การสร้างมูลค่ามรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเพชรบูรณ์ให้เป็นสินค้าของที่ระลึก เพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยว จังหวัดเพชรบูรณ์
คำสำคัญ:
การสร้างมูลค่า, สินค้าของที่ระลึก, มรดกทางวัฒนธรรม, อัตลักษณ์, เมืองโบราณบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อวิเคราะห์อัตลักษณ์ของมรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเพชรบูรณ์ 2) เพื่อสร้างมูลค่ามรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเพชรบูรณ์ให้เป็นสินค้าของที่ระลึกเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยว จังหวัดเพชรบูรณ์ การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods) โดยดำเนินการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกภาคีที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเมืองโบราณเพชรบูรณ์ จำนวน 10 คน และการสนทนากลุ่ม (Focus Group) กับภาคีที่เกี่ยวข้องอีก จำนวน 15 คน ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณ ได้จากแบบสอบถามที่แจกให้นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเยือนเมืองโบราณเพชรบูรณ์ จำนวน 400 คน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติเชิงพรรณา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูล เชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) อัตลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยวมรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเพชรบูรณ์ คือ ประติมากรรมปูนปั้นรูปคนแคระพบในโบราณสถานเขาคลังใน 2) การสร้างมูลค่ามรดกทางวัฒนธรรมเมืองโบราณเพชรบูรณ์ให้เป็นสินค้าของที่ระลึกเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยว พบว่า ได้ต้นแบบลวดลายจากมรดกทางวัฒนธรรมในการสร้างสินค้าของที่ระลึก 3 แบบ โดยลวดลายทั้งสามแบบนำไปผลิตเป็นสินค้าของที่ระลึกใน 6 ผลิตภัณฑ์ ได้แก่ เสื้อยืด แก้วน้ำ กระเป๋าไอแพด กระเป๋าผ้า เคสโทรศัพท์ และสร้อยข้อมือ
เอกสารอ้างอิง
กรมการท่องเที่ยว. (2564). สถิตินักท่องเที่ยว. สืบค้น 30 กันยายน 2566, จาก https://www.mots.go.th/news/category/741
กิตติกรณ์ บำรุงบุญ และ ปิยลักษณ์ โพธิวรรณ์. (2564, เมษายน). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกที่สะท้อน อัตลักษณ์ท้องถิ่นจังหวัดมหาสารคามเพื่อยกระดับมูลค่าทางเศรษฐกิจ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 40(2), 7-24.
ชาลี นวธราดล. (2566). รู้จักมรดกโลก 8 แห่งในไทยที่ยูเนสโกรับรองมีที่ไหนบ้าง. ไทยพีบีเอส. https://www.thaipbs.or.th/now/content/357
ชุติมา จันทรมณี. (2564). การเลือกผู้ให้ข้อมูลหลักและวิธีการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ. ศูนย์ประสานงานชุดนักวิชาการจังหวัดอุบลราชธานี.
ไทยโพสต์. (2566). ช่างสิบหมู่ช่วยชุมชนพัฒนาของที่ระลึก “ศรีเทพ”มรดกโลก. สืบค้น 2 มีนาคม 2568, จาก https://www.thaipost.net/news-update/480123/
ธนนันท์ บุ่นวรรณา. (2563). การจัดการมรดกทางวัฒนธรรม. ขอนแก่น: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธวัชชัย ชั้นไพศาลศิลป์. (2567). จังหวัดเพชรบูรณ์. สืบค้น 1 มีนาคม 2568, จาก https://phetchabun.go.th/main/content_history.php
ผู้จัดการออนไลน์. (2567). มาแล้วกางเกงคนแคระ 5 หน้า-เมืองศรีเทพ มรดกโลก รวมสัญลักษณ์ของดีซอฟต์เพาเวอร์เพชรบูรณ์. สืบค้น 2 มีนาคม 2568, จาก https://mgronline.com/local/detail/
พธูรําไพ ประภัสสร. (2564, เมษายน). ต้นแบบผลิตภัณฑ์จากลวดลายเอกลักษณ์โบราณสถานมรดกโลกเมืองกําแพงเพชรสําหรับการเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรม. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิคสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1), 216-227.
ศรัญยา วรากุลวิทย์. (2558). ปฐมนิเทศอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สามลดา.
อติคุณ เลรามัญ และคณะ. (2564, ธันวาคม). การพัฒนาสินค้าของที่ระลึกที่สะท้อนอัตลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยว. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 10(4), 306-318.
อัศวิน แสงพิกุล. (2556). ระเบียบวิธีวิจัยด้านการท่องเที่ยวและการโรงแรม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
Anderson, L. F. & Littrell, M. A. (1995). Souvenir-Purchase Behavior of Women Tourists. Annals of Tourism Research, 22(2), 328-348.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารลวะศรี

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารลวะศรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ