 104-113. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/scaj/article/view/250503
เจติยา สกุลปั่น และ วิชากร เฮงษฎีกุล. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อ พฤติกรรมการตัดสินใจเลือกใช้บริการ Food Delivery ของผู้บริโภคในจังหวัดสมุทรสาคร. Journal of Modern Learning Development, 7(2), 317-332. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index. php/jomld/article/view/253808
ธนพร สุขทรัพย์, กชกร สุขทรัพทย์ และ ยศกร สุขทรัพย์. (2565). พฤติกรรมและปัจจัยในการตัดสินใจเลือกใช้บริการสั่งอาหารออนไลน์ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(2). 489–502. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index. php/jmhs1_s/article/view/257257
นครปฐมแคทเทอริ่ง โต๊ะจีน. (2565). โต๊ะจีนเดลิเวอรี ปรับกลยุทธ์การขาย ไม่บวชไม่แต่ง ก็สั่งทานเองได้. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2565, จาก https://www.youtube.com/watch?v=FGVP4Fsl65E
ประชาชาติธุรกิจ. (2563, 27 ตุลาคม). เปิดศึกฟูดเดลิเวอรี่รอบใหม่ โรบินฮุ้ด มีอะไรมาสู้. สืบค้นเมื่อ 17 มิถุนายน 2565, จาก https://www.prachachat.net/breaking-news/news-544461.
วันเพ็ญ เพ็งสมบูรณ์, ภคพร ผงทอง และ ชัยวัสส์ ติวสร้อย. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อรองเท้ากีฬามือสองผ่านสื่อสังคมออนไลน์ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(2), 473-488. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index. php/jmhs1_s/article/view/256843
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2552). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
สำนักงานจังหวัดนครปฐม. (2561). แผนพัฒนาจังหวัดนครปฐม (พ.ศ. 2561–2565) ฉบับทบทวน. สืบค้นเมื่อ 17 มิถุนายน 2565, จาก http://www.nakhonpathom.go.th/files/com_news_ develop_plan/2019-05_fe54f0d4c7dbacd.pdf.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2563, 12 พฤษภาคม). 1212 OCC เผยปัญหาสุดกวนใจจาก Food Delivery ส่งช้า-ของไม่ตรงตามสั่ง. สืบค้นเมื่อ 13 มิถุนายน 2565, จาก https://www.etda.or.th/th/newsevents/pr/1212-OCC-Food-Delivery.aspx.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2564, 18 พฤษภาคม). ปัจจัยอะไรบ้าง…ที่ส่งผลต่อความเชื่อมั่นในการทำ e-Commerce. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2565, จาก https://www. etda.or.th/th/Useful-Resource/Knowledge-Sharing/Building-Trust-in-e-Commerce.aspx
สุทธิเกียรติ สุขรัตน์อมรกุล และ อรไท ชั้วเจริญ. (2563). การจัดการทางการตลาดที่ส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจในการซื้อคอนโดมิเนียมในกรุงเทพฯ. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(3), 563-573. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/245341
อัคริยา รณศิริ, พุฒิธร จิรายุส และ อรชร อิงคานุวัฒน์. (2564). ปัจจัยส่วนประสมการตลาดออนไลน์ (6Ps) ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องประดับเงินของผู้บริโภคบนช่องทางเฟซบุ๊ก (Facebook) ในกรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์, 5(2), 99-110. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/saujournalssh/article/view/254927
Cochran, W.G. (1953). Sampling Techniques. New York: John Wiley & Sons.
Kline, R.B. (2011). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. (3rd ed.). New York: The Guilford Press.
Kotler, P., & Keller, K. (2016). Marketing Management. (15th ed.). New Jersey: Pearson Education.
Schiffman, G.L., & Wisenblit, J. (2014). Consumer behavior. (11th ed.). Boston: Pearson Education.