การพัฒนาระบบประกันคุณภาพที่สอดคล้องกับการจัดการเรียนการสอนวิชาชีพเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม
คำสำคัญ:
ระบบประกันคุณภาพ, วิชาชีพเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม, ประกันคุณภาพบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบประกันคุณภาพที่สอดคล้องกับการจัดการเรียนการสอนวิชาชีพเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องที่มีต่อระบบประกันคุณภาพที่สอดคล้องกับการจัดการเรียนการสอนวิชาชีพเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรมที่พัฒนา และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้ที่เกี่ยวข้องที่มีต่อการพัฒนาระบบประกันคุณภาพที่สอดคล้องกับการจัดการเรียนการสอนวิชาชีพเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม โดยแบ่งการวิจัยออกเป็น 3 ขั้นตอน ประกอบด้วย ขั้นตอนที่ 1 การพัฒนาระบบประกันคุณภาพที่สอดคล้องกับการจัดการเรียนการสอนวิชาชีพเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้บริหาร ผู้สอนหรือบุคลากรที่รับผิดชอบการดำเนินงานด้านการประกันคุณภาพการศึกษาของวิทยาลัยนาฏศิลป 12 แห่ง รวมทั้งสิ้น 20 คน วิเคราะห์โดยวิธีการจำแนกชนิดข้อมูล (Typological Analysis) ขั้นตอนที่ 2 การศึกษาผลการใช้ระบบประกันคุณภาพที่สอดคล้องกับการจัดการเรียนการสอนวิชาชีพเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรมที่พัฒนา และขั้นตอนที่ 3 การศึกษาความพึงพอใจของผู้ที่เกี่ยวข้องที่มีต่อการพัฒนาระบบประกันคุณภาพที่สอดคล้องกับการจัด การเรียนการสอนวิชาชีพเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม โดยขั้นตอนที่ 2 และ 3 เก็บข้อมูล จากผู้บริหาร คณาจารย์ และบุคลากร วิทยาลัยนาฏศิลปกาฬสินธุ์ จำนวน 60 คน โดยใช้การเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย (𝑥̅) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)
ผลการดำเนินการวิจัยพบว่า 1. ระบบประกันคุณภาพที่สอดคล้องกับการจัดการเรียนการสอนวิชาชีพเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม ประกอบด้วย ระบบการพัฒนาความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะในการดำเนินงานด้านประกันคุณภาพการศึกษา ระบบระบบการจัดทำแผนการพัฒนาคุณภาพการศึกษา ระบบการจัดเก็บข้อมูลอย่างเป็นระบบ ระบบการมอบหมายผู้รับผิดชอบในแต่ละองค์ประกอบ ระบบการรายงานและติดตามผล ระบบการสร้างการมีส่วนร่วม และระบบการจัดทำรายงานผลการประเมินตนเอง (SAR) 2. ภายหลังการใช้ระบบประกันคุณภาพที่สอดคล้องกับการจัดการเรียน การสอนวิชาชีพเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรมที่พัฒนาขึ้น ผู้บริหาร คณาจารย์ และบุคลากรของวิทยาลัยนาฏศิลปกาฬสินธุ์มีความคิดเห็นต่อระบบประกันคุณภาพฯ ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (𝑥̅ = 4.78, S.D. = 0.45) และ 3. ผู้ที่เกี่ยวข้องในการดำเนินงานด้านการประกันคุณภาพการศึกษาของวิทยาลัยนาฏศิลปกาฬสินธุ์ มีความพึงพอใจต่อการพัฒนาระบบประกันคุณภาพที่สอดคล้องกับ การจัดการเรียนการสอนวิชาชีพเฉพาะด้านศิลปวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม ในภาพรวมอยู่ในระดับ มากที่สุด (𝑥̅ = 4.67, S.D. = 0.51)
Downloads
เอกสารอ้างอิง
คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. (2555). หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต (5 ปี). กรุงเทพฯ:กระทรวงวัฒนธรรม.
คณะสัตวแพทย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (2556). ระบบและการดำเนินงานการประกันคุณภาพการศึกษาในสถานศึกษา. สืบค้น ตุลาคม 2, 2566, จากhttps://vet.kku.ac.th/plan/ta/lgpr3.doc.
เจตนา เมืองมูล. (2561). การประกันคุณภาพการศึกษา. สืบค้น ตุลาคม, 2, 2566, จาก https://www.kkzone1.go.th/administrator-control/data/003/20-03-2018-15-45-27_838365262.pdf.
มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี. (2565). รายงานผลการสำรวจความพึงพอใจคุณภาพการให้บริการต่อประชาชนที่มีต่อการให้บริการขององค์การบริหารส่วนตำบลพักทัน อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี ประจำปีงบประมาณ 2565. สืบค้น ตุลาคม, 2, 2566, จาก https://www.paktan.go.th/dnm_file/project/113144548_center.pdf.
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. (2557). กระบวนการประกันคุณภาพการศึกษา. สืบค้น ตุลาคม, 5, 2566, จาก https://www.eqa.rmutt.ac.th/?page_id=875.
สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2554). แนวทางการพัฒนาระบบการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา ตามกฎกระทรวงว่าด้วยระบบ หลักเกณฑ์ และวิธีการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมการเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2563). แนวทางการพัฒนาระบบการประกันคุณภาพการศึกษาตามกฎกระทรวงการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมการเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักประกันคุณภาพการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. (2565). ความหมายและความสำคัญของการประกันคุณภาพการศึกษา. สืบค้น พฤศจิกายน, 15, 2566, จาก https://www.eqa.rmutt.ac.th/?page_id=850.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.