การพิจารณาความผิด (Fault) และกำหนดค่าเสียหาย (Damages) ตามหลักสัดส่วนความผิด (Proportionality Principle) ตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางแพ่งและค่าเสียหายจากเรือโดนกัน พ.ศ. 2548: กรณีศึกษา คดีหมายเลขแดงที่ กค.112/2550

ผู้แต่ง

  • สอนชัย สิราริยกุล
  • มัธยะ ยุวมิตร
  • ผสันต์ ธัมปราชญ์

คำสำคัญ:

เรือโดนกัน, ความรับผิดทางแพ่ง, สัดส่วนแห่งความผิด, ค่าเสียหาย, เรือลำเลียง

บทคัดย่อ

บทความฉบับนี้มุ่งนำเสนอกรณีศึกษาตามคำพิพากษาของศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางซึ่งแสดงให้เห็นลักษณะการพิจารณาและการวินิจฉัยคดีในคดีเรือโดนกันภายใต้การบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยการป้องกันเรือโดนกันและกฎหมายว่าด้วยความรับผิดทางแพ่งและค่าเสียหายจากเรือโดนกัน โดยคู่กรณีในคดีนี้ประกอบด้วยเรือกลเดินทะเลบรรทุกน้ำมัน 1 ลำ กับเรือยนต์อีก 2 ลำที่อยู่ในระหว่างการลากจูงเรือลำเลียงอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งสถานที่เกิดเหตุคือแม่น้ำเจ้าพระยา ณ บริเวณโค้งพระปะแดง อันเป็นโค้งหักศอกที่มีข้อจำกัดทางด้านทัศนวิสัยและมักจะมีการเดินเรือตัดข้ามฝั่งแม่น้ำของเรือยนต์ที่ลากจูงเรือลำเลียงอยู่บ่อยครั้ง ด้วยเหตุนี้ศาลจึงต้องพิจารณาคดีอย่างรอบด้านเพื่อกำหนดสัดส่วนแห่งความผิดของคู่กรณีให้เป็นไปอย่างเหมาะสมภายใต้บทบัญญัติแห่งกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เอกสารอ้างอิง

ไผทชิต เอกจริยกร. (2557). กฎหมายพาณิชยนาวี ตอน 3, พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

ไพจิตร ปุญญพันธุ์. (2558). คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะละเมิด, พิมพ์ครั้งที่ 14. กรุงเทพฯ: นิติบรรณาการ.

Baughen, Simon. (2001). Shipping Law, Second Edition. Routledge-Cavendish: New York.

Hodges, Susan and Hill, Christopher. (2001). Principles of Maritime Law. Informa Pub: London.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-11-29