ความฉลาดทางสุขภาพและพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพและการป้องกันโรคของผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดพะเยา

Main Article Content

เกศราพรรณ พันธุ์ศรีเกตุ คงเจริญ

บทคัดย่อ

  การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความฉลาดทางสุขภาพของผู้สูงอายุ และ 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของความฉลาดทางสุขภาพกับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพและการป้องกันโรคของผู้สูงอายุ ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป ทั้งเพศชายและหญิง อาศัยอยู่ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดพะเยา สามารถสื่อสารด้วยภาษาไทยได้ ไม่มีภาวะความจำบกพร่อง โดยได้รับการทดสอบด้วยเครื่องมือ MMSE (Mini–Mental State Examination)ยินดีให้การสัมภาษณ์และเป็นกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้
   กลุ่มผู้สูงอายุผู้มีความฉลาดทางสุขภาพในระดับปานกลาง มีพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของตนเอง การหลีกเลี่ยงพฤติกรรมเสี่ยง และด้านความต่อเนื่องสม่ำเสมอในการรับประทานยา โดยมีการปฏิบัติไม่สม่ำเสมอ พฤติกรรมส่วนใหญ่ปฏิบัติไม่ถึงร้อยละ 80 และจากข้อมูลเชิงคุณภาพ พบว่า กลุ่มตัวอย่าง ส่วนใหญ่มีความฉลาดทางสุขภาพอยู่ในระดับพื้นฐาน ส่วนน้อยที่มีความฉลาดทางสุขภาพขั้นการมีปฏิสัมพันธ์ และขั้นวิจารณญาณ
   ข้อเสนอแนะควรมีการกำหนดตัวชี้วัดระดับพื้นที่ในเรื่องอัตราการรู้หนังสือ การเพิ่มช่องทางการเข้าถึงแหล่งข้อมูลทางสุขภาพที่ถูกต้องและเชื่อถือได้ กำหนดให้มีนโยบายการพัฒนาความฉลาดทางสุขภาพอย่างต่อเนื่องตั้งแต่วัยเด็ก วัยรุ่น ผู้ใหญ่ และผู้สูงอายุ และกำหนดให้หน่วยงานทางด้านการศึกษาและหน่วยงานทางด้านส่งเสริมสุขภาพ จัดทำหลักสูตรการรู้เท่าทันสื่อ การวิเคราะห์ ประเมินสื่อ การเฝ้าระวังสื่อ แก่ประชากรทุกระดับ

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Agency for Healthcare Research and Quality. (2007). CAHPS health literacy item set. Retrieved from www.cahps.ahrq.gov/content/ products/HL/PROD_HL_Intro.asp.

Apinya Intararat. (2014). Health intelligence of health professionals. Journal of the Army Nurses, 15(3), 174-178.

Benjamas Suramitmaitree. (2013). Health Literacy and Operation Situation Enhance the
health intelligence of Thai people in order to support the ASEAN community.
Bangkok: Ministry of Foreign Affairs.

Brach, C., et al. 2012. Ten Attributes of health literate health care organization. Retrieved from http://www.iom.edu/~/media/Files/Perspectives-Files/2012/Discussion-Papers/BPH_ Ten_HLit_Attributes.pdf [November 3, 2014].

Bureau of Registration Administration Ministry of the Interior.(2016). Elderly Statistics 2016.
Bangkok: Office of Registration Administration Ministry of the Interior.

Chatsumon Pertpinyo. (2010). Principle of social research. Bangkok: Charoendee Mon-khong
Printing.

Health Canada. 2002. What determines health. Retrieved from http://www.phac- aspc.gc. ca/ph-sp/phdd/determinants/deter_biblio.html.

Health Education Division, Department of Health Service Support Ministry of Public Health. (2011). Health intelligence. Bangkok: New Thammada Printing (Thailand) Ltd.

Kickbusch, I.S. 2001. Health Literacy: addressing the health and education divide. Yale. : University School of Public Health. New Haven, CT, USA.

McCray., A.T. 2005. Promoting health literacy. Journal of American Medical Informatics Association. 12(2), 152-163.

Nutbeam, D. 2008. The evolving concept of health literacy. Social Science & Medicine. 67: 2072-2078.

Parker, RM., Baker, D.W., William, M.V. and Nurss, J.R. 1995. The test of Functional Health Literacy In Adult: a new instrument for measur¬ing patient’s literacy skills. Journal of General internal Medicine, 10, 537-541.

Phayao Provincial Public Health Office. (2013). Summary of Phayao Provincial Public Health Performance FY 2012. Phayao: Office.

Prasert Assantachai. (2009). Common health problems in the elderly and prevention.
Bangkok: Union Creation.

World Health Organization (WHO). 2009. Health Literacy and Health Promotion. Individual
Empowerment conference Working Document. 7th Global Conference on Health
Promotion Promoting Health and Development. Nairobi: Kenya.

กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. (2554). ความฉลาดทางสุขภาพ. กรุงเทพมหานคร: นิวธรรมดาการพิมพ์ (ประเทศไทย) จำกัด.

ฉัตรสุมน พฤฒิภิญโญ. (2553). หลักการวิจัยทางสังคม. กรุงเทพมหานคร: เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.

เบญจมาศ สุรมิตรไมตรี. (2556). การศึกษาความฉลาดทางสุขภาพ (Health Literacy) และสถานการณ์การดำเนินงานสร้างเสริมความฉลาดทางสุขภาพของคนไทยเพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการต่างประเทศ.

ประเสริฐ อัสสันตชัย. (2552). ปัญหาสุขภาพที่พบบ่อยในผู้สูงอายุและการป้องกัน. กรุงเทพมหานคร: ยูเนี่ยน ครีเอชั่น.

สำนักบริหารการทะเบียน กระทรวงมหาดไทย. (2559). ข้อมูลสถิติผู้สูงอายุ ปี 2559. กรุงเทพมหานคร: สำนักบริหารการทะเบียน กระทรวงมหาดไทย.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพะเยา. (2556). สรุปผลการดำเนินงานสาธารณสุขจังหวัดพะเยา ปีงบประมาณ 2555. พะเยา : สำนักงาน.

อภิญญา อินทรรัตน์. (2557). ความฉลาดทางสุขภาพของผู้ประกอบวิชาชีพด้านสุขภาพ. วารสารพยาบาลทหารบก, 15(3), 174-178.