คุณภาพรายงานการเงินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในมุมมองของ เจ้าหน้าที่ตรวจสอบ สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินส่วนภูมิภาค
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจคุณภาพรายงานการเงินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยวัดจากลักษณะเชิงคุณภาพของงบการเงิน ลักษณะเชิงคุณภาพของงบการเงินสำหรับหน่วยงานในภาครัฐและงานวิจัยในอดีตที่เกี่ยวข้อง ประกอบไปด้วย 7 ด้านได้แก่ ความเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจ ความครบถ้วน การปราศจากข้อผิดพลาด ความสามารถเปรียบเทียบกันได้ความสามารถพิสูจน์ยืนยันยอด ความทันเวลา และความสามารถเข้าใจได้ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากเจ้าหน้าที่ตรวจสอบกลุ่มการเงินและบัญชี สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินส่วนภูมิภาค จำนวน 60 คน
ผลการศึกษาพบว่ารายงานการเงินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยรวมและรายด้านมีคุณภาพระดับปานกลางในมุมมองของเจ้าหน้าที่ตรวจสอบ โดยเรียงตามลำดับ ได้แก่ ความสามารถเข้าใจได้ ความสามารถพิสูจน์ยืนยันได้ ความเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจ ความครบถ้วน การปราศจากข้อผิดพลาด ความสามารถเปรียบเทียบกันได้ และความทันเวลา
ผลการศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรพัฒนาคุณภาพรายงานการเงินให้มีคุณภาพในระดับที่สูงขึ้น เพื่อให้รายงานการเงินเป็นประโยชน์ต่อผู้ใช้รายงานการเงินทุกประเภท เช่น ผู้บริหารท้องถิ่น หน่วยงานกำกับดูแล กระทรวงการคลัง รวมถึงผู้ใช้รายงานการเงินอื่น เป็นต้น เพื่อนำไปสู่การพัฒนาและส่งเสริมให้เกิดคุณภาพในการจัดทำรายงานการเงินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และรายงานการเงินแสดงให้เห็นถึงฐานะการเงินการคลัง และผลการดำเนินงานอย่างน่าเชื่อถือ นอกจากนี้บทความนี้ยังได้เสนอแนะประเด็นที่เป็นประโยชน์สำหรับการศึกษาวิจัยในอนาคต
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นของผู้เขียน มิใช่ความคิดเห็นของกองบรรณาธิการและคณะผู้จัดทำวารสาร และบทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
เอกสารอ้างอิง
กุลยา จันทะเดช. (2557). กรอบแนวคิดสำหรับการรายงานทางการเงิน. วารสารวิชาชีพบัญชี, 10(29), 62-81.
จำนงจันทโชโต และ นิตยา วงศ์อภินันท์วัฒนา. (2558). คุณภาพของรายงานการเงินบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารวิชาชีพบัญชี, 11(32), 17-33.
ณัฐวุฒิ ตันติเศรษฐ. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อคุณภาพของงบการเงินและประสิทธิผลในการตัดสินใจของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 6(2), 20-33.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พรพิศ จันทรจตุรภัทร. (2548). การกำกับดูแลกิจการและควบคุมคุณภาพรายงานทางการเงินของธุรกิจ SMEs ในเขตภาคเหนือ. วิทยานิพนธ์ปริญญาบัญชีมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วรรษมน ทองรักษ์. (2554). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความน่าเชื่อถือของงบการเงินของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในมุมมองของนักวิเคราะห์สินเชื่อ. การศึกษาด้วยตนเองปริญญาบัญชีมหาบัณฑิต คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สภาวิชาชีพบัญชี ในพระบรมราชูปถัมภ์. [ม.ป.ป.]. แม่บทการบัญชีภาครัฐ(ปรุงปรุง 2552). ค้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2559, จาก https://www.fap.or.th/Article/Detail/67370
สภาวิชาชีพบัญชี ในพระบรมราชูปถัมภ์.[ม.ป.ป.].คู่มืออธิบายกรอบแนวคิดสำหรับการรายงาน
ทางการเงิน(ปรุงปรุง2557).ค้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2559, จาก https://www.fap.or.th/images/column_1450929703/1%20Framework%20up%2010_11_59.pdf.
สำนักบริหารการคลังท้องถิ่น. (2558). หลักเกณฑ์และวิธีการบันทึกบัญชี การจัดทำทะเบียน และรายงานการเงินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. ค้นเมื่อ 15 มกราคม 2560,จากhttps://www.dla.go.th/upload/document/type2/2015/9/14915_1_1441867587958.pdf?time=1485804271059
สำนักมาตรฐานด้านการบัญชีภาครัฐ. (2546). หลักการและนโยบายบัญชี สำหรับหน่วยงานภาครัฐ ฉบับที่ 2. ค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2560, จากhttps://finance.tu.ac.th/images/informAgency/acc2.pdf
