“สงครามสมรส” องค์ประกอบการเล่าเรื่องและรูปแบบ การสื่อสารทางสังคมของละครโทรทัศน์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์องค์ประกอบการเล่าเรื่องและรูปแบบการสื่อสารทางสังคมที่ปรากฏในละคร “สงครามสมรส” จำนวน 21 ตอน ที่เป็นละครผลิตใหม่และได้รับการจัดลำดับความนิยมสูงสุดในเดือนเมษายน-พฤษภาคม 2567 ผ่านกรอบแนวคิดและทฤษฎีด้วยวิธีวิทยาเชิงคุณภาพ (Qualitative Studies) โดยการเฝ้าสังเกต (Monitor) เนื้อหาที่ออกอากาศและวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) วิเคราะห์บริบท (Context Analysis) พบว่า สงครามสมรสมีการดำเนินเรื่องตามโครงสร้างและองค์ประกอบที่ดำเนินเรื่องอย่างเข้มข้นจนถึงจุดสูงสุด (Climax) จนกระทั่งคลี่คลายสถานการณ์และฝากข้อคิดเพื่อให้ผู้ชมได้คิดและแยกแยะเนื้อหาที่เกิดขึ้นในละครได้อย่างมีอรรถรส ด้านการสื่อสารกับสังคมละครนำเสนอการสื่อสารด้านกฎหมายและกระบวนการยุติธรรม 1) การมุ่งนำเสนอประเด็นหย่าร้างและปัญหาครอบครัวด้วยการให้ความรู้ความเข้าใจและการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ 2) การให้ความรู้เกี่ยวกับกฎหมายครอบครัวที่เข้าใจง่ายและใช้ประโยชน์ได้ในสังคมปัจจุบัน และ ด้านการสื่อสารประเด็นครอบครัวและความสัมพันธ์ 1) นำเสนอแง่คิดในการแก้ปัญหาครอบครัวด้วยสันติวิธี 2) การนำเสนอประเด็นปัญหาสังคมเชิงโครงสร้างและซับซ้อน 3) การสอดแทรกแง่คิดจากการกระทำของ
ตัวละคร ซึ่งแสดงให้เห็นว่าละครสามารถสร้างสรรค์และขับเคลื่อนสังคมได้หากผู้ผลิตเน้นการผลิตละครที่ให้ความรู้ กระตุ้นความคิด ละครจะเป็นสื่อที่เข้าถึงและส่งสารกับสังคมได้อย่างมีคุณภาพทั้งเชิงพาณิชย์และสังคม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Association Of Digital Television Broadcasting (Thailand): ADTEB. (2024). Cross-Platform Ratings, April 2024. The Nielsen Company (US) 2024. (p.19)
Association Of Digital Television Broadcasting (Thailand): ADTEB. (2024). Cross-Platform Ratings, May 2024. The Nielsen Company (US) 2024. (p.19)
Association Of Digital Television Broadcasting (Thailand): ADTEB. (2024). Cross-Platform Ratings, June 2024. The Nielsen Company (US) 2024. (p.19)
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action:
A social cognitive theory. Prentice Hall.
Bandura, A. (2001). Social cognitive theory of mass communication.
Media Psychology, 3(3), 265-299. Retrieved from https://doi.org/10.1207/ S1532785XMEP0303_03
Barker, K. (2014). “Soaps” for social and behavioral change. In
Strategic Urban Health Communication. 37-51.
Eyal, K., & Rubin, A. M. (2003). Viewer aggression and homophily,
identification, and parasocial relationships with television
characters. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 47(1), 77-98. Retrieved from https://doi.org/10.1207/ s15506878jobem4701_5
Gerbner, G., Gross, L., Morgan, M., & Signorielli, N. (1980). The
“mainstreaming” of America: Violence profile no. 11. Journal of Communication, 30(3), 10-29.
Gerbner, G., Gross, L., Morgan, M., & Signorielli, N. (1986). Living with
television: The dynamics of the cultivation process. In
J. Bryant, & D. Zillmann (Eds.), Perspectives on Media Effects (pp. 17–40). Lawrence Erlbaum Associates.
Kincaid, D. L. (2002). Drama, emotion, and cultural convergence.
Communication Theory, 12(2), 136-152. Retrieved from https://doi.org/10.1111/j.1468-2885.2002.tb00263.x
Morgan, M., & Shanahan, J. (2010). The state of cultivation. Journal
of Broadcasting & Electronic Media, 54(2), 337-355.
OneD. (2024). Drama synopsis “Song Kram Som Ros” Retrieved
from https://www.one31.net/news/detail/68743
Potter, W. J. (2014). A critical analysis of cultivation theory. Journal
of Communication, 64(6), 1015-1036.
Slater, M., Rouner, D., & Long, M. (2006). Television dramas and
support for controversial public policies: Effects and
mechanisms. Journal of Communication, 56, 235-252. Retrieved from https://doi.org/10.1111/j.1460- 2466.2006.00017.x
Welton, D. (2010). Freytag’s pyramid, dramatic structure and story arc. Department at Butte College in Northern California. Retrieved from https://www.videomaker.com/ article/f04/17174-dramatic-structure-story-arc-freytags-pyramid/
