ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการบอกปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ในการซื้อแพกเกจทัวร์บนเพจเฟซบุ๊กในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
Main Article Content
บทคัดย่อ
แม้เศรษฐกิจจะชะลอตัวจากปัจจัยต่าง ๆ แต่การท่องเที่ยวไทยในปี พ.ศ. 2566 กลับฟื้นตัวอย่างโดดเด่น ขณะเดียวกัน พฤติกรรมนักท่องเที่ยวเปลี่ยนจากการพึ่งบริษัททัวร์ มาเชื่อรีวิวและประสบการณ์จริงผ่านสื่อออนไลน์มากขึ้น บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุการบอกปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ในการซื้อแพกเกจทัวร์บนเพจเฟซบุ๊กในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และ 2) ศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการบอกปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ในการซื้อแพกเกจทัวร์บนเพจเฟซบุ๊กในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามออนไลน์ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ที่เคยซื้อแพกเกจทัวร์บนเพจเฟซบุ๊กและพักอาศัยในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 309 คน คน สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และโมเดลสมการโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านคุณภาพการบริการ 2) ด้านประสบการณ์ทางอารมณ์ 3) ด้านความพึงพอใจ และ 4) ด้านการบอกปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์เป็นอย่างดี โดยพิจารณาจากค่า CMIN/df = 1.640, ค่า GFI = 0.951, ค่า AGFI = 0.926, ค่า SRMR = 0.031, ค่า RMSEA = 0.046 และค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ = 0.93 แสดงว่าตัวแปรในโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของการบอกปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ในการซื้อแพกเกจทัวร์บนเพจเฟซบุ๊ก ได้ร้อยละ 93 พบว่า ด้านประสบการณ์ทางอารมณ์ และด้านความพึงพอใจ มีอิทธิพลทางตรงต่อการบอกปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ในการซื้อแพกเกจทัวร์บนเพจเฟซบุ๊ก ตามลำดับ ซึ่งผู้ประกอบการที่ให้บริการขายแพกเกจทัวร์ควรคำนึงถึงประสบการณ์ทางอารมณ์และความพึงพอใจเป็นสำคัญเพื่อให้เกิดการบอกปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ในการซื้อแพกเกจทัวร์บนเพจเฟซบุ๊กของผู้บริโภคในกรงเทพมหานครและปริมณฑลอีกครั้ง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
จิธญา ตรังคิณีนาถ, นฤมล ลาภธนศิริไพบูลย์, ยลชนก ขวดพุทรา และ ปาณิศา วิชุพงษ์. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการร้านคาเฟ่และการกลับมาใช้บริการซ้ำของผู้บริโภค. วารสารนวัตกรรมธุรกิจ การจัดการ และสังคมศาสตร์, 3(1), 42–63. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jibim/article/view/259974
เจนิชา ประพฤทธิ์มล. (2567). อิทธิพลของผู้นําทางความคิดต่อพฤติกรรมการสื่อสารแบบปากต่อปากในเครือข่ายอินเทอร์เน็ต. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 11(2), 512-538. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/msj/article/view/261586/185988
ฐาณุพัชช์ จิตภักดีภรรัชต์. (2564). ผลกระทบของอัตลักษณ์อาหารริมทางที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อ ความพึงพอใจ และการบอกต่อของลูกค้ากลุ่มเจเนอเรชั่นซี. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(1), 14-28. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hsrnj/article/view/252047
ณรงค์ศักดิ์ ห่วงมาก และ สมชาย เล็กเจริญ. (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการบอกต่อแบบปากต่อปากในการใช้บริการถ่ายภาพบนเพจเฟซบุ๊กของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(3), 1456–1473. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/264214
ธีรศักดิ์ กัญจนพงศ์ และ พีรภาว์ ทวีสุข. (2564). บทบาทของแนวปฏิบัติด้านคุณภาพความสัมพันธ์ที่มีต่อการสื่อสารแบบปากต่อปากอิเล็กทรอนิกส์เชิงบวก: กรณีของผู้ซื้อผักอินทรีย์ในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, 41(3), 153-169. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/utccjournalhs/article/view/247355
ปฐมาพร เนตินันทน์. (2556). แนวทางการสร้างประสบการณ์เชิงอารมณ์สำหรับผู้บริโภค. วารสารนักบริหาร, 35(1), 44-52. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jprad/article/view/255794
เพชรรุ้ง อารีรอบ และ สุมามาลย์ ปานคำ. (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจกลับมาซื้อซ้ำสครับสมุนไพรผ่านเพจเฟซบุ๊ก ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(5), 2588-2604. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/ index.php/jmhs1_s/article/view/264912
ฟาริด หมัดซา และ วิลาวัลย์ จันทร์ศรี. (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าในTikTok Shopของผู้บริโภคในจังหวัดสงขลา. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 16(1), 127-144. สืบค้นจาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ecbatsu/article/view/266294/176133
ภมรพรรณ์ ยุระยาตร์ และ ศุภชัย ตู้กลาง. (2566). ประสบการณ์ทางจิตใจของผู้รับการปรึกษาที่มีต่อการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบออนไลน์: การศึกษาเชิงคุณภาพ. วารสารจิตวิทยาคลินิกไทย, 54(2), 1-15. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/tci-thaijclinicpsy/article/view/266483
ยุพาวรรณ วรรณวาณิชย์. (2564). อิทธิพลของการสื่อสารแบบปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ และทัศนคติต่อการท่องเที่ยวภายในประเทศ ที่มีต่อความตั้งใจท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์, 5(1), 1–10. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/saujournalssh/article/view/249049
ศูนย์วิเคราะห์เศรษฐกิจ. (15 มกราคม 2567). ttb analytics มองรายได้การท่องเที่ยวปี 2567 ฟื้นตัวเกือบสมบูรณ์มากกว่า 90% ที่ 2.75 ล้านล้านบาท. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2568, จาก https://www.ttbbank.com/th/newsroom/detail/ttba-tourism-income-2024
สมคะเน ยอดพราหมณ์ และ นุชจรินทร์ อินต๊ะหล้า. (2566). อิทธิพลของประสบการณ์ลูกค้าออนไลน์ที่มีต่อความพึงพอใจทางอิเล็กทรอนิกส์การสื่อสารปากต่อปากแบบอิเล็กทรอนิกส์และความ ตั้งใจในการซื้อซ้ำ: กรณีการบริการโลจิสติกส์แบบออนดีมานด์ในประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม, 13(3), 1-18. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/npuj/article/view/265528/181210
สมชาย เล็กเจริญ และ ชุติธารรัฐ อุตมะสิริเสนี. (2565). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อความภักดีในการซื้ออาหารบนแอปพลิเคชันโรบินฮู้ดของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(3), 994-1008. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/257735/176036
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2565). การสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย Thailand Internet User Behavior. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2568, จาก https://www.etda. or.th/th/Our-Service/statistics-and-information/IUB2022.aspx
สุมามาลย์ ปานคำ และ นัทธมน พลายบัว. (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อการบอกต่อแบบปากต่อปากเชิงบวกทางอิเล็กทรอนิกส์บนเพจเฟซบุ๊กเกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(3), 842–856. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/249823
Fang, W., Kumboon, B., Prakthayanon, S., & Karaweak, S. (2024). The purchase intention of e-commerce live broadcast consumers and its influencing factors based on SOR theory - mediated by perceived value and consumption release. International Journal of Multidisciplinary in Management and Tourism, 8(1), 1–12. https://doi.org/10.14456/ijmmt. 2024.1
Hair, J. F., Anderson, R. E., Babin, B. J., & Black, W. C. (2010). Multivariate data analysis: A global perspective. (7th ed.). New Jersey: Pearson.
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2014). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM). California: Sage Publications.
Hoelter, J. W. (1983). The effects of role evaluation and commitment on identity salience. Social Psychology Quarterly, 46(2), 140–147. https://doi.org/10.2307/3033850
Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1–55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
Joreskog, K. G., & Sorbom, D. (1984). Advances in factor analysis and structural equation models. Lanham: Rowman & Littlefield Publishers.
Kline, R. B. (2011). Principles and practices of structural equation modeling. (3rd ed.). New York: The Guilford Press.
Schreiber, J. B., Stage, F. K., King, J., Nora, A., & Barlow, E. A. (2006). Reporting structural equation modeling and confirmatory factor analysis results: A review. The Journal of Educational Research, 99(6). 323–337. https://doi.org/10.3200/JOER.99.6.323-338
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling. (3rd ed.). New York: Routledge.
Shuyun, C., Lertratt, P. T., Kumboon, B., & Phuvakeereevivat, A. (2024). The model of factors that influence the intention of purchasing agricultural products online in Fujian Province, the People’s Republic of China. International Journal of Multidisciplinary in Management and Tourism, 8(1), 73–88. https://doi.org/10.14456/ijmmt.2024.6
Thompson, B. (2004). Exploratory and confirmatory factor analysis: Understanding concepts and applications. American Psychological Association. https://doi.org/10.1037/10694-000
Ullman, M. T. (2001). The declarative/procedural model of lexicon and grammar. Journal of Psycholinguistic Research, 30(1), 37-69. https://doi.org/10.1023/A:1005204207369