การศึกษาทิศทางธุรกิจในอนาคตการจัดงานอีเวนต์เสมือนจริง ในประเทศไทย

Main Article Content

จรูญลักษณ์ นารี
วนิดา แก่นอากาศ

บทคัดย่อ

การศึกษาอนาคตและแนวโน้มของธุรกิจงานอีเวนต์เสมือนจริงในประเทศไทย โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือ 1) ศึกษาสภาวการณ์ของธุรกิจการจัดงานอีเวนต์เสมือนจริงในปัจจุบัน 2) ศึกษาผลลัพธ์ของการจัดงานอีเวนต์เสมือนจริง และ 3) ศึกษาพฤติกรรมของผู้เข้าร่วมประชุมผ่านแพลตฟอร์มการจัดงานอีเวนต์เสมือนจริง  ผลการศึกษาพบว่า การวิเคราะห์ด้านสิ่งแวดล้อมของผลกระทบทางการเมือง กฎหมาย และเศรษฐกิจต่อธุรกิจมีทั้งข้อดีและข้อเสีย สิ่งแวดล้อมของสังคม วัฒนธรรม เทคโนโลยี ในทางบวก สู่ธุรกิจงานเสมือนจริงของไทยในสถานการณ์ ปัจจุบัน การศึกษานี้ยังใช้แพลตฟอร์มการจัดงานอีเวนต์เสมือนจริง เพื่อศึกษาพฤติกรรมของผู้ใช้ แพลตฟอร์มนี้เปิดตัวในวันที่ 1 มิถุนายน 2021 จนถึง 27 มีนาคม 2022 ระยะเวลาของการศึกษาคือ 9 เดือน 27 วัน โดยสร้าง 19 กิจกรรมผ่านแพลตฟอร์มนี้ โดยมีการดำเนินงานในปี 2564 จำนวน 15 กิจกรรมและ ปี 2565 จำนวน 4 กิจกรรม เป็นการจัดงาน 4 รูปแบบ ได้แก่ งานแสดงสินค้า การประชุม และกิจกรรมออนไลน์ ผู้เข้าร่วม 20,406 คนโดยผู้เข้าร่วมมีการใช้ผ่านโมบายแอป มากที่สุด ร้อยละ 31.69 ใช้ระบบปฏิบัติการ มากที่สุดร้อยละ 46.57 มีการเข้าใช้แพลตฟอร์มที่จัดอีเวนต์โดยตรงมากที่สุด ร้อยละ 73.26 กิจกรรมเสมือนจริงนี้ช่วยให้ผู้เข้าร่วมสนุกและทำให้ผู้คนมีส่วนร่วมเหมือนอยู่ในเหตุการณ์จริง เหตุการณ์ทางกายภาพสามารถดำเนินการได้ในสภาพเสมือนจริง ผู้เข้าร่วมยังสามารถเข้าถึงเนื้อหาได้ตามต้องการ ผู้เข้าร่วมจะไม่ต้องเข้าร่วมงานในขณะที่จัด แต่ยังคงสามารถเข้าถึงเนื้อหาและการนำเสนอได้ตามเวลาและพื้นที่ของตนเอง นอกจากนี้แล้วผลการศึกษาพบว่างานเสมือนจริงอาจเป็นรูปแบบธุรกิจใหม่ที่มีแนวโน้มที่ดี ทำให้อุตสาหกรรมงานอีเวนต์มีแนวโน้มกำลังเปลี่ยนรูปแบบไปเป็นเสมือนจริงและทุกภาคส่วนจะต้องปรับตัวให้ทันกับความต้องการ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นารี จ., & แก่นอากาศ ว. (2022). การศึกษาทิศทางธุรกิจในอนาคตการจัดงานอีเวนต์เสมือนจริง ในประเทศไทย. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 15(2), 94–114. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/mbakkujournal/article/view/259602
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เกรียงไกร กาญจนะโภคิน. (2562). Hybrid Event Marketing. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

ชูชัย สมิทธิไกร. (2556). พฤติกรรมผู้บริโภค. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ฐานเศรษฐกิจดิจิทัล. (2564, 15 ธันวาคม). เริ่มแล้วงานกาชาดออนไลน์ 2564. ค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2564, จาก https://www.thansettakij.com.

ทัชวรรณ โอภาสขจรเดช. (2559). ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อความสำเร็จของการดำเนินงานธุรกิจอีเว้นท์ขนาดกลางและขนาดเล็ก. วิทยานิพนธ์ปริญญาวารสารศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการสื่อสารองค์กร บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ไทยโพสต์. (2564, 15 กรกฎาคม). เริ่มแล้ว บางกอก อินเตอร์เนชั่นแนล มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 41 จัดแสดงรถยนต์ตามรูปแบบ New Normal. ค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2564, จาก https://www.thaipost.net/main/detail/71519.

ผู้จัดการออนไลน์. (2564, 4 มิถุนายน). ดีพร้อมจัดงานมหกรรมแสดงสินค้าออนไลน์เชื่อม 140 ร้านค้า. ค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2564, จาก https://mgronline.com.

โพสต์ทูเดย์. (2565, 24 มกราคม). การเมืองป่วน-รัฐบาลไร้เสถียรภาพการขับเคลื่อนฟื้นฟูเศรษฐกิจจะสะดุดไหม. ค้นเมื่อ 31 มกราคม 2565, จาก https://www.posttoday.com/economy.

มนัญชยา มีนิสัย. (2564). การวางแผนธุรกิจร้านกาแฟ กรณีร้านกาแฟ M ในเขตอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา. การศึกษาอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

วสุรัตน์ บุษบา และปิติมา ดิศกุลเนติวิทย (2563). การศึกษาความเป็นไปได้ในการท าธุรกิจรับจัดอีเวนต์ส าหรับเขตภาคเหนือตอนล่าง 2. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 6(2) ,1-8.

สภาพัฒน์ฯ คาดเศรษฐกิจไทยปี 65 โต 4% ส่งออก-ร่ายจ่ายรัฐคือ ปัจจัยหนุน. (2565, 21 กุมภาพันธ์). ค้นเมื่อ 3 มีนาคม 2565, จาก https://www.bbc.com

สำนักงานการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์กรมหาชน). (2564). จัดงานเสมือนจริงอย่างไรให้ประสบความสำเร็จ. ค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2565, จาก https://intelligence.businessevents Thailand.com.

สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2565). มองอนาคต VIRTUAL EVENT พลิกธุรกิจด้วยโลกเสมือน. ค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2565, จาก https://www.nia.or.th/VirtualEvent.

สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง. (2565). ประมาณการเศรษฐกิจไทยปี 2564 และ 2565. ค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2565, จาก

https://www.thaigov.go.th.

Aguilar, F. (1967). Scanning the Business Environment. New York: McMillan. อ้างถึงใน สุรีย์พร วังคะฮาต. (2561). การศึกษาความเป็นไปได้ในการลงทุนธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่มผู้ไทสะออน บ้านคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร. การศึกษาอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

Chen, C. C., and Lin, Y. C. (2018). What drives live-stream usage intention? The perspectives of flow, entertainment, social interaction, and endorsement. Telematics and Informatics, 35(1), 293-303.

Google, Temasek and Bain. (2021). e-Conomy SEA 2021 Roaring 20s: The SEA Digital Decade.

Grand View Research. (2020). Global Virtual Events Market Size Industry Report 2020-2027. Retrieved

December 10, https://www.reserachandmarkets.com/Reports.

Marketingoops. (2564). ทรุดหนักในรอบ23 ปีเมื่อ ธุรกิจอีเวนต์ เจอสึนามิ โควิด19 ถล่ม. ค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2564, จาก https://www.marketingoops.com

Porter, M.E. (2008). The Five competitive Forces that Shapes Strategy. Harvard Business Review, 86(1), 78-93.

Solaris, J. (2020). Virtual Events Need a Better Business Model. Retrieved January 15, 2022, from

https://www.meetings.skift.com.

Vileta, J. (2016). PESTEL ANALYSIS. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.