กลวิธีการแปลชื่อห้างร้านภาษาจีนในเขตเมืองบ้านดอนจังหวัดสุราษฎร์ธานี
คำสำคัญ:
กลวิธีการแปลภาษาจีนเป็นภาษาไทย, ชื่อห้างร้าน, ภาษาจีน, สุราษฎร์ธานีบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการแปลชื่อห้างร้านภาษาจีนในเขตเมืองบ้านดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยเก็บข้อมูลจากป้ายชื่อห้างร้านภาษาจีน จำนวน 6 เส้นทาง รวมจำนวน 54 ป้าย เก็บข้อมูลโดยการลงพื้นที่บันทึกภาพจำนวน 4 ครั้ง ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์-เมษายน 2566 ผลการวิจัยพบว่า กลวิธีการแปลที่ปรากฏในป้ายชื่อห้างร้านภาษาจีนเขตเมืองบ้านดอน มี 4 ประเภท ได้แก่ 1. การแปลทับศัพท์ (การแปลทับเสียง) จำนวน 34 ป้าย ประกอบด้วย 1.1 การถ่ายถอดเสียงจากภาษาจีนแต้จิ๋ว เป็นภาษาไทยแบบไม่สื่อความหมาย 1.2 การถ่ายถอดเสียงจากภาษาจีนแต้จิ๋วเป็นภาษาไทยแบบสื่อความหมาย 1.3 การถ่ายถอดเสียงจากภาษาจีนแต้จิ๋วเป็นภาษาไทยแบบไม่สื่อความหมายและเพิ่มคำ 1.4 การถ่ายถอดเสียงจากภาษาจีนแต้จิ๋วเป็นภาษาไทยแบบสื่อความหมายและเพิ่มคำ 1.5 การถ่ายถอดเสียงจากภาษาจีนฮกเกี้ยนเป็นภาษาไทยแบบไม่สื่อความหมาย และ 1.6 การถ่ายถอดเสียงจากภาษาจีนฮกเกี้ยนเป็นภาษาไทยแบบสื่อความหมาย 2. การแปลความหมาย จำนวน 3 ป้าย 3. การแปลผสมระหว่างการแปลความหมายและการทับศัพท์ จำนวน 8 ป้าย ประกอบด้วย 3.1 การถ่ายถอดเสียง จากภาษาจีนแต้จิ๋วเป็นภาษาไทยและให้ความหมายในคำ 3.2 การถ่ายถอดเสียงจากภาษาจีนแต้จิ๋ว เป็นภาษาไทยให้ความหมายกว้างไปแคบและเพิ่มคำ 3.3 การใช้ชื่อเฉพาะจากภาษาจีนเป็นภาษาไทย ให้ความหมายในคำหรือเพิ่มคำ และ 3.4 การถ่ายถอดเสียงจากภาษาจีนแต้จิ๋วเป็นภาษาไทยให้ความหมายในคำและเติมคำ และ 4. การตั้งชื่อใหม่ จำนวน 9 ป้าย ประกอบด้วย 4.1 การตั้งชื่อใหม่โดยใช้เสียง จากภาษาไทย 4.2 การตั้งชื่อใหม่โดยไม่มีความหมายเดิมเกี่ยวข้อง 4.3 การตั้งชื่อใหม่และเติมคำ 4.4 การตั้งชื่อใหม่โดยความหมายที่สัมพันธ์กัน และ 4.5 การตั้งชื่อใหม่โดยการถ่ายถอดเสียงคำจากภาษาจีนแต้จิ๋ว กลวิธีการแปลหลักสอดคล้องกับแนวคิดการแปลของ กนกพร นุ่มทอง (2563) นอกจากนี้ กลวิธีการแปลในป้ายชื่อห้างร้านภาษาจีนยังมีลักษณะเด่นที่สัมพันธ์กับภูมิหลังทางคติความเชื่อ ชื่อเฉพาะจากวรรณกรรมหรือบุคคลสำคัญ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กนกพร นุ่มทอง. (2563). ทักษะการแปลภาษาจีนเป็นภาษาไทย. กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
กรวรรณ พรหมแย้ม. (2565, มกราคม-เมษายน). การศึกษาภูมิทัศน์ทางภาษาศาสตร์ด้านภาษาจีนและกลวิธีการแปลชื่อธุรกิจร้านค้าในแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่. วารสารมนุษยศาสตร์สาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 23(1), 209-230.
ชานนท์ เชาว์จิรพันธุ์, และนพธร ปัจจัยคุณธรรม. (2562, มกราคม - เมษายน). การศึกษากลวิธีการแปลชื่อร้านค้าภาษาจีนเป็นภาษาไทยในเขตสาทร กรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 2(2), 54-65.
ธัชพล พงศ์ประสิทธิ์, และเกวลี เพชราทิพย์. (2564, กรกฎาคม-ธันวาคม). การศึกษาลักษณะและกลวิธีการแปลคำต้องห้ามในบทบรรยายใต้ภาพจากภาษาจีนเป็นภาษาไทยของซีรีส์วายจีน: กรณีศึกษาซีรีส์วายจีนเรื่อง “ร้ายนักรักเสพติด”. วารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 14(2), 265-306.
เธียรชัย เอี่ยมวรเมธ. (2553). พจนานุกรมจีน-ไทย ฉบับใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 24-25). กรุงเทพฯ: ธเนศวร พริ้นติ้ง.
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
พิชัย แก้วบุตร, และนพวรรณ เมืองแก้ว. (2563, กรกฎาคม-ธันวาคม). ป้ายและชื่อธุรกิจการค้าในท่าอากาศยานนานาชาติ สุราษฎร์ธานี: การศึกษาตามแนวภูมิทัศน์เชิงภาษาศาสตร์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 11(2), 225-251.
เมชฌ สอดส่องกฤษ. (2555, กรกฎาคม-ธันวาคม). การสำรวจและการศึกษาวิเคราะห์ชื่อร้านค้าภาษาจีนของชาวไทยเชื้อสายจีน ในเขตอำเภอเมืองอุบลราชธานี. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 8(2), 59-89.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2566, 15 สิงหาคม). ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีและประกาศราชบัณฑิตยสถาน เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง. สืบค้น พฤศจิกายน 20, 2566, จาก https://www.orst.go.th/pdfjs/web/viewer.html?file=/FILEROOMCABROYINWEBDRAWER002GENERALDATA0002/00002408.PDF.
วิไล ลิ่มถาวรานันต์, และดารณี มณีลาภ. (2565, พฤษภาคม-สิงหาคม). กลวิธีการแปลคำศัพท์ทางวัฒนธรรมจากภาษาจีนเป็นภาษาไทยในเรื่อง ร้านน้ำชา บทละครพูด 3 องก์ ของเหลาเส่อ. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 30(2), 223-250.
สกินเนอร์, จี. วิลเลียม. (2564). สังคมจีนในประเทศไทย: ประวัติศาสตร์เชิงวิเคราะห์ (พิมพ์ครั้งที่ 3) (พรรณี ฉัตรพลรักษ์, และคนอื่นๆ, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: มติชน.
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2543). เกณฑ์การถ่ายถอดเสียงภาษาจีนแมนดารินด้วยอักขรวิธีไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2548). ภาษาในสังคมไทย: ความหลากหลายการเปลี่ยนแปลงและการพัฒนา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Google Maps. (2024). แผนที่ตลาดน้ำบ้านดอน อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี. สืบค้น พฤศจิกายน
Jia, P., &Bai, Z. (2020). A New Perspective on Religious Research in China: Enlightenment from New Language Literature. Beijing: Religious and Cultural Press. (In Chinese)
Pan, S. (2008). A Study on the History of the Associations of Ethnic Chinese in Thailand. Doctoral Dissertation, Xiamen University. (In Chinese)
Pu, S. (1992). A Complete Collection of Vernacular Strange Stories from a Chinese Studio. Shanghai: Shanghai Classics Publishing House. (In Chinese)
Zheng, Z. (2005, September). On the Chinese Community and Religions in Thailand. Journal of Huaqiao University (Philosophy Social Sciences), 23(4), 30-37. (In Chinese)
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
