พระราชวิจารณ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว: การเปลี่ยนแปลงถ้อยคำและสำนวน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้คำและสำนวนในพระราชวิจารณ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเปรียบเทียบกับการใช้คำและสำนวนภาษาไทยปัจจุบัน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้วิจัยคือ พระราชวิจารณ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเรื่องจดหมายเหตุความทรงจำของกรมหลวงนรินทรเทวี (เจ้าครอกวัดโพธิ์) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้แนวคิดเรื่อง การเปลี่ยนแปลงของภาษาของ ดุษฎีพร ชำนิโรคศานต์ (2558) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าร้อยละ

ผลการศึกษาพบว่า พระราชวิจารณ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการใช้คำ และสำนวนภาษาเปลี่ยนแปลงไปจากปัจจุบัน จำนวนทั้งสิ้น 80 คำ มีการเปลี่ยนแปลงด้านเสียงมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 46.25 รองลงมาคือ การเปลี่ยนแปลงด้านศัพท์ คิดเป็นร้อยละ 26.25 การเปลี่ยนแปลง ด้านความหมาย คิดเป็นร้อยละ 15.00 และการเปลี่ยนแปลงด้านไวยากรณ์ คิดเป็นร้อยละ 12.50 ปัจจัย ที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงคำและสำนวน ได้แก่ 1) ความแตกต่างของภาษาที่มีอยู่ในสังคม อันเนื่องมาจากกลุ่มคนในสังคมที่ไม่ได้อยู่ในชนชั้นปกครอง อาจมีความแตกต่างทาง การศึกษาจึงมีรูปแบบการใช้ภาษาที่ต่างกันออกไป 2) ลักษณะของการออกเสียงของผู้พูดภาษาที่เปลี่ยนไปตามความสะดวกในการออกเสียงของคนแต่ละสมัย 3) ความเจริญก้าวหน้าทางวิทยาการที่มีผลทำให้เกิดการสร้างคำขึ้นใหม่ในภาษา        หรือรับเอาคำยืมภาษาต่างประเทศมาใช้เพื่อเรียกสิ่งต่าง ๆ ที่มีผลมาจากความเจริญก้าวหน้าทางวิทยาการ และ 4) คุณสมบัติของภาษาที่มีลักษณะประหยัด กล่าวคือ โดยทั่วไปภาษาจะไม่อนุญาตให้มีรูปสองรูปที่มีความหมายเหมือนกันทุกประการ เมื่อมีการยืมคำเข้ามาในภาษา และคำนั้นมีความหมายเหมือนกับคำที่มีอยู่ในภาษาเดิม คำที่มีอยู่เดิมหรือคำที่ยืมเข้ามาจะต้องมีการเปลี่ยนแปลงด้านความหมายเพื่อให้คงอยู่ในภาษาได้ทั้งคู่