การศึกษาการแปลคำศัพท์ทางวัฒนธรรมในวรรณกรรมเยาวชนญี่ปุ่น เรื่อง “กระต่ายแก้ว”
คำสำคัญ:
การแปลคำศัพท์ทางวัฒนธรรม, วรรณกรรมเยาวชนญี่ปุ่น, กระต่ายแก้วบทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่อง การศึกษาการแปลคำศัพท์ทางวัฒนธรรมในวรรณกรรมเยาวชนญี่ปุ่น เรื่อง “กระต่ายแก้ว” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการแปลคำศัพท์ทางวัฒนธรรมผ่านวรรณกรรมเยาวชนญี่ปุ่น เรื่องกระต่ายแก้ว 2 ฉบับ ได้แก่ ฉบับแปลของบุษบา บรรจงมณี และฉบับแปลของกำชัยลายสมิต โดยใช้กรอบแนวคิดการแปลคำศัพท์ทางวัฒนธรรมของ สมเกียรติ เชวงกิจวณิช (2015)
ผลการศึกษาพบคำศัพท์ทางวัฒนธรรมทั้งหมด 194 คำ จำแนกเป็น 6 ประเภท ได้แก่ ชื่อบุคคล 53 คำ ชื่อสถานที่ 95 คำ ชื่อสิ่งของ 22 คำ ชื่ออาหาร 11 คำ ชื่อพืช 1 คำ และคำศัพท์ทางวัฒนธรรม อื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง 12 คำ โดยวิธีที่พบมากที่สุดในการแปลชื่อบุคคลของทั้งสองฉบับ ได้แก่ การแปลแบบถอดเสียงทับศัพท์ วิธีที่พบมากที่สุดในการแปลชื่อสถานที่ของทั้งสองฉบับ ได้แก่ การแปลแบบถอดเสียงทับศัพท์ วิธีที่พบมากที่สุดในการแปลชื่อสิ่งของทั้งสองฉบับ ได้แก่ การแปลแบบถอดเสียงทับศัพท์และเติมคำหรือวลีเพื่ออธิบาย วิธีที่พบมากที่สุดในการแปลชื่ออาหารทั้งสองฉบับ ได้แก่ การแปลแบบถอดเสียงทับศัพท์และเติมคำหรือวลีเพื่ออธิบาย วิธีที่พบในการแปลชื่อพืช ในฉบับของ กำชัย ลายสมิต ได้แก่ การแปลแบบถอดเสียงทับศัพท์ ส่วนในฉบับของ บุษบา บรรจงมณี ใช้วิธีการแปลแบบถอดเสียงทับศัพท์และเติมคำหรือวลีเพื่ออธิบาย และวิธีที่พบมากที่สุดในการแปลคำศัพท์ทางวัฒนธรรมอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องของทั้งสองฉบับ ได้แก่ การแปลแบบถอดเสียงทับศัพท์ ในด้านการใช้สำนวนการแปลที่แตกต่างกันของทั้งสองฉบับนั้น ผู้วิจัยพบว่า ในฉบับของ บุษบา บรรจงมณี แปลโดยใช้แนวคิดการแปลแบบกลมกลืนเป็นหลัก (Domestication) เน้นวัฒนธรรมในภาษาปลายทางเป็นหลัก เพื่อทำให้ผู้อ่านเข้าใจงานแปลได้ง่ายขึ้น เนื่องจากเป็นวรรณกรรมเยาวชนที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นเด็ก ในขณะที่ฉบับของ กำชัย ลายสมิต แปลโดยใช้แนวคิดการแปลแบบแปลกต่างเป็นหลัก (Foreignization) เน้นรักษาต้นฉบับและรักษาวัฒนธรรมต้นทางไว้มากที่สุด เพื่อถ่ายทอดความรู้สึกแปลกต่าง ทำให้ผู้อ่านได้รับอรรถรสของวัฒนธรรมต้นทางไว้ได้มากกว่า
Downloads
เอกสารอ้างอิง
จินดาพร พินพงทรัพย์. (2561, กันยายน-ธันวาคม). กลวิธีการตั้งชื่อภาพยนตร์ไทยเป็นภาษาจีน. วารสารวิชาการสาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 11(3), 1471-1491.
ฐิติพร เขียวมณีวงศ์. (2553). การศึกษาเปรียบเทียบแนวทางการแปลการเล่นคำ ในเรื่อง Alice Adventure In Wonderland จากสำนวนการแปลของ แก้วคำทิพย์ ไชย และรัชยา เรืองศรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทาคางิ, โทชิโกะ. (2546). กระต่ายแก้ว (ฉบับใหม่), กำชัย ลายสมิต, ผู้แปล. กรุงเทพฯ: รู้แจ้ง.
_______. (1987). กระต่ายแก้ว, บุษบา บรรจงมณี, ผู้แปล. กรุงเทพฯ: รู้แจ้ง.
สมเกียรติ เชวงกิจวณิช. (2556, ตุลาคม – 2557, มีนาคม). กลวิธีการแปลสำนวนแสดงวัฒนธรรมภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย. วารสารญี่ปุ่นศึกษา, 30(2), 103-117.
_______. (2561). แนวคิดและเทคนิคการแปลญี่ปุ่น-ไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
J-doradic. (ม.ป.ป.). 郡. แปลชื่อเรื่องเป็นภาษาอังกฤษ สืบค้น ตุลาคม 10, 2566, จาก https://j-doradic.com/?search Position=searchBetween&q=%E9%83%A1.
Takagi, T. (2005). Garasu no Usagi. n.p.: Kin no Hoshi-sha Fore Bunko.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
