Claim from Insurance Contract by Bad Faith

Main Article Content

Voranon Leelavethaphong

Abstract

Insurance Contract is based upon Utmost Good Faith and the duty of good faith, Contract of Insurance has a specific manner different from general contract that arise when offer and acceptance is met. But Insurance Contract is a contract of transferring risk from the insured to the insurer. The Principle of Utmost Good Faith on the part of the insured should not expire when the contract has been made. The reasons for the requiring good faith continue to exist not only the inception of risk, but in the steps taken to carry out the contract. Utmost Good Faith is contained in the condition of a policy and in law stipulated such as Thai Civil and Commercial Code Section 879 that the insurer is not liable if the loss or the event specified in the contract is caused by the bad faith of the insured or the beneficiary. In the past or nowadays Bad Faith in insurance contract is the burden of proof of the insurer to prove that insured or beneficiary makes a fraudulent claim, thus the insurer will be entitled to refuse to pay indemnity to the insured or the beneficiary

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Leelavethaphong, Voranon. “Claim from Insurance Contract by Bad Faith”. Naresuan University Law Journal 8, no. 2 (November 1, 2015): 89-100. Accessed July 6, 2020. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawnujournal/article/view/98720.
Section
Academic Articles
Author Biography

Voranon Leelavethaphong, Lecturer, Faculty of Law, Mae Fah Luang University

อาจารย์คณะนิติศาสตร์ แม่ฟ้าหลวง

References

กมล สนธิเกษตริน. ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 1-6 พร้อมคำแปลภาษาอังกฤษและอภิธาน = The civil and commercial code book I-I. กรุงเทพฯ: นิติบรรณาการ, 2560.

ไกรฤกษ์ เกษมสันต์, ม.ล.. คำอธิบายประมวลกฎหมายอาญาภาคความผิด. กรุงเทพฯ: สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, 2557.

จำรัส เขมะจารุ. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยประกันภัย.พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, 2530.

จิตติ ติงศภัทิย์. กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยประกันภัย. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2543.

จิตติ ติงศภัทิย์. กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยประกันภัย. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2539.

ไชยยศ เหมะรัชตะ. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยประกันภัย.พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: นิติธรรม, 2556.

ไพฑูรย์ เพิ่มศิริวิศาล. การสำรวจแบบการทุจริตการประกันภัยรถยนต์. นครปฐม: โรงเรียนนายร้อยตำรวจ, 2544.

สิทธิโชค ศรีเจริญ. ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการประกันภัย เอกสารทางวิชาการ (สมาคมประกันวินาศภัย) ชุดที่ 4. กรุงเทพฯ: สมาคมประกันวินาศภัย, 2528.

สุดา วิศรุตพิชญ์. “การตีความกฎหมายเอกชน : ประกันภัย.” ใน การใช้การตีความกฎหมาย. บรรณาธิการโดย พิรุณา ติงศภัทิย์ พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: กองทุนศาสตราจารย์จิตติ ติงศภัทิย์, (2551): 157-236.

Calinavux’s Raoul P. Colinvaux’s Law of Insurance. Edited by Robert Merkin. London: Sweet & Maxell, 2001.

Canavan. American Jurisprudence Volume 44. 2nd ed. N.p.: n.p., 2005.

Lowry, John and Rawlings, Philip. Insurance Law: Doctrine and Principles. 2nd ed. Oxford: Hart Publishing, 2005.

Mance, Lord,Goldrein, Iain and Merkin. Robert. Insurance Disputes. 2nd ed.London: Informa, 2003.

Munich Re, Arson, 1982.