การเล่าเรื่องของภาพยนตร์ “ก็อดซิลล่า” ในบริบทญี่ปุ่น อเมริกา
คำสำคัญ:
ก็อดซิลล่า, การเล่าเรื่อง , ภาพตัวแทน , สัญญะบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ศึกษาการเล่าเรื่องของภาพยนตร์ “ก็อดซิลล่า” ในบริบทญี่ปุ่น อเมริกา โดยมีภาพยนตร์ก็อดซิลล่า ไมนัสวัน (Godzilla Minus One) จากประเทศญี่ปุ่น และก็อดซิลล่า ปะทะ คอง อาณาจักรใหม่ (Godzilla x Kong: The New Empire) จากประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นกรณีศึกษา วัตถุประสงค์หลัก คือ วิเคราะห์โครงสร้างการเล่าเรื่อง (Narrative Structure) ภาพตัวแทน (Representation) และสัญญะ (Semiotics) ที่ปรากฏในทั้ง 2 เรื่อง โดยการวิจัยนี้ดำเนินในแนวทางคุณภาพใช้การวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) เพื่อทำความเข้าใจความหมายเชิงลึกในองค์ประกอบภาพ เสียง ตัวละคร และโครงสร้างเรื่องของภาพยนตร์ผลการศึกษาพบว่า แม้ทั้ง 2 เรื่อง ใช้โครงสร้างแบบ 3 องก์ (Three-Act Structure) แต่ภาพตัวแทนของก็อดซิลล่าสะท้อนอุดมการณ์ต่างกันอย่างชัดเจน ในบริบทญี่ปุ่นก็อดซิลล่าถูกนำเสนอเป็นสัญญะของความเจ็บปวดจากอดีต ความสำนึกผิดทางประวัติศาสตร์ ขณะที่ในบริบทอเมริกาก็อดซิลล่าปรากฏในฐานะเทพเจ้าแห่งธรรมชาติผู้พิทักษ์โลก และตัวแทนของความหวัง ข้อค้นพบชี้ให้เห็นว่าภาพยนตร์มิใช่เพียงสื่อบันเทิง หากเป็นพื้นที่ของการสร้างอุดมการณ์ ความทรงจำ และอัตลักษณ์ร่วมในระดับวัฒนธรรม
เอกสารอ้างอิง
บรรณานุกรม
กฤษดา เกิดดี. (2565). การวิเคราะห์ภาษาภาพยนตร์ในคลิปภาพยนตร์ ซึ่งเป็นที่นิยมในยูทูบ.
วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 26(2), หน้า 188-201.
กองบรรณาธิการศิลปวัฒนธรรม. (2567). “Godzilla” ภาพสะท้อน “นิวเคลียร์” กับความขื่นขมของ
ญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก:
https://www.silpa-mag.com/culture/article_33250 [2567, 20 กันยายน].
กาญจนา แก้วเทพ. (2547). สื่อสารมวลชน: ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ฐิยากร แสวงพรรค และธีรติร์ บรรเทิง. (2567). การเล่าเรื่องผ่านสัญญะทางสังคมในซีรีส์เรื่อง Squid Game.
วารสารนิเทศศาสตร์ ธุรกิจบัณฑิตย์, 18(1), หน้า 12-43.
ณัฐกานต์ รสหวาน. (2561). การนำเสนอภาพตัวแทนก็อดซิลล่าในภาพยนตร์ฮอลลีวูด กรณีศึกษา
Godzilla 2014. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์, คณะนิเทศศาสตร์
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ดารา รัชนิวัต. (2548). ภาพยนตร์เบื้องต้น. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นิพนธ์ คุณารักษ์. (2552). ภาษาภาพยนตร์ : องค์ประกอบของภาพยนตร์. วารสารศิลปกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 1(1), หน้า 20-29.
พงศรัณย์ จิตต์สวาสดิ์ และปรวัน แพทยานนท์. (2567). การสร้างสรรค์ภาพยนตร์ไทยซ่อนสัญญะทาง
การเมืองในประเทศไทย. วารสารการสื่อสารและสื่อบูรณาการ คณะการสื่่อสื่ารมวลชน
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 12(1), หน้า 177-215.
ฟลอกิ้น จูเลียน. (2567). พลังแห่งสัญศาสตร์: ทำความเข้าใจสัญลักษณ์และสัญลักษณ์ในยุคดิจิทัล (ออนไลน์).
https://julienflorkin.com/th/การตลาด/สัญศาสตร์/#key-concepts [2568, 20 กันยายน].
วริศรา บุญเอนก. (2563). วิเคราะห์การตัดต่อภาพยนตร์เรื่อง Mad Max: Fury.
วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรบัณฑิต, คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิกิพีเดีย. (2568). ก็อดซิลล่า (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: https://th.wikipedia.org/wiki/ก็อดซิลล่า
, 13 เมษายน].
อรพรรณ สุวรรณา. (2565). การวิเคราะห์เชิงสัญญะในซีรี่ย์อนิเมะเรื่อง Godzilla Singular Point (2021).
วารสารปรัชญาและศาสนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 7(1), หน้า 1-23.
เอกรัฐ เลาหทัยวาณิชย์. (2552). ภาพแทนการท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมกับการเปลี่ยนแปลงทาง
สังคมของชุมชน : กรณีศึกษาบ้านแม่กำปอง ตำบลห้วยแก้ว กิ่งอำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่
วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อ, บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
COLBOR Lights. (2023). Key light in film: Everything to know (Online). Available:
https://www.colborlight.com/blogs/articles/key-light-in-film [2025, September 10].
Seksanrmutl. (2556). แนวคิดการสร้างภาพแทน (Representation) (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก:
https://shorturl.asia/7yR16 [2568, 18 กันยายน].
The Matter. (2562). 65 ปี ‘Godzilla’ มหากาพย์ราชันสัตว์ประหลาดในโลกภาพยนตร์ (ออนไลน์).
เข้าถึงได้จาก: https://thematter.co/entertainment/65-years-of-godzilla/77859#
google_vignette [2568, 20 กันยายน].