กลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
Public Relations Management Strategies of Subdistrict Municipality in Prachuap Khiri Khan Province
คำสำคัญ:
กลยุทธ์, ประชาสัมพันธ์, เทศบาลตำบลบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับกลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 2) ศึกษาระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อกลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 3) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อกลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์มีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลกับกลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บุคลากรที่ปฏิบัติงานในเทศบาลตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำนวน 154 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน โดยใช้สถิติค่าไคสแควร์ และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษา พบว่า 1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อกลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์ ในภาพรวมและรายด้านมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก 2) กลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ในภาพรวมและรายด้านมีกลยุทธ์การบริหารงานอยู่ในระดับมาก 3) ลักษณะส่วนบุคคล ในภาพรวม ไม่มีความสัมพันธ์กับกลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 4) ปัจจัยที่ส่งผลต่อกลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์ ด้านนโยบาย และด้านสื่อประชาสัมพันธ์ มีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลกับกลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .001 ด้านบุคลากร และด้านงบประมาณ มีความ สัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลกับกลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .01 และด้านผู้นำชุมชน มีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลกับกลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ ใจรื่น. (2557). การนำเสนอกระบวนการประชาสัมพันธ์และการเผยแพร่ข่าวสารมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน. Veridian E-Journal Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 7(2), 34–47.
จรีมาศ เทพมณฑา. (2559). นโยบาย แผน และกลยุทธ์ในการประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างการรับรู้ภาพลักษณ์ของกรมป่าไม้. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณัฐพล ขันธไชย. (2557). บทวิจารณ์บทความ Green. S. B. (1991). How many subjects does it take to do a regression analysis? Multivariate Behavioral Research, 26, 499-510. วารสารเกษมบัณฑิต, 15(1), 17-31.
ประทีป รักธรรม. (2018, January-April). การบริหารงานประชาสัมพันธ์ สถาบันอุดมศึกษาเอกชน ภาคกลางตอนล่าง เขตกรุงเทพมหานคร. WMS Journal of Management Walailak University, 7(1), 71-82.
พธูรำไพ ประภัสสร. (2557). กลยุทธ์การบริหารงานประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัยราชภัฏในเขตภาคเหนือตอนล่าง. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
พัชราภา ขาวบริสุทธิ์. (2561, กรกฎาคม-ธันวาคม). การพัฒนาระบบการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลเมืองอ่างทอง. วารสารรังสิตบัณฑิตในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์, 4(2), 315–325.
รัชนี กระเบากลาง. (2554). การพัฒนากลยุทธ์การประชาสัมพันธ์การดำเนินงานด้านนโยบายขององค์การบริหารส่วนตำบลทับสวาย อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา. การศึกษาอิสระปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วรรณี เบ็ญจวัฒนาผล, นงพะงา ลีลายนะ, และดิเรก ธรรมารักษ์. (2560). การบริหารงานประชาสัมพันธ์ในมหาวิทยาลัยเอกชน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 9(2), 135–140.
ศศิธร แก้วรักษา. (2552). การศึกษาการบริหารงานประชาสัมพันธ์ สถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สนั่น บุญเลิศ. (2560). การศึกษาเปรียบเทียบบริหารงานประชาสัมพันธ์ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 15(1), 101–115.
อลิสา มะเซ็ง. (2557). แนวทางพัฒนางานประชาสัมพันธ์ของมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(2), 1–10.
Bowman, Pat, &Ellis, Nigel. (1969). Manual of public relation. London: Heineman.
Gibson, James L., Ivancevich, John M., &Donnelly, James H., Jr. (1997). Organizations, Behavior Structure Processes. (9th ed.). New York: McGraw-Hill. Irwin/McGraw-Hill.
Gulick, L., &Lydall, U. (197). The Science of Administration. New York: Columbia University.
Lowi, Theodore J. (1964). American Business, Public Policy, Case Studies, and Political Theory. World Politics, 16(4), 677-715.
Rezaian, A. (2008). Fundamenta’s of Organization and Management (11th ed.). Tehran: Samt.
