ความยินยอมในการรักษาพยาบาล : สิทธิของผู้ป่วยที่ถูกละเลย
Main Article Content
บทคัดย่อ
ภายใต้หลักเสรีนิยมและหลักการกำหนดชะตาชีวิตของตนเองทำให้แพทย์มีหน้าที่ต่อผู้ป่วย ประการหนึ่ง คือ หน้าที่ที่จะต้องไม,รักษาพยาบาลผู้ป่วยหรือไม่ยึดเหนี่ยวผู้ป่วยไว้โดยไม่ได้รับความ ยินยอมจากผู้ป่วยหรือโดยไม่มีเหตุอันชอบด้วยกฎหมาย ด้วยเหตุนี้ ผู้ป่วยที่มีความสามารถตาม กฎหมายจึงมีสิทธิที่จะตัดสินใจถึงกระบวนการที่จะยอมให้แพทย์ปฏิบัติต่อร่างกายของผู้ป่วยและ แพทย์ก็ต้อองมีหน้าที่ที่ต้องเคารพสิทธินั้น หากแพทย์ล่วงสิทธิผิดหน้าที่ แพทย์อาจลูกฟ้องด้วยมูลเหตุ ทั้งทางแฟงและทางอาญาแม้ว่าแพทย์จะไม่ได้มีเจตนาร้ายและผู้ป่วยไม่ได้รับอันตรายจากการรักษาก็ตาม
บทความฉบับนี้จึงพิจารณาถึงที่มาของหน้าที่ของแพทย์และสิทธิของผู้ป่วยที่มีผลบังคับได้ ในทางกฎหมายโดยจะได้อธิบายถึงแนวคิดพื้นฐานทางกฎหมายของความยินยอมที่เกี่ยวเนื่องกับการ ให้การรักษาพยาบาล ซึ่งผลจากแนวคิดดังกล่าวทำให้ผู้ป่วยมีสิทธิที่จะไม่ถูกดำเนินการใด ๆ โดยไม่ได้รับความยินยอมหรือโดยไม่มีเหตุจะอ้างตามกฎหมายอื่น อย่างไรก็ตาม การรักษาพยาบาลในป็จจุบัน บางกรณีแพทย์มักจะรักษาผู้ป่วยโดยไม่ได้รับความยินยอมตามกฎหมาย เช่น กรณีผู้ป่วยป่วยหนัก หรือเป็นผู้พิการ ดังนั้น จึงจะได้พิจารณาต่อไปว่า การรักษาพยาบาลผู้ป่วยโดยชอบด้วยกฎหมายที่ ไม่ได้รับความยินยอมมีได้หรือไม่ ต่อจากนั้นจึงได้พิจารณาสถานการณ์ในประเทศไทยว่าสอดคล้องกับ หลักการทั่วไปของกฎหมายการแพทย์หรือไม่ สุดท้ายจึงสรุปแนวทางเพื่อเป็นประโยชน์ต่อการปฏิบัติงาน ของแพทย์ที่ต้องตัดสินใจเมื่อต้องรักษาผู้ป่วยที่อยู่ในสภาพไม่สามารถให้ความยินยอมได้ และแพทย์ เชื่อว่าการรักษาพยาบาลนั้นเป็นเรื่องจำเป็นสำหรับชีวิตผู้ป่วย