การศึกษากลวิธีการแปลคำทำนายใบเซียมซี ของศาลเจ้าและวัดในเขตกรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

     บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการแปลเนื้อหาคำทำนายในใบเซียมซีจากภาษาจีนเป็นภาษาไทยของศาลเจ้าและวัดในเขตกรุงเทพมหานคร ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ เซียมซีจากศาลเจ้าและวัดต่าง ๆ ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 7 แห่ง โดยมีจำนวนใบเซียมซีที่เก็บรวบรวมมาได้ 240 ใบ ผู้วิจัยได้ลงพื้นที่เก็บรวบรวมข้อมูลในช่วงวันที่ 15 มกราคม 2565 ถึงวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2565 เป็นเวลา 3 สัปดาห์ จากนั้นนำมาวิเคราะห์และอภิปรายตามแนวคิดทฤษฎีการแปลของปีเตอร์ นิวมารค์ ทฤษฎีและหลักการแปลของรองศาสตราจารย์ ดร.วรรณา แสงอร่ามเรือง การแปลภาษาไทยเป็นภาษาจีนของรองศาสตราจารย์ ดร.กนกพร นุ่มทอง และคัมภีร์การแปลยุคใหม่ของศาสตราจารย์ สุพรรณี ปิ่นมณี ผลการวิจัยพบว่า กลวิธีการแปลคำทำนายใบเซียมซีมี 6 รูปแบบได้แก่ 1) การแปลแบบตรงตัวเป็นการแปลที่รักษารูปแบบภาษาต้นฉบับไว้ให้มากที่สุด 2) การแปลแบบเอาความเป็นการแปลแบบถอดความเฉพาะใจความสำคัญของต้นฉบับ 3) การแปลแบบตัดทอนข้อความเป็นการแปลที่มีการตัดข้อความที่ไม่สำคัญออกเพื่อความเหมาะสม 4) การแปลแบบเพิ่มเติมข้อความเป็นการขยายความเพิ่มเติม เพื่อความสมบูรณ์ชัดเจนของข้อความเพื่อให้ผู้อ่านปลายทางเข้าใจความหมายได้ดีขึ้น 5) การแปลแบบดัดแปลงเป็นการคัดลอกเนื้อหาที่มีการแปลไว้แล้วนำไปแก้ไข เพิ่มเติม ตัดทอนให้เหมาะสมกับงานของตน 6) การแปลแบบใช้คำอย่างกว้าง ๆ เป็นการแปลสิ่งที่ไม่เป็นที่รู้จักในวัฒนธรรมปลายทางโดยใช้ความหมายกว้าง ๆ ขยายความเพื่อให้เห็นภาพรวมจนเกิดความเข้าใจในวัฒนธรรมของภาษาต้นทาง ทั้งนี้การเลือกกลวิธีการแปลแบบใดนั้นอยู่ที่การตัดสินใจของผู้แปล ผู้แปลต้องตระหนักถึงความหมายของคำที่จะใช้ในบริบทของเนื้อหานั้น ประกอบกับการใช้ภาษาในการตีความเพื่อสื่อสารกับผู้อ่านปลายทางที่มีวัฒนธรรมที่ต่างกันอย่างไรให้เข้าใจได้อย่างถูกต้องตรงตามความต้องการของผู้เขียนในวัฒนธรรมต้นทางจึงจะสามารถถ่ายทอดความหมายได้สมบูรณ์และสามารถสร้างสรรค์ผลงานที่มีคุณค่าและมีประโยชน์   ต่อการแปลภาษาจีนเป็นไทยในด้านอื่นต่อไป