การสร้างมูลค่ามรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเพชรบูรณ์ให้เป็นสินค้าของที่ระลึก เพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยว จังหวัดเพชรบูรณ์

ผู้แต่ง

  • รัชนีวรรณ บุญอนนท์ สาขาวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงพชร
  • วาสนา จรูญศรีโชติกำจร สาขาวิชาการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร แม่สอด

คำสำคัญ:

การสร้างมูลค่า, สินค้าของที่ระลึก, มรดกทางวัฒนธรรม, อัตลักษณ์, เมืองโบราณ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อวิเคราะห์อัตลักษณ์ของมรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเพชรบูรณ์ 2) เพื่อสร้างมูลค่ามรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเพชรบูรณ์ให้เป็นสินค้าของที่ระลึกเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยว จังหวัดเพชรบูรณ์ การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods) โดยดำเนินการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกภาคีที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเมืองโบราณเพชรบูรณ์ จำนวน 10 คน และการสนทนากลุ่ม (Focus Group) กับภาคีที่เกี่ยวข้องอีก จำนวน 15 คน ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณ  ได้จากแบบสอบถามที่แจกให้นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเยือนเมืองโบราณเพชรบูรณ์ จำนวน 400 คน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติเชิงพรรณา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูล เชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) อัตลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยวมรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเพชรบูรณ์ คือ ประติมากรรมปูนปั้นรูปคนแคระพบในโบราณสถานเขาคลังใน 2) การสร้างมูลค่ามรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเพชรบูรณ์ให้เป็นสินค้าของที่ระลึกเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยว พบว่า ได้ต้นแบบลวดลายจากมรดกทางวัฒนธรรมในการสร้างสินค้าของที่ระลึก 3 แบบ โดยลวดลายทั้งสามแบบนำไปผลิตเป็นสินค้าของที่ระลึกใน 6 ผลิตภัณฑ์ ได้แก่ เสื้อยืด แก้วน้ำ กระเป๋าไอแพด กระเป๋าผ้า เคสโทรศัพท์ และสร้อยข้อมือ

เอกสารอ้างอิง

กรมการท่องเที่ยว. (2564). สถิตินักท่องเที่ยว. สืบค้น 30 กันยายน 2566, จาก https://www.mots.go.th/news/category/741

กิตติกรณ์ บำรุงบุญ และ ปิยลักษณ์ โพธิวรรณ์. (2564, เมษายน). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกที่สะท้อน อัตลักษณ์ท้องถิ่นจังหวัดมหาสารคามเพื่อยกระดับมูลค่าทางเศรษฐกิจ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 40(2), 7-24.

ชาลี นวธราดล. (2566). รู้จักมรดกโลก 8 แห่งในไทยที่ยูเนสโกรับรองมีที่ไหนบ้าง. ไทยพีบีเอส. https://www.thaipbs.or.th/now/content/357

ชุติมา จันทรมณี. (2564). การเลือกผู้ให้ข้อมูลหลักและวิธีการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ. ศูนย์ประสานงานชุดนักวิชาการจังหวัดอุบลราชธานี.

ไทยโพสต์. (2566). ช่างสิบหมู่ช่วยชุมชนพัฒนาของที่ระลึก “ศรีเทพ”มรดกโลก. สืบค้น 2 มีนาคม 2568, จาก https://www.thaipost.net/news-update/480123/

ธนนันท์ บุ่นวรรณา. (2563). การจัดการมรดกทางวัฒนธรรม. ขอนแก่น: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ธวัชชัย ชั้นไพศาลศิลป์. (2567). จังหวัดเพชรบูรณ์. สืบค้น 1 มีนาคม 2568, จาก https://phetchabun.go.th/main/content_history.php

ผู้จัดการออนไลน์. (2567). มาแล้วกางเกงคนแคระ 5 หน้า-เมืองศรีเทพ มรดกโลก รวมสัญลักษณ์ของดีซอฟต์เพาเวอร์เพชรบูรณ์. สืบค้น 2 มีนาคม 2568, จาก https://mgronline.com/local/detail/

พธูรําไพ ประภัสสร. (2564, เมษายน). ต้นแบบผลิตภัณฑ์จากลวดลายเอกลักษณ์โบราณสถานมรดกโลกเมืองกําแพงเพชรสําหรับการเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรม. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิคสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1), 216-227.

ศรัญยา วรากุลวิทย์. (2558). ปฐมนิเทศอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สามลดา.

อติคุณ เลรามัญ และคณะ. (2564, ธันวาคม). การพัฒนาสินค้าของที่ระลึกที่สะท้อนอัตลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยว. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 10(4), 306-318.

อัศวิน แสงพิกุล. (2556). ระเบียบวิธีวิจัยด้านการท่องเที่ยวและการโรงแรม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.

Anderson, L. F. & Littrell, M. A. (1995). Souvenir-Purchase Behavior of Women Tourists. Annals of Tourism Research, 22(2), 328-348.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

บุญอนนท์ ร., & จรูญศรีโชติกำจร ว. (2025). การสร้างมูลค่ามรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเพชรบูรณ์ให้เป็นสินค้าของที่ระลึก เพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยว จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารลวะศรี, 9(1), 33–43. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawasrijo/article/view/278662

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย