แนวทางการออกแบบเทศกาลเพื่อยกระดับการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวที่เปลี่ยนแปลงไปสู่การมุ่งแสวงหาประสบการณ์ได้ก่อให้เกิดกระบวนทัศน์ใหม่ของการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ ทั้งนี้องค์ความรู้ด้านการออกแบบเทศกาลเพื่อตอบสนองต่อแนวคิดดังกล่าวยังมีจำกัด งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการออกแบบเทศกาลในบริบทการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ในประเทศไทย และ 2) นำเสนอแนวทางการออกแบบเทศกาลเพื่อยกระดับการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ในประเทศไทย โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพตามแนวทางปรากฏการณ์วิทยา ผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก ร่วมกับการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม จากผู้ให้ข้อมูลหลัก 17 คน ผลการวิจัย พบว่า โครงสร้างของการออกแบบเทศกาลเชิงสร้างสรรค์ประกอบด้วย 3 มิติที่สัมพันธ์กัน ได้แก่ 1) การออกแบบเชิงบุคคล 2) การออกแบบเชิงสังคม และ 3) การออกแบบเชิงกายภาพ นอกจากนี้ผลการวิจัยได้นำไปสู่การสังเคราะห์ โมเดลการออกแบบเทศกาลเพื่อยกระดับการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ (4Ps) ซึ่งเป็นแนวทางเชิงกลยุทธ์ 4 ขั้นตอน คือ 1) การพิจารณาอย่างลึกซึ้ง 2) การประสานความร่วมมือ 3) การสร้างสรรค์ประสบการณ์ และ 4) การพัฒนาอย่างต่อเนื่อง โดยมีการมีส่วนร่วมของชุมชนเป็นหัวใจสำคัญ ข้อค้นพบนี้ชี้ให้เห็นว่า การออกแบบเทศกาลได้ถูกยกระดับสู่การเป็นเครื่องมือเชิงกลยุทธ์ ซึ่งมีนัยสำคัญต่อการพัฒนานโยบายของภาครัฐและการพัฒนารูปแบบเทศกาลของภาคปฏิบัติเพื่อสร้างคุณค่าและประสบการณ์ที่ยั่งยืนให้แก่นักท่องเที่ยวและชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ผู้เขียนต้องยินยอมปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กองบรรณาธิการวารสารกำหนด และผู้เขียนต้องยินยอมให้บรรณาธิการ แก้ไขความสมบูรณ์ของบทความได้ในขั้นตอนสุดท้ายก่อนเผยแพร่
- ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียน แต่วารสารเทคโนโลยีภาคใต้คงไว้ซึ่งสิทธิ์ในการตีพิมพ์ครั้งแรก โดยเหตุที่บทความนี้ปรากฏในวารสารที่เข้าถึงได้จึงอนุญาตให้นำบทความไปใช้เพื่อประโยชน์ทางการศึกษา แต่มิใช่เพื่อการพาณิชย์
เอกสารอ้างอิง
Allen, J., Harris, R., Jago, L., Tantrai, A., Jonson, P., & D'Arcy, E. (2022). Festival and Special Event Management (Essentials ed.). Australia: John Wiley & Sons.
Bangura, E., & Choi, M. (2024). Creative event design and management: an exploratory study of event professionals perspective. International Journal of Hospitality and Tourism Systems, 17(4), 29–37.
Berridge, G. (2020). Designing event experiences. In S. J. Page & J. Connell (Eds.), The Routledge handbook of events (2nd ed., pp. 378–395). London: Routledge.
Bowdin, G., Allen, J., Harris, R., McDonnell, I., & O'Toole, W. (2012). Events Management (3rd ed.). London: Routledge.
Choi, K., Kang, H. J., & Kim, C. (2021). Evaluating the efficiency of Korean festival tourism and its determinants on efficiency change: Parametric and non-parametric approaches. Tourism Management, 86, 104348.
Cohen, L., & Manion, L. (1994). Research Methods in Education (4th ed.). Routledge.
Creswell, J. W. (2007). Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing among five Approaches (2nd ed.). California: Sage Publications, Inc.
Cudny, W. (2013). Festival tourism–the concept, key functions and dysfunctions in the context of tourism geography studies. Geographical Journal, 65(2), 105–118.
Dierking, L. D., & Falk, J. H. (2016). The Museum Experience. London: Routledge.
Getz, D. (2008). Event tourism: Definition, evolution, and research. Tourism Management, 29(3), 403–428.
Getz, D. (2013). Event Tourism: Concepts, International Case Studies, and Research. New York: Cognizant Communication Corporation.
Getz, D., & Page, S. J. (2019). Event Studies: Theory, Research and Policy for Planned Events (4th ed.). London: Routledge.
Kitchin, P. J., & Ferdinand, N. (2016). Events Management: An International Approach. SAGE Publications.
Kruger, M., & Viljoen, A. (2021). Terroir wine festival visitors: Uncorking the origin of behavioral intentions. Current Issues in Tourism, 24(5), 616–636.
Li, P. Q., & Kovacs, J. F. (2023). Creative tourism and visitor motivation. International Journal of Tourism Research, 26(1), 1–13.
Li, X., Wan, Y. K. P., & Uysal, M. (2020). Is QOL a better predictor of support for festival development? A social-cultural perspective. Current Issues in Tourism, 23(8), 990–1003.
Lin, Y. H., & Lee, T. H. (2020). How the authentic experience of a traditional cultural festival affects the attendee's perception of festival identity and place identity. International Journal of Event and Festival Management, 11(3), 357–373.
Mair, J., & Weber, K. (2019). Event and festival research: A review and research directions. International Journal of Event and Festival Management, 10(3), 209–216.
Mandasari, R., & Setiawan, B. (2023). Cultural Tourist Attractions at The Cap Go Meh Festival in Singkawang City. Journal Syntax Transformation, 4(12), 53-61.
Marques, L., Borba, C., & Michael, J. (2021). Grasping the Social Dimensions of Event Experiences: Introducing the Event Social Interaction Scale (ESIS). Event Management, 25(1), 9–26.
McGillivray, D., & Guillard, S. (2023). Participatory design practice, event(s) and the activation of public space. Journal of Urbanism: International Research on Placemaking and Urban Sustainability, 16(3), 306-323.
Newbold, C., Jordan, J., Kelly, P., & Diaz, K. (2019). Principles of Festival Management. Goodfellow Publishers.
O'Sullivan, D., & Jackson, M. J. (2002). Festival tourism: A contributor to sustainable local economic development? Journal of Sustainable Tourism, 10(4), 325–342.
Orefice, C. (2018). Designing for events–a new perspective on event design. International Journal of Event and Festival Management, 9(1), 20–33.
Pereira, V., Silva, G. M., & Dias, Á. (2021). Sustainability practices in hospitality: Case study of a luxury hotel in Arrábida Natural Park. Sustainability, 13(6), 3164.
Quinn, B. (2006). Problematising ‘festival tourism’: Arts festivals and sustainable development in Ireland. Journal of Sustainable Tourism, 14(3), 288–306.
Quinn, B. (2019). A comment on: Arts festivals, urban tourism and cultural policy. Journal of Policy Research in Tourism, Leisure and Events, 11(sup1), S8–S12.
Richards, G. (2021). Evolving research perspectives on food and gastronomic experiences in tourism. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 33(3), 1037–1058.
Richards, G., & Raymond, C. (2000). Creative tourism. ATLAS News, (23), 16–20.
Richards, G., & Wilson, J. (2007). Tourism, creativity and development. London: Routledge.
Ruaengmaneeya, P., Pochakorn, P., & Thompad, B. (2023). Creative tourism management in Buengkan province. Journal of Interdisciplinary Innovation Review, 6(4), 109-119. [In Thai]
Sachdeva, N., & Irshad, Q. (2024). Festival and urban space: a systematic literature review. Atna Journal of Tourism Studies, 19(1), 69-89.
Shone, A., & Parry, B. (2019). Successful Event Management: A Practical Handbook (5th ed.). Cengage learning.
Slak, N. (2020). Word-of-art: Contribution of artists-in-residence to a creative tourism destination. Journal of Tourism and Cultural Change, 18(2), 81–95.
Sonder, M. (2004). Event Entertainment and Production. Australia: John Wiley & Sons.
Soongpankhao, W., & Suwannavej, Y. (2022). Thai dancing arts to promote Thailand's creative tourism. Journal of Legal Entity Management and Local Innovation, 8(8), 337–350. [In Thai]
Sudirah, M. S., & Febriani, M. R. (2020). Potential Development of Creative Tourism and Supporting Aspects. In the 2nd International Seminar on Business, Economics, Social Science and Technology (ISBEST 2019) (pp. 273–278). Indonesia: Faculty of Economics Universitas Terbuka.
Thailand Convention and Exhibition Bureau. (2020). Wake Thailand up to be World-famous Through “Festival Economy”. Retrieved August 15, 2025, from, https://www.businesseventsthailand.com/th/support-solution/success-story/detail/632-wake-thailand-up-to-be-world-famous-through-festival-economy. [In Thai]
Turner, V. (1982). Celebration. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press.
Wrathall, J., & Steriopoulos, E. (2022). Event and experience design. In J. Wrathall & E. Steriopoulos (Eds.), Reimagining and Reshaping Events (pp. 46–68). Oxford: Goodfellow Publishers.
