การพัฒนาการตลาดและการขายโปรแกรมไมซ์ชุมชนแบบบูรณาการสำหรับนักท่องเที่ยวคุณภาพสูงกลุ่มไมซ์

Main Article Content

ประพนธ์ เล็กสุมา
พัชรมน โตสุรัตน์
อารีรัตน์ ฟักเย็น
สิริพร เขตเจนการ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์เรื่องเล่าไมซ์ชุมชน เพื่อส่งเสริมการตลาดแบบบูรณาการ ในชุมชนเมืองต้องห้ามพลาด พลัส จังหวัดนครปฐม และ 2) พัฒนาการตลาด และการขายโปรแกรมไมซ์ชุมชนแบบบูรณาการในชุมชนเมืองต้องห้ามพลาด พลัส จังหวัดนครปฐม รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี พื้นที่วิจัย คือ ชุมชนห้วยม่วง ชุมชนเกาะลัดอีแท่น ชุมชนปฐมอโศก และชุมชนคลองมหาสวัสดิ์ จังหวัดนครปฐม เก็บรวบรวมข้อมูลกับกลุ่มเป้าหมายจำนวน 40 คน และกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน โดยการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ชนิด คือ 1) แบบสอบถาม และ 2) แนวทางการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐานในกรณีการวิจัยเชิงปริมาณส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิเคราะห์เนื้อหาแล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า


1. สามารถพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์เรื่องเล่าไมซ์ชุมชน ประกอบด้วย 3 สื่อคือ สื่อบุคคล สื่อวีดีโอ และสื่อสิ่งพิมพ์ โดยผลประเมินความพึงพอใจของนักเดินทางกลุ่มไมซ์ที่มีต่อสื่อประชาสัมพันธ์ ประเภทสื่อบุคคล และสื่อวีดีโอ อยู่ในระดับมากที่สุด และสื่อสิ่งพิมพ์อยู่ในระดับมาก


2. สามารถสร้างโปรแกรมไมซ์ชุมชน 4 โปรแกรม ประกอบด้วย 1) ไมซ์เชิงอาหารของชุมชนห้วยม่วง 2) ไมซ์เชิงเกษตรและวัฒนธรรมของชุมชนเกาะลัดอีแท่น 3) ไมซ์เชิงสุขภาพของชุมชนปฐมอโศก 4) ไมซ์เชิงวิถีชีวิตของชุมชนคลองมหาสวัสดิ์ โดยมีช่องทางการขายแบบบูรณาการประกอบด้วย 4 ช่องทาง ดังนี้ 1) การขายผ่านชุมชนโดยตรง 2) การขายผ่านตัวแทนจำหน่าย 3) การขายผ่านเครือข่ายท่องเที่ยว และ 4) การขายผ่านการออกอีเวนต์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เล็กสุมา ป., โตสุรัตน์ พ., ฟักเย็น อ., & เขตเจนการ ส. (2023). การพัฒนาการตลาดและการขายโปรแกรมไมซ์ชุมชนแบบบูรณาการสำหรับนักท่องเที่ยวคุณภาพสูงกลุ่มไมซ์. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(1), 357–378. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/262836
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

ประพนธ์ เล็กสุมา, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม

 

 

พัชรมน โตสุรัตน์, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม

 

 

อารีรัตน์ ฟักเย็น, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม

 

 

สิริพร เขตเจนการ, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม

 

 

เอกสารอ้างอิง

กรวิชญ์ ทองวุ่น. (2564). การมีส่วนร่วมของผุ้ชายในการตลาดเชิงเนื้อหาบนเฟซบุ๊กในสินค้าประเภทสกินแคร์. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ชัญญาภัค หล้าแหล่ง, เชษฐ์ ใจเพชร และ วิชชุดา เอื้ออารี. (2561). การสร้างเครือข่ายทางธุรกิจกับความได้เปรียบทางการแข่งขันของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนในพื้นที่จังหวัดชุมพร. วารสาร Veridian E-Journal, Silpakorn University, 11(2), 3447-3464. สืบค้นจาก https://he02.tci-thaijo.org /index.php/Veridian-E-Journal/article/view/153655

นฤดม ต่อเทียนชัย. (2564). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ และความเชื่อมั่นที่ส่งผลต่อความตั้งใจเข้าร่วมงานอีเวนต์ออนไลน์ของผู้เข้าร่วมในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.

ประพนธ์ เล็กสุมา. (2563). แนวทางการพัฒนาศักยภาพการจัดการธุรกิจให้บริการสถานที่จัดประชุมในจังหวัดนครปฐม. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมป์, 15(1), 92-110. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JournalGradVRU/article/view/241821

วิมลพรรณ อาภาเวท. (2553). หลักการโฆษณาและประชาสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.

สมพงษ์ เส้งมณีย์. (2565). แนวทางการพัฒนารูปแบบการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมคุณค่าตราสินค้าการท่องเที่ยวชุมชน จังหวัดจันทบุรี. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 5(3), 1–10. สืบค้นจาก https://doi.org/10.14456/issc.2022.1

สุชาดา น้ำใจดี. (2561). คุณลักษณะสื่อบุคคลที่ควรรู้ในการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น. วารสารชุมชนวิจัย, 12(3), 1-13. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NRRU/article/view/156884

สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอเมืองนครปฐม. (2561). ชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถีบ้านสะแกราย. สืบค้นจาก https://district.cdd.go.th/muangnakhonpath/wp-content/uploads/Sites/218/2019/09

สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน). (2559). วิชาการจัดประชุมและนิทรรศการ. กรุงเทพฯ: เอเอ็นที ออฟฟิศ เอ็กซ์เพลส.

สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา. (2559). กระบวนการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ ภายใต้ระบบบริหารงานคุณภาพ ISO 9001: 2008 สู่ ISO 9001: 2015. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.

อภิชัจ พุกสวัสดิ์ และ กุลทิพย์ ศาสตระรุจิ. (2556). การประชาสัมพันธ์ภายใต้กระแสสื่อสังคมออนไลน์. วารสารการประชาสัมพันธ์และโฆษณา, 6(2), 24-38. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jprad/article/view/134052

อาทิตยา ปาทาน และคณะ. (2565). การพัฒนาโมเดลธุรกิจเพื่อยกระดับศักยภาพของชุมชนในจังหวัดเชียงราย ในการรองรับนักเดินทางกลุ่มไมซ์. (รายงานวิจัย) กรุงเทพฯ: สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ.

Breiter, D., & Milman, A. (2006). Attendees' Needs and Service Priorities in a Large Convention Center: Application of the Importance-Performance Theory. Tourism Management, 27(6), 1364-1370. DOI:10.1016/j.tourman.2005.09.008

De Vries, L., Gensler, S., & Leeflang, P. S. H. (2012). Popularity of Brand Posts on Brand Fan Pages: An Investigation of the Effects of Social Media Marketing. Journal of Interactive Marketing, 26(2), 83-91. https://doi.org/10.1016/j.intmar.2012.01.003

Duralia, O. (2018). Integrated Marketing Communication and Its Impact on Consumer Behavior. Studies in Business and Economics, 13(2), 29-40.

Kaewjitkhongthong, P., & Chawbanpho, Y. (2016). Factors Affecting the Selection Service of MICE for Hotels and Resorts in Kanchanaburi Province. Western University Research Journal of Humanities and Social Science, 2(3), 35-46.

Kotler, P., & Keller, K. (2014). Marketing Management. (15th ed.). Saddle River: Prentice Hall.

Moon, Hyun-Sil., Kim, Hyea-Kyeong., & Kim, Jae-Kyeong. (2011). A Real-time Booth Recommendation Based on Partial Path Information. International Conference on Social Science and Humanity, 5, 285-289.

Thailand Convention & Exhibition Bureau. (2020). MICE Static. Retrieved from https://intelligence.businesseventsthailand.com/en/page/mice-statistics