การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเมืองรอง ในอำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี

Main Article Content

รวีพร จรูญพันธ์เกษม

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สังเคราะห์เนื้อหาของสื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเมืองรอง 2) พัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเมืองรอง และ 3) การหาคุณภาพของสื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเมืองรอง ในอำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยวในอำเภอบ้านไร่ จำนวน 10 คน และผู้เชี่ยวชาญในการหาคุณภาพของสื่อ 3 คน ซึ่งอาจจะเป็นแนวทางในการบริหารจัดการการท่องเที่ยวของอำเภอบ้านไร่ หรือการนำไปเป็นข้อมูลในการบริหารเชิงนโยบาย ให้เหมาะสมและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น


จากผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเมืองรอง หลังการเกิดการแพร่ระบาดของเชื้อโควิด 19 ต้องการให้พัฒนาสื่อวีดิทัศน์ แผ่นพับและ e-book เพื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยว เนื่องมาจากบางพื้นที่ไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ต ดังนั้นสื่อที่มีความเหมาะสมควรมีทั้งภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหว เสียง โดยที่แบ่งออกเป็นรูปแบบออนไลน์ และออฟไลน์สำหรับกรณีที่ไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ต สรุปผลการหาคุณภาพของสื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเมืองรอง สื่อวีดิทัศน์ แผ่นพับและ e-book จากผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่ พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุด องค์ความรู้จากงานวิจัยนี้ พบว่า ปัจจัยความสำเร็จของการพัฒนาการท่องเที่ยวเพื่อให้เกิดความยั่งยืน คือ เครือข่ายความร่วมมือเพื่อส่งเสริมกิจกรรมท่องเที่ยว จากผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่ ในขณะที่การจัดความต่อเนื่องของกิจกรรมหรือการพัฒนาสื่อ เป็นปัจจัยสำคัญที่จะนำไปสู่ความยั่งยืนของเครือข่ายความร่วมมือ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จรูญพันธ์เกษม ร. (2023). การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเมืองรอง ในอำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(5), 2522–2535. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/265054
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2561). สถานการณ์การท่องเที่ยวปี 2561 และแนวโน้มปี 2562. สืบค้นจาก https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=11273.

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563). ประชุมรัฐมนตรีท่องเที่ยวอาเซียนสมัยพิเศษ ว่าด้วยโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). สืบค้นจาก https://www.mots.go.th/Newsview.php?nid=1263

กาญจนา แก้วเทพ. (2551). การจัดการความรู้เบื้องต้นเรื่องสื่อสารชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ดวงพร คำนูณวัฒน์ และ วาสนา จันทร์สว่าง. (2541). สื่อสารการประชาสัมพันธ์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สามเจริญพาณิชย์.

พฤฒิยาพร มณีรัตน์ และ ประสพชัย พสุนนท์. (2565). ปัจจัยด้านคุณค่ามรดกทางวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อประสบการณ์ด้านการท่องเที่ยวเชิงอาหารของนักท่องเที่ยวในชุมชนย่านเมืองเก่าจังหวัดภูเก็ต. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(2), 687-703. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/257213

พิชญาพร ศรีบุญเรือง และ ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2564). การพัฒนาคุณค่าแหล่งท่องเที่ยวเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวศักยภาพสูงในประเทศไทย. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 14(1), 1-13. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/journal_sct/article/view/244458

สมพร เกื้อไข่, วิทยาธร ท่อแก้ว และ ธิติพัฒน์ เอี่ยมนิรันดร. (2565). การสื่อสารเพื่อการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนตะโหมด จังหวัดพัทลุง. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 15(2), 1-11. สืบค้นจากhttps://so04.tci-thaijo.org/index.php/journal_sct/article/view/249684

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2564). ข้อเสนอแนวทางการส่งเสริมท่องเที่ยวเมืองรองเพื่อกระจายรายได้จากการท่องเที่ยว. สืบค้นจาก https://www.parliament.go.th/ewtadmin/ewt/parbudget/ewt_dl_link.php?nid=989

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2560. สืบค้นจาก https://www.nesdc.go.th/ewt_news.php?nid=7500&filename=index

สำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดอุทัยธานี. (2564). แผนพัฒนาจังหวัดอุทัยธานี พ.ศ. 2561 – 2565 (ฉบับทบทวน). สืบค้นจาก https://uthaithani.industry.go.th/webupload/19xea11d5b0d4cea50a23c6cedbf5e73d8f/202107/m_news/21333/242499/file_download/8777b0ce69622f514c7613d18b6dc817.pdf

Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1981). Rural Development Participation: Concept and Measures for Project Design Implementation and Evaluation. Rural Development Committee Center for International Studies. New York: Cornell University.

Cutlip, S. M., Center, A. H., & Broom, G. M. (2006). Effective Public Relations. (9th ed.). New Jersey: Prentice-Hall.

Likert, R. (1932). A Technique for Measurement of Attitudes. Archives of Psychology, 140, 5-55.

Saenprai, N., Mangkhang, C., Kerdtep, A., & Phuwanatwichit, T. (2022). Moon Mang Phutai: Textile Wisdom of Phutai Ethnicity in The Sakon Nakhon Basin Area to Cultural Tourism. International Journal of Multidisciplinary in Management and Tourism, 6(1), 33–46.

https://doi.org/10.14456/ijmmt.2022.4