การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมท่องเที่ยวชุมชนภายใต้มาตรฐานความปกติใหม่ กรณีศึกษา ชุมชนตำบลสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมท่องเที่ยวชุมชนภายใต้มาตรฐานความปกติใหม่ กรณีศึกษา ชุมชนตำบลสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐมครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาสภาพการณ์และประวัติความเป็นมาของการท่องเที่ยวชุมชนตำบลสนามจันทร์ 2. เพื่อศึกษารูปแบบการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมของชุมชนตำบลสนามจันทร์ เพื่อทดลองใช้รูปแบบการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมของชุมชนตำบลสนามจันทร์ และ 3. เพื่อประเมินและปรับปรุงรูปแบบการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมของชุมชนตำบลสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม ตามมาตรฐานความปกติใหม่ มีวิธีดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้แบบสอบถามนักท่องเที่ยวที่ได้เข้ามาใช้บริการท่องเที่ยวชุมชนสนามจันทร์จำนวน 40 คน พบว่านักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจในการเข้าร่วมกิจกรรมท่องเที่ยวชุมชนแบบมีส่วนร่วมโดยรวมอยู่ในระดับพึงพอใจมากที่สุด และสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลหลัก ได้แก่ กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ผู้นำชุมชน สมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบลสนามจันทร์ ผู้ประกอบการ ร้านค้า ผู้จัดการรีสอร์ท ตัวแทนกลุ่มแม่บ้าน เกษตรกรเจ้าของสวน และผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวในชุมชนสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม ผลการศึกษาพบว่า ชุมชนได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานต่างๆ เป็นบางกิจกรรม แต่ประชาชนในชุมชนยังไม่ได้มีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมท่องเที่ยวชุมชนอย่างต่อเนื่อง จึงทำให้การท่องเที่ยวในชุมชนสนามจันทร์ยังไม่เกิดผลสำเร็จในด้านการดึงดูดนักท่องเที่ยว ดังนั้นกลุ่มคณะกรรมการท่องเที่ยวชุมชนควรมีการประสานงานภายในชุมชน เพื่อให้ประชาชนในชุมชนมีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมท่องเที่ยวชุมชนเป็นหลักเพื่อให้เกิดเป็นการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ข้อเสนอแนะจากการวิจัยในครั้ง การท่องเที่ยวชุมชนสนามจันทร์ควรได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐและเอกชน และการมีส่วนร่วมของประชาชนในชุมชนอย่างต่อเนื่อง เพื่อนำไปสู่การปรับปรุงและพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวภายในชุมชน และพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความหรือข้อคิดเห็นใดใดที่ปรากฏในวารสารวิทยาลัยบัณิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นวรรณกรรมของผู้เขียน ซึ่งบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงสาธารณสุข. (2563). ท่องเที่ยวปลอดภัย มีสุขอนามัยที่ดี ด้วยมาตรฐาน SHA. ค้นเมื่อ 1 กรกฎาคม 2565, จาก https://www.thailandsha.com/news/30.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2561). รายงานประจำปี 2561 การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร.
กิตติศักดิ์ กลิ่นหมื่นไวย และจุฑาทิพย์ สุจริตกุล. (2565). ผลกระทบของการท่องเที่ยวที่มีต่อชุมชนท้องถิ่น อำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารรัชต์ภาคย์,16(44), 56 - 72.
ชรณี เดชจินดา. (2556). ความพึงพอใจของผู้ประกอบการต่อศูนย์กำจัดกากอุตสาหกรรม แขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน จังหวัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหิดล.
ณรงค์ โพธิ์พฤกษานันท์. (2564). การมีส่วนร่วมของชุมชนตลาดน้ำวัดลำพญาจังหวัดนครปฐมในการจัดการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(9),98-110.
ธนพล จันทร์เรืองฤทธิ์. (2562). แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา ชุมชนริมน้ำจันทบูร อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี. วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ปัญจพร ธนาวชิรานันท์. (2563). การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวโดยใช้ชุมชนสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม เป็นฐาน. งานวิจัยนี้ได้รับทุนสนับสนุนการวิจัยจากมหาวิทยาลัยคริสเตียน ปีการศึกษา 2561.
พจนา สวนศรี. (2546). คู่มือการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน. โครงการท่องเที่ยวเพื่อชีวิตและธรรมชาติ. กรุงเทพมหานคร.
ยุทธศักดิ์ สุภสร. (2563). ‘ท่องเที่ยวจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป’ คุยเรื่องท่องเที่ยวไทยในโลกหลังโควิดกับ ผู้ว่า ททท. ค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2565, จาก https://workpointtoday.com/tat-interview-tourism-future/.
ราชบัณฑิตยสภา. (2563). การติดต่อราชการกับสำนักงานราชบัณฑิตยสภาในช่วงสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. ค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2565, จาก https://www.orst.go.th/iwfm_list.asp?n=g&b=e&i=002000040200102%2F63DOM1824019.
สุริยา เทวฤทธิ์. (2564). ศักยภาพการท่องเที่ยวและแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวแบบบูรณาการอย่างยั่งยืนในจังหวัดนครศรีธรรมราช. บริหารธุรกิจบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย. (2545). รายงานการสังเคราะห์ภาพรวม ชุดโครงการความหลากหลายทางวัฒนธรรมภาคกลาง. กรุงเทพฯ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2563). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่สิบสอง พ.ศ.2560-2564. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
อรรถพล ศิริเวชพันธุ์. (2564). การพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนสู่มาตรฐานความปกติใหม่ (New Normal) เพื่อรองรับ สถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 กรณีศึกษา ชุมชนหนองฮะ อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี,12(1), 58-75.
องค์การมหาชน. (2558). การท่องเที่ยวหรืออุตสาหกรรมท่องเที่ยวเป็นเรื่องใกล้ตัวกว่าที่คิด. ค้นเมื่อ 4 กรกฎาคม 2565, จาก https://www.tatreviewmagazine.com /article/community-based-tourism/.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (2006). Research in Education. (10th ed.). Boston: Pearson Education, Inc.