A STUDY OF THE SELF-DIRECTED LEARNING READINESS OF THE FIRST YEAR NURSING STUDENTS OF GOVERNMENT COLLEGE AND PRIVATE UNIVERSITY
Keywords:
Self-directed learning readiness, First year nursing students, Government College and Private UniversityAbstract
การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงเชิงพรรณนา (Descriptive research) เพื่อเปรียบเทียบความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 1 ระหว่างสถาบันอุดมศึกษารัฐบาลและเอกชน และเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 1 ในสถาบันอุดมศึกษารัฐบาลและเอกชน ตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 1 จำนวน 156 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามปัจจัยที่สัมพันธ์กับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง และแบบสอบถามความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง ตรวจสอบความเที่ยงของเครื่องมือทั้งหมดโดยใช้สัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาครายด้านอยู่ระหว่าง .68 ถึง .91 นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ โดยคำนวณหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบสมมุติฐานคือ ค่าสถิติ ที (Independent t-test) และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียรสัน (Pearson’s product moment correlation coefficient)
ผลการวิจัยพบว่าความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 1 อยู่ในระดับสูง ทั้งในสถาบันอุดมศึกษารัฐบาล (M = 3.64, SD = 0.47) และสถาบันอุดมศึกษาเอกชน (M = 3.80, SD = 0.56) ผลการเปรียบเทียบความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของสถาบันอุดมศึกษารัฐบาลไม่แตกต่างจากสถาบันอุดมศึกษาเอกชนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และความสัมพันธ์กับบุคคลอื่นมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองอยู่ในระดับปานกลางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .52, p < .001) ส่วนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสะสมและสภาพแวดล้อมทางการเรียนไม่มีความสัมพันธ์กับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
References
นฤมล เถื่อนมา. (2538). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล และสภาพแวดล้อมในวิทยาลัยกับความพร้อมในการเรียนด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุข. (ปริญญามหาบัณฑิต, คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
บุศรินทร์ ผัดวัง และสุภาภรณ์ อุดมลักษณ์. (2554). ความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครลำปาง. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 21(2), 74-84.
บรรจง มไหสวริยะ และคณะ. (2560). การสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้เพื่อพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีศึกษา ครั้งที่ 3 (The 3rd International Conference on Innovation in Education: Building Professional Learning Community in Improving Science and Technology Education). จุลสารนวัตกรรม, 12(46), 3-4.
ปรินดา ตาสี. (2551). ลักษณะทางจิตและสภาพแวดล้อมทางการเรียนที่เกี่ยวข้องกับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ของมหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต, สาขาการวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2553. ราชกิจจานุเบกษา, เล่มที่ 127 ตอนที่ 45 ก.
มณี อาภานันทิกุล, รุจิเรศ ธนูรักษ์, และยุวดี ฦาชา. (2551). การพัฒนาเครื่องมือวัดความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาลไทยระดับปริญญาตรี. วารสารสภาการพยาบาล, 23(2), 52-69.
ลดาพร ทองสง และถนิมพร พงศานานุรักษ์. (2550). รายงานการวิจัย เรื่อง ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาการพยาบาลเด็กของนักศึกษาพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลเกื้อการุณย์. เอกสารอัดสำเนา.
วัลภา ศรีบุญพิมพ์สวย. (2557). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี อุดรธานี. วารสารการพยาบาลและการศึกษา, 7(4), 78-91.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ .(2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุริยัน อ้นทองทิม, ภูกิจ เล้าจีรัณกุล, ศศิวิมล พจน์พาณิชพงศ์ และชลิตตาภรณ์ ดวงติ๊บ. (2560). การปรับตัวของนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 สถาบันอุดมศึกษาภายในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย. สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, 23(1), 18-25.
อมรรัตน์ เสตสุวรรณ และอรชร ศรีไทรล้วน. (2557). ความสัมพันธ์ระหว่างสภาพแวดล้อมในคณะพยาบาลศาสตร์กับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาล คณะพยาบาลศาสตร์เกื้อการุณยย์ มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช. วารสารเกื้อการุณย์, 21(ฉบับพิเศษ), 124-138.
อาชัญญา รัตนอุบล. (2551). การพัฒนาการเรียนรู้และการจัดกิจกรรมสำหรับผู้ใหญ่. กรุงเทพฯ: สาขาวิชาการศึกษานอกระบบโรงเรียน คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาทิตยา ดวงมณี และคณะ. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมทางการเรียนกับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักเรียนพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ. วารสารแพทย์นาวี, 44(2), 19-35.
Blackman, I., Hall, M., & Darmawan, I. G. N. (2007). Undergraduate nurse variables that predict academic achievement and clinical competence in nursing. International Education Journal, 8(2), 222-236.
Guglielmino, L. M. (1977). Development of the self-directed learning readiness scale. Doctoral dissertation, University of Georgia.
Klunklin, A., Viseskul, N., Sripusanapan, A., & Turale, S. (2010). Readiness for self-directed learning among nursing students in Thailand. Nursing and Health Sciences, 12, 177-181.
Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: A guide for learners and teachers. Chicago: Association Press.
Skager, R. (1978). Lifelong education and evaluation practice. Hamburg: Pergamon Press and the UNESCO Institute for Education.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An introductory analysis 3rd Ed. New York. Harper and Row Publications.
Downloads
Published
Issue
Section
License
The articles published are copyrighted by the Sarasas Journal of Humanities and Social Science. The opinions expressed in each article in this academic journal are those of the individual authors and do not reflect the views of Sarasas Suvarnabhumi Institute of Technology. The authors are solely responsible for all aspects of their respective articles. Any errors or inaccuracies in the articles are the sole responsibility of the authors.
