COMMUNICATION WITH POWER OPERATING SYSTEM HISTORICAL COMPARISON : THAI - NORTH KOREAN SOCIAL AND CULTURAL RECONCILIATION
Keywords:
Communication with Power, Operating System, Historical Comparison, Thai – North Korean Social and CulturalAbstract
การสื่อสารของรัฐที่ไร้ซึ่งอำนาจ คือการที่ประชาชนได้รับสารที่มีความกำกวมต่อทิศทางการบริหารประเทศของผู้นำองค์กรทางการเมืองสื่อมวลชนยังมีพลานุภาพในการเข้าถึงประชาชนผู้รับสาร ผู้ที่มีการศึกษาสูงมักแสวงหาข่าวสารทางการเมืองที่มีคุณภาพจากสื่อหนังสือพิมพ์เพื่อพิจารณาเข้าสู่การมีส่วนร่วมทางการเมือง การสำรวจประชามติเป็นตัวแปรหนึ่งที่มีอำนาจทางการสื่อสาร ตอกย้ำการตัดสินทางสังคมของผู้คนส่วนใหญ่ต่อการวาทกรรมและการกระทาของรัฐ แรงกดดันจากระบบปฏิบัติการอาจนำไปสู่สานึกที่ก่อตัวจากความเงียบโดยทวีความกดดันในสังคมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งคนที่เห็นต่าง หรือไม่กล้าแสดงออกจะหวาดกลัวการถูกรังเกียจเดียดฉันท์เพราะตนคิดแปลกแยกจากสังคม ความขัดแย้งจะค่อยๆขยายตัวสู่วงกว้างรอการปะทุ การเปรียบเทียบอดีตกับปัจจุบันถือเป็นอาวุธทางการสื่อสารที่มีพลานุภาพทำให้การขับเคลื่อนสิ้นข้อสงสัย แต่การเปรียบเทียบอดีตนั้นควรเปรียบเทียบบนฐานระบบปฏิบัติการเดียวกัน สานึกสังคมและ 1 อาจารย์ประจำสาขาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น วัฒนธรรมไทยสะท้อนสภาวะความเป็นไปของเกาหลีเหนือ การสื่อสารที่ครอบงำก่อให้เกิดภาพลักษณ์เชิงลบต่อผู้นำองค์กรทางการเมือง ทั้งนี้ เพราะประชาชนถูกหลอมจากสังคมวัฒนธรรมที่แตกต่าง ปฏิกิริยาตอบสนองจึงแตกต่างกัน ความกลัวหรือหลีกเลี่ยง และเบื่อหน่ายที่จะรับรู้ข่าวสารจากผู้นำองค์กรทางการเมืองทาให้การสื่อสารล้มเหลว ทว่า “ การเมืองแบบไทยต้องบริหารจัดการแบบไทยๆ” สะท้อนระบบการผลิตตามแนวสังคมนิยมสไตล์เกาหลีเหนือที่เน้นพึ่งตัวเองตามอุดมการณ์จูเช่โดยไม่หวังพึ่งพิงชาติใด ๆ ซึ่งราวนับสิบปีที่ผ่านมาในเกาหลีเหนือได้ทำให้ผลผลิตลดลง เศรษฐกิจลดต่าลงเรื่อยๆ เนื่องมาจากคนขาดกำลังใจในการทำงาน แต่ผู้นำเกาหลีเหนือยังปฏิเสธที่จะยอมรับแนวทางอื่น เพราะเกรงว่าระบบทุนนิยมจะเข้าไปทำลายรากฐานระบบเผด็จการเดิมลง
References
ดารง ฐานดี. (2555). เอกสารประกอบคาบรรยาย. เรื่องการเมืองการปกครองเปรียบเทียบ: จีนและเกาหลี. หลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย. สถาบันพระปกเกล้า.
ตรัยรัตน์ ปลื้มปิติชัยกุล. (2559). อิทธิพลของการเปิดรับสื่อและการรับรู้ข่าวสารต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของนักศึกษาเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารศาสตร์มหาบัณฑิต (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
ประจักษ์ ก้องกีรติ. (2558). ทาไมระบอบเผด็จการจึงประสบความสำเร็จในสังคมไทย. (รายงานการวิจัย). สืบค้นเมื่อวันที่ 2 มกราคม 2561, จาก https://themomentum.co/momentum-feature-dictatorship-prajak/. [Prajak Kongkeerati. (2016).
ผกาพรรณ หะรังษี. (2549). การกำหนดวาระสารในชุมชนออนไลน์ www.pantip.com กรณีศึกษาโต๊ะเฉลิมไทยและโต๊ะราชดาเนิน. วารสารศาสตร์มหาบัณฑิต (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Almond, Gabriel A. and Powell. (1980). Comparative Politics Today: A World View. Boston: Little, brown & Co.Cohen, William (1971). Democracy. New York: The Free Press.
Campbell, Roald F. and Miller. (1954). Introduction to Educational Administration. (4 th). Boston: Allyn and Bacan.
Choi, Hyeon Cheol. and Samuel L’ Becker .(1987). Media Use Issue / Image Discriminations and Voting Communication Research. n.p.
Huntington, S. P. and G. Dominguez. (1975). Political Development. In Fred, G. and W. N. Polsby
(EDS.) Handbook Political Science : Non Government Politic. R. Massachusette: Addison Wesley.
Milbrath, L. W. and Goel. (1977). Political Participation: How and Why Do People Get Involved in Politics. 2d ed. Chicago: Rand McNally College Publishing Company.
Mullins, L. E. & McCombs. (1989). Agenda setting and the young voter. In The Emergence of American Political Issues: The Agenda Setting Function of the Press. New York: West.
Noelle-Neumann, E. (1974). The spiral of silence: a theory of public opinion. in Journal of Communication, 24 (2): 43-51.
Pakapan Harangsee. (2006). Setting Online Agenda. www.pantip.com Case Study Thai and Rajadamnern tables. Master of Journalism Master's thesis.
Robison, J. (1977). Employment and the Choice of Technique, Society and Change; repr. In Robinson
pp. 228-40.
Schramm, W. (1973). Channels and Audience in Handbook of Communication. Chicago: Rand McNally College.
Downloads
Published
Issue
Section
License
The articles published are copyrighted by the Sarasas Journal of Humanities and Social Science. The opinions expressed in each article in this academic journal are those of the individual authors and do not reflect the views of Sarasas Suvarnabhumi Institute of Technology. The authors are solely responsible for all aspects of their respective articles. Any errors or inaccuracies in the articles are the sole responsibility of the authors.
