การศึกษาจิตรกรรมฝาผนังวัดอารามหลวงในพื้นที่ภาคเหนือตอนบน

Main Article Content

ศุภรัตน์ อินทนิเวศ

Abstract

  การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมผลงานจิตรกรรมฝาผนังของวัดอารามหลวงในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบน เพื่อนำรูปแบบของผลงานจิตรกรรมฝาผนังมาวิเคราะห์ในด้านเนื้อหาเรื่องราว ด้านเทคนิควิธีการสร้างสรรค์ ด้านโครงสร้างและด้านการจัดองค์ประกอบ ผลการวิจัยพบว่า ภาพจิตรกรรมฝาผนังที่ปรากฏในโบสถ์วิหารวัดพระอารามหลวง ในภาคเหนือตอนบน เป็นผลงานที่จัดสร้างขึ้นเพื่อเป็นพุทธบูชา ผลงานสื่อเนื้อหาเรื่องราว ความศรัทธา ความเชื่อในหลักคำสอน ในพระพุทธศาสนา มีรูปแบบของผลงานเป็นจิตรกรรมไทยแบบประเพณีแนวประเพณีและจิตรกรรมไทยร่วมสมัย โดยใช้กลวิธี การสร้างสรรค์ด้วยเทคนิคสีฝุ่น สีน้ำมันและสีอะคริลิค การจัดวางโครงสร้างและการจัดองค์ประกอบของภาพในงานจิตรกรรม ฝาผนังโดยการใช้เส้นและรูปทรงเป็นหลัก ภาพเน้นรูปทรงที่มีความเป็นจริงตามธรรมชาติทำให้ภาพโดยรวมเกิดจุดที่น่าสนใจ มีเกิดความกลมกลืนในภาพ แสดงรายละเอียดของรูปทรงที่มีน้ำหนักของสีต่างกัน การจัดวางโครงสีและการใช้สีมีความอิสระ ในการแสดงออกอย่างตรงไปตรงมา มีการใช้ในสองลักษณะคือ การวางโครงสีแบบสีพหุรงค์ และใช้สีในกลุ่มสีสามเส้าคือ สีแดง สีเหลือง (ทอง) สีน้ำเงิน ลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะในผลงานจิตรกรรมฝาผนังล้านนา มีลักษณะของภาพวาดที่มีการเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย และเป็นการสร้างสรรค์ของช่างเขียนจากภาคกลางหรือช่างเขียนภาคเหนือที่ไปเรียนแบบอย่างของช่างเขียนกรุงเทพฯ ลักษณะของภาพเขียนจึงเป็นแบบผสมผสาน นอกจากนี้ลักษณะศิลปะแบบจีน พม่าและแบบศิลปะตะวันตกรวมอยู่ด้วย

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Jutavipa W. (2014). Techniques of drawing, Thai painting, Volume 1, learning art ... eating Lanna. Bangkok: S.
Asia Plus (1989).

Leesuwan W. (2004). Thai Visual Arts. Bangkok: Children Club.

Nim Always C. (2011). Art composition. 8th edition. Bangkok: Amarin.

Poolsuwan S. (1996). Symbols in Thai Painting. Bangkok: Thammasat University.

Saenkatiyarat S.(2006). Strategies for writing Thai paintings. Bangkok: Draw Art.

Saising S. (2013). Lanna Art. Bangkok: Matichon.

Sunphongsri K. (2012). Aesthetics Philosophy of art Theory of Visual Arts, Art and Criticism. Bangkok: The
publisher of Chulalongkorn Royal College.

Vetakan C. (2008). Management of visual arts content based on community culture. Bangkok: Publisher of
Chulalongkorn University.

กำจร สุนพงษ์ศรี. (2555). สุนทรียศาสตร์ หลักปรัชญาศิลปะ ทฤษฎีทัศนศิลป์ ศิลปวิจารณ์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ชลูด นิ่มเสมอ. (2554). องค์ประกอบทางศิลปะ. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์.

ชุติมา เวทการ. (2551). การจัดการเรียนรู้สาระทัศนศิลป์บนพื้นฐานวัฒนธรรมชุมชน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วัฒนะ จูฑะวิภาต. (2557). เทคนิคการวาดภาพจิตรกรรมไทย เล่ม1 เรียนศิลป์...เสพกลิ่นล้านนา. กรุงเทพมหานคร: ส.เอเชีย พลัส
(1989).

วิบูลย์ ลี้สุวรรณ. (2547). ทัศนศิลป์ไทย. กรุงเทพมหานคร: ชมรมเด็ก.

ศักด์ชัย สายสิงห์. (2556). ศิลปะล้านนา. กรุงเทพมหานคร: มติชน.

เสมอชัย พูลสุวรรณ. (2539). สัญลักษณ์ในงานจิตรกรรมไทย. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุวัฒน์ แสนขัติยรัตน์. (2549). กลวิธีการเขียนภาพจิตรกรรมไทย. กรุงเทพมหานคร: วาดศิลป์.