การสื่อสารคุณค่าและมูลค่าแหล่งท่องเที่ยวมรดกทางวัฒนธรรมเมืองรองสู่การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ : กรณีศึกษาเมืองโบราณกำแพงเพชร สุโขทัยและเพชรบูรณ์
คำสำคัญ:
การสื่อสาร, การสร้างคุณค่าและมูลค่า, มรดกทางวัฒนธรรม, การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์, เมืองโบราณบทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสื่อสารคุณค่าและมูลค่าแหล่งท่องเที่ยวมรดกทางวัฒนธรรมเมืองรองสู่การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ที่มีมูลค่าสูงวิถีใหม่ของเมืองโบราณกำแพงเพชร สุโขทัยและเพชรบูรณ์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวยังแหล่งท่องเที่ยวมรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณกำแพงเพชร สุโขทัย เพชรบูรณ์ จำนวน 1,200 คน วิเคราะห์ข้อมูลในรูปค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยผลการศึกษา พบว่า ผลการศึกษาความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีความสมบูรณ์สามารถใช้เป็นหลักฐานทางโบราณคดีได้และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับระดับประเทศ ส่วนข้อที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีความสัมพันธ์กับชุมชนสูงโดยมีการจัดงานเป็นประจำทุกปีและชุมชนใกล้เคียงเข้ามาร่วมงานด้วย
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. (2564). อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร. สืบค้น 30 กันยายน 2567, จาก https://www.finearts.go.th/main/view/8215
กรมศิลปากร. (2564). อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย. สืบค้น 30 กันยายน 2567, จาก http://virtualhistoricalpark.finearts.go.th/sukhothai/index.php/th/
กรมศิลปากร. (2564). อุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ. สืบค้น 30 กันยายน 2567, จาก http://virtualhistoricalpark.finearts.go.th/sithep/index.php/th/about-us.html
กระทรวงวัฒนธรรม. (2564). ผลิตภัณฑ์วัฒนธรรมไทย. สืบค้น 1 ตุลาคม 2564, จาก http://www.cpot.in.th/hw/68
กรมการท่องเที่ยว. (2564). สถิตินักท่องเที่ยว. สืบค้น 30 กันยายน 2566, จาก https://www.mots.go.th/news/category/741
กฤษฎา สุริยวงค์,สุวันชัย หวนนากลาง และฐิตินัน บุญภาพ คอมมอน. (2564). การสื่อสารเพื่อการพัฒนากาท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์โดยชุมชนมีส่วนร่วมของจังหวัดเพชรบุรี. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์ (มสป.), 23(1), 43-57.
ชุติมา จันทรมณี. (2564). การเลือกผู้ให้ข้อมูลหลักและวิธีการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ. ศูนย์ประสานงานชุดนักวิชาการจังหวัดอุบลราชธานี.
ธนะรัตน์ ทับทิมไทย. (2563). สาระรอบรั้วศูนย์สุพรรณบุรี. สืบค้น 12 มกราคม 2563, จาก http://suphanburicampus.dusit.ac.th/report/230757.pdf
ประคอง กรรณสูตร. (2542). สถิติเพื่อการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ. (2564). อุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ. สืบค้น 4 ตุลาคม 2564, จาก http://www.virtualmuseum.finearts.go.th/index.php/th/
พชรพจน์ นันทรามาศและคณะ. (2563). เจาะพฤติกรรมท่องเที่ยวใน new normal เมื่อโควิดทำชีวิตเปลี่ยน.สืบค้น 1 ตุลาคม 2566, จาก https://krungthai.com/Download/economyresources/EconomyResourcesDownload_450เจาะพฤติกรรมท่องเที่ยวใน_New_Normal_เมื่อโควิดทำชีวิตเปลี่ยน_31_08_63.pdf
ไพฑูรย์ มะณู. (2567). สื่อดิจิทัล. สืบค้น 19 มิถุนายน 2567. จาก http://paitoon.esdc.go.th/sux-dicithal
ศรัญยา วรากุลวิทย์. (2551). ปฐมนิเทศอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สามลดา.
อัศวิน แสงพิกุล. (2556). ระเบียบวิธีวิจัยด้านการท่องเที่ยวและการโรงแรม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
Kenneth S. leonard. (2564). 3 กิจกรรมน่าทำที่นักท่องเที่ยวไทยมองข้าม. สืบค้น 4 ตุลาคม 2564, จาก https://eastravelnow.com
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารลวะศรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารลวะศรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
