การออกแบบประสบการณ์ดิจิทัลเพื่อการท่องเที่ยวเชิงอาหาร: กรอบพัฒนาระบบแพลตฟอร์มชุมชนหัวตะเข้

บทคัดย่อ

ในยุคเศรษฐกิจดิจิทัลที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ได้ก้าวข้ามบทบาทของการเป็นเพียงเครื่องมืออำนวยความสะดวก ไปสู่การเป็นกลไกขับเคลื่อนสำคัญที่พลิกโฉมพฤติกรรมนักท่องเที่ยวและภูมิทัศน์ของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวอย่างมีนัยสำคัญ การเปลี่ยนแปลงนี้เห็นได้เด่นชัดในกลุ่มประชากรเจเนอเรชันวายและซี ซึ่งให้ความสำคัญกับการเชื่อมต่อดิจิทัลที่ไร้รอยต่อ และพึ่งพาแพลตฟอร์มมือถือในทุกขั้นตอนของเส้นทางการท่องเที่ยว ตั้งแต่การหาแรงบันดาลใจไปจนถึงการแบ่งปันประสบการณ์หลังการเดินทาง บทความวิชาการนี้ มุ่งเน้นการสำรวจประเด็น ความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัล ที่กำลังเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการพัฒนาชุมชนหัวตะเข้ ซึ่งเป็นแหล่งมรดกวัฒนธรรมสำคัญของกรุงเทพมหานคร แม้ชุมชนจะมีศักยภาพสูงด้านการท่องเที่ยวเชิงอาหารจากอัตลักษณ์การกินเฉพาะถิ่นและบรรยากาศริมคลองอันมีเสน่ห์แต่กลับประสบปัญหาการมองเห็นในสื่อดิจิทัลที่จำกัดและมีระดับการมีส่วนร่วมต่ำ ช่องทางสื่อสารที่มีอยู่กระจัดกระจาย ขาดสถาปัตยกรรมสารสนเทศที่เหมาะสมและแนวคิดการออกแบบที่ยึดผู้ใช้เป็นศูนย์กลาง ส่งผลให้เกิดช่องว่างแห่งการประเมินผลอย่างชัดเจน ทำให้คุณค่าทางวัฒนธรรมที่แท้จริงของพื้นที่ไม่สามารถสื่อสาร หรือถูกรับรู้โดยนักท่องเที่ยวคุณภาพได้อย่างเต็มศักยภาพบทความนี้นำเสนอกรอบแนวคิดเชิงบูรณาการสำหรับการพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัลที่ออกแบบมาเพื่อการท่องเที่ยวเชิงอาหารโดยเฉพาะ โดยบูรณาการหลักจิตวิทยาการออกแบบเข้ากับกระบวนการออกแบบความคิด และแนวคิดนำเข้า กระบวนการ และผลลัพธ์ เพื่อกำหนดเส้นทางเชิงกลยุทธ์ในการยกระดับแพลตฟอร์มจากเครื่องมือให้ข้อมูลแบบคงที่ สู่การเป็นสื่อกลางเชิงประสบการณ์ที่เปี่ยมพลัง กรอบแนวคิดดังกล่าว ให้ความสำคัญกับการสร้าง ความน่าดึงดูดใจเชิงดิจิทัลการออกแบบปฏิสัมพันธ์ที่เป็นธรรมชาติ และการเล่าเรื่องแบบดื่มด่ำเพื่อยกระดับประสบการณ์ผู้ใช้วัตถุประสงค์สูงสุด คือ การเสริมสร้างเศรษฐกิจฐานรากของชุมชน การอนุรักษ์มรดกวัฒนธรรมด้านอาหารที่จับต้องไม่ได้ และการสร้างต้นแบบการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่ยั่งยืนในยุคดิจิทัล