การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชา นศ 2201406 กฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีในศาลแรงงาน โดยใช้วิธีการสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อน สำหรับนักศึกษาสาขาวิชานิติศาสตร์

The Development of Law Students’ Learning Achievements in Labor Law and Labor Peocedural Law (LW 2201406) Using Peer – Assisted Approch

ผู้แต่ง

  • บุญสนอง เภาคำ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี

คำสำคัญ:

การสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อน, ความพึงพอใจ, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน

บทคัดย่อ

   การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษารายวิชา  นศ 2201406 กฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีในศาลแรงงาน และศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษารายวิชากฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีในศาลแรงงานต่อการเรียนโดยใช้วิธีการสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชา นศ 2201406 กฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีในศาลแรงงาน ภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2562 จำนวน 45 คน ที่ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 4 แผน ซึ่งมีค่าดัชนีความสอดคล้องเท่ากับ 1 แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ก่อนและหลังเรียน มีค่าดัชนีความสอดคล้อง เท่ากับ 0.50 – 1.00 และแบบประเมินความพึงพอใจ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง เท่ากับ 0.66 – 1.00 และมีค่าความเชื่อมั่น 0.91 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชา นศ 2201406 กฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีในศาลแรงงานหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน ส่วนความพึงพอใจที่มีต่อการสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

จิตราวดี จิราวัฒนาพร. (2555, มกราคม–มิถุนายน). การพัฒนาชุดการเรียนรู้ เรื่องพื้นฐานนาฏศิลป์ไทย สาระนาฏศิลป์โดยใช้วิธีการแบบเพื่อนช่วยเพื่อน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 7(1), 45-46

เต็มศิริ จุ้ยศุขะ, ธนาวดี บานแย้ม, ภัททชฎา คำพวง, และศศิธร ชูแก้ว. (2559). การศึกษาผลการเรียนรู้ด้วยกลวิธีการสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อนเพื่อปรับปรุงการเรียนของนักเรียน อาชีวศึกษาในรายวิชาการวิเคราะห์และออกแบบระบบ. ใน การประชุมวิชาการ The 5th PSU Education Conference “ Instructional Design Autonomous Learner” วันที่ 19 – 20 ธันวาคม 2559. สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

นันทวัน วัฒนมงคลสุข, วรพงษ์ คุณเดชอมร, และศิรินาถ บูรณพงษ์. (2560, กันยายน-ธันวาคม). เทคนิคการสอนไวยากรณ์ภาษาอังกฤษแบบ “เพื่อนช่วยเพื่อน”. Journal of Akhonratchasima College, 11(3), 277-278.

เนตร์นภา ขาวสนิท, รัฐวรรณ เทพหัสดิน ณ อยุธยา, ฐิตินันท์ ผิวนิล, และเพชราภรณ์ ปัจฉิมพิหงษ์. (2559). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยกิจกรรมเพื่อนช่วยเพื่อนในรายวิชาประวัติศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเขาย้อยวิทยา จังหวัดเพชรบุรี. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติราชภัฏเพชรบุรีวิจัยเพื่อแผ่นดินไทยที่ยั่งยืน ครั้งที่ 6 วันที่ 9 กรกฎาคม 2559. เพชรบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.

บุษยกร ซ้ายขวา, ผาสุก บุญธรรม, และเพ็ญพิศุทธิ์ ใจสนิท. (2560, กันยายน–ธันวาคม). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบเพื่อนช่วยเพื่อน (Peer-assisted learning) เพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชนเผ่า ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 10(3), 77-86.

พชร เทพปัน. (2558). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนการลับมีดกลึง รายวิชางานเครื่องมือกลเบื้องต้น

นักศึกษาแผนกวิชาอิเล็กทรอนิกส์ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพโดยวิธีการจับคู่ฝึกแบบเพื่อนช่วยเพื่อน วิทยาลัยเทคโนโลยีเมโทร จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: วิทยาลัยเทคโนโลยีเมโทร.

พัชชา แก้วทอง. (2560). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติต่อการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง อสมการ กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนโดยใช้เทคนิคกลุ่มแบบเพื่อนช่วยเพื่อนกับวิธีการสอนแบบเอ็กซ์พลิซิท. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.

บุญสนอง เภาคำ. (2560). รายงานผลการดำเนินการ มคอ. 5 รายวิชา นศ 2201406 กฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีในศาลแรงงาน สาขาวิชานิติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. ลพบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.

_______. (2561). รายงานผลการดำเนินการ มคอ. 5 รายวิชา นศ 2201406 กฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีในศาลแรงงาน สาขาวิชานิติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. ลพบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.

สุณีย์รัตน์ เนียรเจริญสุข. (2553, ตุลาคม-มีนาคม). การเรียนรู้แบบเพื่อนช่วยเพื่อนกับการเรียนการสอนภาษาญี่ปุ่น. วารสารญี่ปุ่นศึกษา, 27(1), 81–96.

สุพรรณี ภูอ่อนศรี. (2555). การพัฒนาการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบเพื่อนช่วยเพื่อนกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ (สาระนาฏศิลป์) เรื่อง รำวงมาตรฐาน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สุภาพร คำคง. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการสอนดนตรีไทยประเภทขิม สำหรับนักศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยประยุกต์ใช้วิธีสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.

อัจฉรียา โชติกลาง. (2556). การพัฒนาชุดการเรียนการสอนแบบกลุ่มเพื่อนช่วยเพื่อนวิชาหลักการตลาดของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง. ราชบุรี: คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.

อิณทร์ชญาณ์ เจริญสุขเบญจา. (2557). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาการพัฒนาเว็บไซต์ด้วยกระบวนการเรียนรู้แบบกลุ่มเพื่อนช่วยเพื่อน. เอกสารเสนอต่อการประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต ครั้งที่ 4: 2557. การพัฒนางานวิจัยบนฐานแนวคิดใหม่ เพื่อก้าวสู่ประชาคมอาเซียน. ภูเก็ต: มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต.

อินทิรา ไพรัตน์. (2559). การเพิ่มผลสัมฤทธิ์ในการเรียนของนักศึกษาที่มีต่อวิชาการจัดการการผลิตและการดำเนินการ โดยจับคู่เพื่อนช่วยเรียน. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 7 วันที่ 23 มิถุนายน 2559. สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

Sevenhuysen, S., et al. (2014, December). Educators and students prefer traditional clinical Education to a peer – assisted learning model, despite similar student Performance outcomes a randomized trial. Journal of Physiotherapy, 60(4), 209-216.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-12-28

รูปแบบการอ้างอิง

เภาคำ บ. (2021). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชา นศ 2201406 กฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีในศาลแรงงาน โดยใช้วิธีการสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อน สำหรับนักศึกษาสาขาวิชานิติศาสตร์: The Development of Law Students’ Learning Achievements in Labor Law and Labor Peocedural Law (LW 2201406) Using Peer – Assisted Approch. Lawarath Social E-Journal, 3(3), 81–98. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawarathjo/article/view/255347