แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์ จังหวัดขอนแก่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศักยภาพและความพร้อมด้านการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์ รวมทั้งนำเสนอแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์ในจังหวัดขอนแก่น งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพโดยเก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 21 คน ซึ่งมาจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอันประกอบด้วย หน่วยงานภาครัฐ หน่วยงานภาคเอกชน และชุมชน การวิเคราะห์เนื้อหาเป็นเครื่องมือที่นำมาใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล
ผลการศึกษาพบว่า ผู้ให้ข้อมูลหลักส่วนใหญ่มีความเห็นว่าศักยภาพของการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมนั้นต้องมีสิ่งดึงดูดใจที่โดดเด่นและเป็นเอกลักษณ์ของพื้นที่นั้นอันประกอบไปด้วยวัฒนธรรม 5 ประเภท ได้แก่ ประเภทโบราณคดีและพิพิธภัณฑ์ ประเภทวัฒนธรรมพื้นบ้านอาหารท้องถิ่น ประเภทดนตรี ประเภทประเพณีความเชื่อที่เกี่ยวข้องกับศาสนาและงานเทศกาล และประเภทศิลปะหัตถกรรม ด้านความพร้อมในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์ในจังหวัดขอนแก่นนั้น พบว่า จังหวัดขอนแก่นมีความพร้อมด้านวัฒนธรรมที่โดดเด่นและเป็นเอกลักษณ์ ความพร้อมด้านการมีส่วนร่วมของทุกฝ่ายเพื่อนำไปสู่การพัฒนา และความพร้อมด้านการอนุรักษ์ ฟื้นฟู เผยแพร่ และการสร้างคุณค่าให้กับแหล่งท่องเที่ยว อย่างไรก็ตาม ยังคงมีส่วนที่ต้องปรับปรุงและพัฒนา ได้แก่ ด้านการบริหารจัดการ ด้านระบบข้อมูล และด้านความปลอดภัย
ข้อค้นพบดังกล่าวนำไปสู่แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์ในจังหวัดขอนแก่น ทั้ง 4 มิติ ดังนี้ มิติที่ 1 ด้านการบริหารจัดการ มิติที่ 2 ด้านการพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยว มิติที่ 3 ด้านการส่งเสริมชุมชนและแหล่งท่องเที่ยว และมิติที่ 4 ด้านการพัฒนาสื่อเพื่อประชาสัมพันธ์และเผยแพร่
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Al-Ababneh, M. (2019). Creative Cultural Tourism as a New Model for Cultural Tourism. Journal of Tourism Management Research, 6(2), 109-118.
Butler, J. V. (2014). Trust, Truth, Status and Identity: An Experimental Inquiry. The BE Journal of Theoretical Economics, 14, 293–338.
Chaipiboon, S. (2007). The Management of Cultural Tourism: A Case Study of Tourism Potentials of Nakornchum Community in Muang District, Kampheang Phet Province. Kamphaengphet Rajabhat University.
Economics Tourism and Sports Division (ETS). (2020). Culture Creative Tourism. https://www.mots.go.th/download/TourismEconomicReport/3-1TourismEconomicIssue3(April-June63).pdf
Henche, B. G., Salvaj, E. & Cuesta-Valiño, P. (2020). A Sustainable Management Model for Cultural Creative Tourism Ecosystems. Sustainability, 12(22), 9554.
Pan, H. & Zhang, L. (2019). On the Connotation, Features, Atlas, and Prospect of Creative Tourism. Tourism Tribune, 34(5), 128–136.
Raymond, C. (2007). Creative Tourism New Zealand: the Practical Challenges of Developing Creative Tourism. In Greg Richards and Julie Wilson (Eds.). Tourism, Creativity and Development. Routledge.
Richards, G. (1996). Cultural Tourism in Europe. https://repository.tilburguniversity.edu/server/api/core/bitstreams/245a8556-2899-46b1-a5f3-b2da96726e61/content
Richards, G. (2000). Tourism and the World of Culture and Heritage. Tourism Recreation Research, 25(1), 9–17.
Richards, G. (2001). The Development of Cultural Tourism in Europe. CABI.
Richards, G. (2005). Creativity: A New Strategic Resource for Tourism – Tourism, Creativity and Development. ATLAS Reflections, 11-22.
Richards, G. (2010). Leisure in the Network Society: From Pseudo-Events to Hyper Festivity? Tilburg University.
Richards, G. & Marques, L. (2012). Exploring Creative Tourism: Editors Introduction. Journal of Tourism Consumption and Practice, 4(2), 1-11.
Richards, G. & Raymond, C. (2000). Creative Tourism. ATLAS News, 23(1), 16-20.
Scott, D. (2014). The Tourist: A New Theory of the Leisure Class. Annals of Leisure Research, 17(1), 113-114.
Smith, V. (1989). Host and Guests: the Anthropology of Tourism. University of Pennsylvania Press.
Suhartanto, D., Brien, A., Primiana, I., Wibisono, N. & Triyuni, N. N. (2020). Tourist Loyalty in Creative Tourism: the Role of Experience Quality, Value, Satisfaction, and Motivation. Current Issues in Tourism, 23(7), 867-879.
Thailandplus. (2022). Driving Soft Power, Promoting Local Identity Strengthening the Economy to the Community Ready to Disseminate Knowledge to Create Added Value from Thai Culture with Contemporary Art. https://www.thailandplus.tv/archives/611936
Wang C. L. & Lin, X. (2009). Migration of Chinese Consumption Values: Traditions, Modernization, and Cultural Renaissance. Journal of Business Ethics, 88(3), 399–409.
Werf, F., van der Verkuyten M., Martinovic, B. & Tseung-Wong, C. N. (2020). Understandings of National Identity Outgroup Attitudes in Culturally Diverse Mauritius. International Journal of Intercultural Relations, 78(3), 73-83.
Werf, F., van der Verkuyten, M., Martinovic, B. & Ng Tseung-Wong, C. (2018). What It Means to Be a National: A Study Among Adolescents in Multicultural Mauritius. Cultural Diversity & Ethnic Minority Psychology, 24, 576–587.
Wojnar, D. M. & Swanson, K. M. (2007). Phenomenology: An Exploration. Journal of Holistic Nursing, 25, 172-180.
World Tourism Organization (UNWTO). (2018). Tourism and Culture Synergies. https://www.e-unwto.org/doi/pdf/10.18111/9789284418978
Zhang, S. N., Li, Y. Q., Liu, C. H. & Ruan, W. Q. (2019). How Does Authenticity Enhance Flow Experience through Perceived Value and Involvement: the Moderating Roles of Innovation and Cultural Identity. Journal of Travel & Tourism Marketing, 36(6), 710-728.
