ทัศนคติของนักท่องเที่ยวต่อการส่งเสริมการตลาดการท่องเที่ยวผ่านทางออนไลน์ ของอุทยานเเห่งชาติภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ทัศนคติของนักท่องเที่ยวต่อการส่งเสริม การตลาดการท่องเที่ยวผ่านสื่อออนไลน์ของอุทยานแห่งชาติภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น 2) นำเสนอแนวทางการส่งเสริมการตลาดผ่านสื่อออนไลน์ของอุทยานแห่งชาติภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น โดยกลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ คือนักท่องเที่ยวในพื้นที่ จำนวน 400 คน และกลุ่มตัวอย่าง เชิงคุณภาพคือเจ้าหน้าที่ 3 คนจาก 2 หน่วยงานภาครัฐ ได้แก่ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย และเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติ
ผลการวิจัยพบว่านักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มีทัศนคติเชิงบวกต่อการส่งเสริมการตลาดผ่านสื่อออนไลน์ เนื่องจากให้ข้อมูล ที่รวดเร็ว และสะดวก ได้แก่ ภาพถ่าย และวิดีโอที่น่าสนใจ การตลาดออนไลน์ ช่วยให้นักท่องเที่ยววางแผนการเดินทางได้ง่ายขึ้น เช่น ตรวจสอบเส้นทาง และกิจกรรม นอกจากนี้ การรีวิวจากนักท่องเที่ยวคนอื่น ๆ ยังเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญที่ช่วยในการตัดสินใจ และการวิเคราะห์ ข้อมูลจากการสัมภาษณ์โดยมุ่งเน้นเรื่องการใช้สื่อออนไลน์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ การวางแผนอนุรักษ์ทรัพยากรท้องถิ่น การพัฒนาช่องทางออนไลน์ ได้แก่ เฟซบุ๊กและเว็บไซต์พร้อมทั้งร่วมมือกับภาคเอกชน และชุมชนในพื้นที่ เพื่อสร้างกิจกรรมที่ส่งเสริม การท่องเที่ยวที่ยั่งยืน และแนวทางการส่งเสริมการตลาดผ่านสื่อออนไลน์ ได้แก่การใช้โซเชียลมีเดียเป็นช่องทางหลักในการประชาสัมพันธ์ เช่น วิดีโอรีวิวการถ่ายทอดสด และการใช้บุคคลที่มีอิทธิพลทางออนไลน์ (Influencers) รวมถึงการพัฒนาเว็บไซต์ และแอปพลิเคชันที่ใช้งานง่ายรองรับหลายภาษาเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวต่างชาติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นของผู้เขียน มิใช่ความคิดเห็นของกองบรรณาธิการและคณะผู้จัดทำวารสาร และบทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
เอกสารอ้างอิง
Banjerdtham, C., & Thanitthanakorn, N. (2014). Marketing through social media. Bangkok: Thammasat University Press. (In Thai).
Chunhabunyatip, P. (2023). Spiritual tourism and travel decision of Naga Cave tourists, Bueng Kan, Thailand: Roles of social media, tourist experience, religious belief, and word of mouth. KKBS Journal of Business Administration and Accountancy, 7(3), 9-30. (In Thai).
Cochran, W.G. (1953). Sampling techniques. New York: John Wiley & Sons.
Drumm, A. et al. (2004). Ecotourism development – A manual for conservation planners and managers, Volume II: The business of ecotourism management and development. Arlington, Virginia: The Nature Conservancy.
Economics Tourism and Sports Division. (2023). The Office of the National Economic and Social Development Board (ONESDB) is monitoring trends in the Thai tourism sector, highlighting opportunities for long-term economic growth. Retrieved November 10, 2018, from https://tpso.go.th/news/2501-0000000018 (In Thai).
Hirotsune, K. (2011). Tourism, sustainable tourism and ecotourism in developing countries. Nagoya: Graduate School of International Development, Nagoya University.
Jutyutirat, K. (2007). The development of marketing communication processes in the digital era. Bangkok: Karn Pim Klang Publishing. (In Thai).
Khejorndhanan, N. (2009). Marketing mix. Bangkok: SE-ED. (In Thai).
Kiatpiriyakul, S., et al. (2020). Secondary city tourism promotion with digital media technology. Journal of MCU Nakhondhat, 7(12), 436–450. (In Thai).
Kongsat, S., & Thammawong, T. (2008). Determining the validity of questionnaires (IOC). Retrieved November 10, 2018, from https://www.mcu.ac.th/article/detail/14329 (In Thai).
Kornpipat, P. (2019). Analytical framework for sustainable ecotourism. Thai Environment Journal, 23(1), 1–12. (In Thai).
Liu, Y., Heinberg, M., Huang, X., & Eisingerich, A. B. (2023). Building a competitive advantage based on transparency: When and why does transparency matter for corporate social responsibility? Business Horizons, 66(4), 517–527.
Lukklom, A. (2015). Social media usage behavior of adventure tourists in Phetchabun Province. Phitsanulok: Naresuan University. (In Thai).
Ly, T. P., & Bauer, T. (2014). Ecotourism in Mainland Southeast Asia: Theory and practice. Tourism, Leisure and Global Change, 1, 61–80.
Onyim, D. (2014). Attitudes and behaviors of Thai tourists toward tourism in Phichit Old City Park. International Thai Journal of Tourism, 10(2), 56–73. (In Thai).
Phongsabutr, P. (2009). Ecotourism. In The Thai Encyclopedia for Youth by the King’s Initiative. 5th ed., Vol. 5. (In Thai).
Phumworamunee, S. (2018). A study of cultural tourism potential of Nakhon Phanom Province. Bua Bundit Educational Administration Journal, 18(4), 322–333. (In Thai).
Polyportis, A., Magnier, L., & Mugge, R. (2023). Guidelines to foster consumer acceptance of products made from recycled plastics. Circular Economy and Sustainability, 3(2), 939-952. https://doi.org/10.1007/s43615-022-00202-9
Schiffman, L.G., & Kanuk, L.L. (1991). Consumer behavior. 4th ed. New Jersey: Prentice Hall.
Schermerhorn, J.R. (2000). Management. 7th ed. New York: John Wiley & Sons.
Seedapheng, K., & Kasetraiam, U. (2022). Digital marketing promotion for public relations of community products in Nong Yaeng Subdistrict, Sansai District, Chiang Mai Province. Journal of Management Science and Communication, 1(2), 39–56. (In Thai).
Serirat, S., Meejinda, P., & Serirat, S. (2001). Consumer behavior. Bangkok: Pattanasuksa. (In Thai).
Siharat, S. (2009). Strategies and approaches for developing online marketing communications to promote the tourism industry. Bangkok: Ramkhamhaeng University. (In Thai).
Sorn-sue, P. (2023). Online business digital marketing innovation. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 3(6), 29–40. (In Thai).
Teerasorn, S. (2012). Marketing communication. 3rd ed. Bangkok: V. Print (1991). (In Thai).
Tourism Authority of Thailand. (2024). 5 strategies to attract tourists. Retrieved November 10, 2018, from https://shorturl.asia/umMSz (In Thai).
Vanichbancha, K. (2006). Statistics for research. 2nd ed. Bangkok: Chulalongkorn University Press. (In Thai).
Wannasit, U., et al. (2023). Opinion of tourists on factors affecting the decision to visit Phu Pha Man District tourism, Khon Kaen Province: A case study of Na Fai, Phu Pha Man, and Huai Muang subdistricts. Art and Science Great Mekong Subregion Research Journal, 31(1), 85-95. (In Thai).
Wechtunyakul, P. (2020). Ecotourism to sustainable tourism. Journal of Sustainable Tourism Development, 2(1), 50–63. (In Thai).
