การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของหนานมดแดง อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของหนานมดแดง อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของสถานที่ท่องเที่ยวหนานมดแดง อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง (2) ศึกษาศักยภาพของสถานที่ท่องเที่ยวหนานมดแดง อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง (3) ศึกษาการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่ท่องเที่ยวหนานมดแดง อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง และ (4) เสนอแนะแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนให้แก่สถานที่ท่องเที่ยวหนานมดแดง อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง งานวิจัยนี้ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีกลุ่มผู้ให้ข้อมูล คือ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่หนานมดแดง รวม 67 คน ได้แก่ ผู้นำชุมชน ประชาชนในพื้นที่ นักท่องเที่ยว เจ้าหน้าที่หน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง และผู้ประกอบการในพื้นที่ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การสรุปประเด็นการสัมภาษณ์และมีการอภิปรายผลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของหนานมดแดง คือ ต้องมีการจำกัดปริมาณการเข้ามาของนักท่องเที่ยวเพื่อไม่ให้พื้นที่ดูแออัดจนเกินไป เป็นการช่วยลดอุบัติเหตุทางรถยนต์ การแก้ปัญหาห้องพักและที่จอดรถไม่เพียงพอ
และควรมีกิจกรรมท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์อื่น ๆ เพิ่มเติม เช่น ตลาดนัดย้อนยุค เกษตรแนวใหม่ เพื่อส่งเสริมกิจกรรมล่องแก่งที่เป็นกิจกรรมหลักในพื้นที่ ถึงแม้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่ช่วยกันอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของหนานมดแดงอย่างเต็มที่ แต่บุคลากรในท้องถิ่นส่วนใหญ่ยังขาดความรู้เรื่องการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน หน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชนควรจัดสรรบุคลากรเข้ามาให้ความรู้ เปิดโอกาสให้ชุมชนในท้องถิ่นเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารและการจัดการพื้นที่ท่องเที่ยว เพื่อให้ทุกฝ่ายได้ประโยชน์อย่างเท่าเทียมกัน สร้างจิตสำนึกในการหวงแหนแหล่งท่องเที่ยวพร้อมทั้งร่วมกันพัฒนาหนานมดแดงไปสู่แหล่งท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
[2] Eber, S. (1993). Principles of Sustainable Tourism of Shirley Eber. Retrieved October 13, 2015, from https://sites.google.com/site/pntaoffice/hlak-kar-thxng-theiyw-xyang-yangyun.
[3] Kasikorn Research. (2013). May 21, 2015, Domestic Tourism, 2Q15: Growing Slightly-A Respite for Related Business. Retrieved September 1, 2015, from https://www.kasikornresearch.com/th/k-econanalysis/pages/ViewSummary.aspx?docid=34058.
[4] Korkitkwarndee, Lily. (2009). Sustainable Management for Ecotourism Case Study of Kaeng Krachan National Park. Master of Arts Thesis, Naresuan University.
[5] Kotsombat, Krit. (2010). Assessment of the Ecological Tourism Potential: A Case Study of Sites of Sam Phanbok in Phosai District of Ubon Ratchathani Province. Master of Arts Thesis, Ubon Ratchathani Rajabhat University.
[6] Nhanmoddang Rafting. (n.p.). Nhanmoddang Rafting. Retrieved September 1, 2015, from https://www.nhanmoddang.com/.
[7] Nukong, Somchai. (2010). Potential and Factors of Promoting Ecotourism for Yung Thong Waterfall, Na Yung-Nam Som National Park, Udon Thani Province. Master of Science Thesis, Mahasarakham University.
[8] Rittidech, Tanatcha. (2015). Guidelines for Developing Tourism Activities and Destination for Sustainable Tourism of Amphawa Floating Market, Samut Songkram Province. Retrieved June 20, 2016, from https://www.tourismtaat.siam.edu/images/magazine/m10b2/5.pdf.
[9] Saengchoat, Rattakorn. (2011). People’s Participation in Sustainable Tourism Management in Pai Sub-district, Pai District, Mae Hong Son Province. An Independent Study in Political Science, Chiang Mai University.
[10] Sangmaneewan, Patharat. (2011). Ecotourism Management of Tha Papao Village, Thapladuk Sub-district, Maetha District, Lamphun Province. An Independent Study in Arts, Chiang Mai University.
[11] South of Thailand Cultural Encyclopedia Siam Commercial Bank. (1999). Cheng Leng Database of Culture and Environment. Retrieved July 11, 2016, from https://www.culture.nstru.ac.th/~culturedb/culture.php?cultureCode=1198&cultureTitleT=%E0%AA%A7%E0%C5%A7.
[12] Sukkee, Sulaporn. (2011). The Participation of Local Community in Ecotourism Management at Damnoen Saduak Floating Market, Ratchaburi Province. An Independent Study in Arts, Naresuan University
[13] Wechkama, Thitisak. (2014). Creative Tourism to Prepare Thai Tourism. Journal of Thai Hospitality & Tourism, 9(1), 64-77.
