Knowledge Management of Electrical Power Staffs in Bangkok and Vicinity
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to examine the current management conditions of employees of Electricity Authorities, and to investigate the knowledge management of employees of Electricity Authorities in Bangkok and its vicinity. The mixed method was used to collect quantitative data by means of questionnaire distribution for 400 samples who were employees and executives of 18 Electricity Authorities in Bangkok and its vicinity. The qualitative data was collected by interviewing 8 key informants that involved executives and employees of Electricity Authorities in Bangkok and its surrounding provinces. The statistics used for data analysis were mean, standard deviation, and multiple regression.
The results revealed that the current management conditions of employees of Electricity Authorities, in overall, was ranked at the high level. The aspect showing the highest mean was personnel management ( = 3.87), followed by organization management (
= 3.73, while the aspect showing the lowest mean was directing (
= 3.59). The knowledge management of employees of Electricity Authorities in Bangkok and its vicinity, in overall, was rated at the high level. The aspect showing the highest mean was applying accurate knowledge (
= 3.75), followed by knowledge creation (
= 3.74), while the aspect showing the lowest mean was knowledge storage (
= 3.49).
Article Details
รายละเอียดของลิขสิทธ์
References
Bunmipipit P. (2008). The Development of Knowledge Management Model of Educational Institutions. Dissertation in Education Administration. Bangkok: Silpakorn University.
Chaopruettipong M. (2005). The Role of Executives in the 21st Century. Retrieved June 28, 2017, from http://www.consultthai.com/article/article/12.htm/2549.
Chang R., Gray K., Jansz-Senn A., Sendziuk P., & Radloff A. (2003). Action Learning as an Approach to Staff Development in Tertiary Education. Retrieved July 5, 2017. from http://www.ala.asn.au/conf/2003/ chang.pdf.
Feliciano J. I. (2008). The Success Criteria for Implementing Knowledge Management Systems in an Organization. Retrieved July 8, 2017. from http://proquest.umi.com.pqweb.
Gulick Luther & Urwick. (1956). Paper on the Science of Administration. New York: Institute of Public Administration Columbia University.
Koonthanakulwong S. (1997). School Administration Technological Innovation Experience. Bangkok: Religion.
Marquard M. J. (2002). Building the Leaning Organization. Mastering the 5 Elements for Corporate Leaning Palo Alto: CA: Davies-Black.
Panich W. (2003). Local Knowledge and Knowledge Management. Bangkok: Saithurakit Publishers.
Paopirojthanakon P. (2003). Factors Affecting Organizational Commitment: A Case Study of Siemens Co., Ltd. Master Thesis, Management Program. Bangkok: Srinakharinwirot University.
Phucharoen W. (2006). The Inner Path of Learning Organization of the Knowledge Management: Insights in to Iearning Organizations. and Knowledge Management. Bangkok: Sam Lada.
Suwannaphirom S. (2003). Personnel Management. Chonburi: Burapha University.
Sveiby K-E. (2001). What is Knowledge Management. Retrieved July 8, 2017, from http://www. Sveiby.com.au/ knowledgemanagement.html.
Trapp H. (1999). Benefits of an Intranet-Based Knowledge Management System Measuring the Effects. Retrieved July 7, 2017, from http://www.avinci.delcompetence/publikatinoeu/diplomarbeit/holge/trapp. pdf.
Wongsarnsri P. (2009). Human Resource Management. (5th ed.). Bangkok: Faculty of Management Science Suan Dusit Rajabhat Institute.
Yamane T. (1973). Statics : An Introductory Analysis. (3rd ed.). Singapore: The hamper International Edition.
(In Thai)
การสร้างสมาคมอาเซี่ยน. (2558). การศึกษาการสร้างสมาคมอาเซี่ยน. สืบค้นเมื่อ 28 มิถุนายน 2560, จาก http://www.asean. skru.ac.th/pdf/ed-building-ASEANcommunity.pdf.
ปิยะนาถ บุญมีพิพิธ. (2551). การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้ของสถานศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พงศ์กร เผ่าไพโรจธนกร. (2546). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์กร กรณีศึกษา พนักงานบริษัทซีเมนส์ จำกัด. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พยอม วงศ์สารศรี. (2552). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: คณะวิทยาการจัดการ สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
มาริสา เชาว์พฤฒิพงศ์. (2548). บทบาทของผู้บริหารในศตวรรษที่ 21. สืบค้นเมื่อ 28 มิถุนายน 2560, จาก http://www. consultthai.com/article/article/12.html.
วรภัทร์ ภู่เจริญ. (2549). The Inner Path of Learning Organization of the Knowledge Management: เจาะลึกถึงองค์กรเรียนรู้ และการบริหารความรู้. กรุงเทพมหานคร: สามลดา.
วิจารณ์ พานิช. (2546). ภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการจัดการความรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สายธุรกิจ.
สุจริต คูณธนกุลวงศ์. (2540). การบริหารโรงเรียน นวัตกรรมเทคนิค ประสบการณ์. กรุงเทพมหานคร: ศาสนา.
สุดา สุวรรณาภิรมย์. (2546). การบริหารบุคคล. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
