การบริหารการจัดเก็บภาษีขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี
Tax Collection Administration of Wang Chan Sub District Administrative Organization, Kaengkrachan District, Phetchaburi Province
คำสำคัญ:
การบริหาร, การจัดเก็บภาษี, องค์การบริหารส่วนตำบลบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลการบริหารการจัดเก็บภาษีขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี 2) ศึกษาปัจจัยในการบริหารการจัดเก็บภาษีการบริหารการจัดเก็บภาษีขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ 3) ศึกษาความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลระหว่างปัจจัยในการบริหารการจัดเก็บภาษีกับการบริหารการจัดเก็บภาษีขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ประชาชนผู้มีหน้าที่เสียภาษีบำรุงท้องที่ ภาษีโรงเรือนและที่ดิน และภาษีป้ายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ จำนวน 130 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน โดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษา พบว่า 1) ผลการบริหารการจัดเก็บภาษีประเภทต่างๆ ขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ในภาพรวมมีการบริหารการจัดเก็บภาษีอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า มีการบริหารการจัดเก็บภาษีอยู่ในระดับปานกลาง เรียงตามลำดับ ดังนี้ การบริหารการจัดเก็บภาษีโรงเรือนและที่ดิน การบริหารการจัดเก็บภาษีบำรุงท้องที่ และการบริหารการจัดเก็บภาษีป้าย 2) ปัจจัยในการบริหารการบริหารการจัดเก็บภาษีขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี พบว่า ในภาพรวมมีการปฏิบัติอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า มีการปฏิบัติอยู่ในระดับปานกลางทุกด้าน เรียงตามลำดับดังนี้ การประชาสัมพันธ์ เทคโนโลยีสารสนเทศ ขั้นตอนการจัดเก็บภาษี บุคลากร และความพึงพอใจ และ 3) ปัจจัยในการบริหารการจัดเก็บภาษี ด้านบุคลากร ด้านขั้นตอนการจัดเก็บภาษี ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ด้านการประชาสัมพันธ์ และ ด้านความพึงพอใจ มีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลกับการบริหารการจัดเก็บภาษีขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2558). กฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
ชัยสมพล ชาวประเสริฐ. (2549). การตลาดบริการ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: ส. เอเชียเพรส.
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์. (2553). นโยบายการคลังสาธารณะ. กรุงเทพฯ: แปลน พริ้นติ้ง.
ปราณี จงเจริญ. (2556). ความพึงพอใจของประชาชนผู้รับบริการงานจัดเก็บรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งกระพังโหม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต วิทยาลัยทองสุข.
ปาริฉัตร ภูต้องลม. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการจัดเก็บภาษีขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองขาม อำเภอยางตลาด จังหวัดกาฬสินธุ์. การประชุมวิชาการและเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 3 ก้าวสู่ทศวรรษที่ 2: บูรณาการงานวิจัย ใช้องค์ความรู้ สู่ความยั่งยืน” 17 มิถุนายน 2559 ณ วิทยาลัยนครราชสีมา อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา, หน้า 556 – 563.
ไพวรรณ แก้วคุณเมือง. (2559). ทัศนคติของผู้รับบริการต่อการให้บริการจัดเก็บภาษี กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลสระใคร อำเภอสระใคร จังหวัดหนองคาย. วารสารบัณฑิตศึกษา: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา 2(2), 329–343.
ราตรี ตราชูวณิช. (2560). คุณภาพการให้บริการของศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดเพชรบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด.
ศิริพร สีสว่าง. (2558, มกราคม – เมษายน). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการจัดเก็บภาษีขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ 8(1), 633-649.
สร้อยเพชร ลิสนิ (2557, ธันวาคม). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการจัดเก็บภาษี: กรณีศึกษาสำนักงานสรรพากรภาค 6. วารสารวิชาการ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย 20(2), 79-89.
องค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์. (2561). คู่มือการปฏิบัติงานจัดเก็บรายได้องค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ 2561. เพชรบุรี: องค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์.
Greenl, S.B. (1991). How Many Subjects Dose It Take to Do a Regression Analysis? Multivariate Behavioral Research, 26(3), 109-110. Retrieved March 18, 2018 from http://research.kbu.ac.th/home/journal/pdf/journal_v15_no1.pdf
