การพัฒนาการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กรในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

The Development of the Entire Organization Quality Management in Sub-district Administrative Organizations in Mueang Phetchaburi District Phetchaburi Province

ผู้แต่ง

  • Kannika Meesap มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด

คำสำคัญ:

การพัฒนา, การบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร, องค์การบริหารส่วนตำบล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการพัฒนาการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร (TQM) 2) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กรและ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลระหว่างปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กรกับการพัฒนาการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กรในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือบุคลากรที่ปฏิบัติงานในองค์การบริหารส่วนตำบลใน อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี จำนวน 138 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติเชิงอนุมาน โดยใช้สถิติค่าไคสแควร์และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า 1) การพัฒนาการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร ในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ในภาพรวมและรายด้านมีการพัฒนาอยู่ในระดับมาก เรียงตามลำดับดังนี้ การทำงานเป็นทีม การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง ภาวะผู้นำของผู้บริหาร การให้ความสำคัญกับผู้รับบริการและการจัดการกระบวนการ 2) ปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กรขององค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี พบว่า ในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เรียงตามลำดับดังนี้ การสื่อสาร สิ่งอำนวยความสะดวกและเทคโนโลยี วัฒนธรรมองค์การ ความคิดสร้างสรรค์และ 3) ปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร ในภาพรวม ด้านความคิดสร้างสรรค์และด้านวัฒนธรรมองค์การ มีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลกับการการพัฒนาการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร ในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .001 ด้านการสื่อสารมีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลกับการพัฒนาการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กรในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .01

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

จิตติมา ใจสุข. (2558). การวิเคราะห์ปัญหาการจัดการสโมสรวอลเลย์บอลในประเทศไทยโดยแนวคิด TQM. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชิษณุพงศ์ ทองพวง. (2556). องค์ประกอบการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์การของมหาวิทยาลัยเอกชนในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยคริสเตียน.

นพวรรณ ศรีสวัสดิ์. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร (TQM) กับการพัฒนานวัตกรรมในอุตสาหกรรมอาหารสัตว์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

นิกัญชลา ล้นเหลือ. (2554). โมเดลสมการโครงสร้างภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ประพจน์ แย้มทิม. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมองค์กรกับประสิทธิผลการจัดการศึกษาตามการรับรู้ของผู้บริหารและครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ภาวดี วิจิตรจันทร์. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์การ (TQM) ของสถานศึกษา สังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2558). เกณฑ์คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ พ.ศ. 2558. กรุงเทพฯ: วิชั่นพริ้นท์ แอนด์ มีเดีย.

อนันต์ เตียวต๋อย. (2551). รูปแบบการบริหารคุณภาพแบบเบ็ดเสร็จในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี ราชมงคล. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.

อลิษา สุคุณพันธ์. (2555). การบริหารแบบมุ่งคุณภาพทั้งองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

Beebe, Steven A., Mottet, Timothy, P., &Roach, David K. (2004). Training &Development: Communicating for Success (2nd ed.). Texas: Pearson.

Cunningham, G. William, &Cordeiro A., Paula. (2003). Education Leadership: A Problem-Based Approach (2nd ed.). Boston: Pearson Education.

Deming, Edward W. (1982). Quality Productivity and Competitive Position. Cambridge: Massachusetts Institute of Technology, Center for Advance Engineering.

Green, S. B. (1991). How Many Subjects Dose It Take to Do a Regression Analysis? Multivariate Behavioral Research, 26(3), 499-510.

Guilfond, J. P. (1969). The Nature of Human intelligence. New York: Mcgraw Hill.

Moats, Scott H. (1997). The Relationship Between Organizational Culture and Organizational Effectiveness: Producing Pastoral Ministry and World Mission Major Graduates in Four Denominational Colleges. Doctoral Dissertation, University of Minnesota.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-04-29

รูปแบบการอ้างอิง

Meesap, K. (2021). การพัฒนาการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กรในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี: The Development of the Entire Organization Quality Management in Sub-district Administrative Organizations in Mueang Phetchaburi District Phetchaburi Province. Lawarath Social E-Journal, 3(1), 25–38. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawarathjo/article/view/249098