รูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรม ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการจำเป็น และแนวทางการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรม 2) สร้างรูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรมและ 3) ประเมินรูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรม ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร การวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ ผลการวิจัยพบว่า 1) การศึกษาความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรม ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร สภาพที่เป็นความต้องการจำเป็นสูงที่สุด ได้แก่ ด้านการใช้เทคโนโลยีเป็นฐานในการจัดการเรียนรู้ แนวทางการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรม พบว่า (1) ขอบข่ายการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรม ประกอบด้วย การออกแบบการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรม การใช้วิธีการและกลยุทธ์การสอนเชิงนวัตกรรม การใช้เทคโนโลยีเป็นฐานในการจัดการเรียนรู้ และการประเมินผลเชิงนวัตกรรม (2) กระบวนการพัฒนา ควรดำเนินการดังนี้ วิเคราะห์ความต้องการจำเป็น วางแผนพัฒนา ดำเนินการพัฒนาตามแผน ติดตามและประเมินผล สะท้อนผลและปรับปรุง (3) กิจกรรมพัฒนา ควรใช้วิธีการพัฒนาที่หลากหลาย ในลักษณะบูรณาการกับการปฏิบัติงาน ได้แก่ การฝึกอบรม การนิเทศการศึกษา ชุมชนการเรียนรู้วิชาชีพ และการเรียนรู้ด้วยตนเอง 2) รูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรม ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร ประกอบไปด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ วิธีดำเนินการ แนวทางการประเมิน และ เงื่อนไขความสำเร็จ โดยผลการประเมินความเหมาะสมของรูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมาก และ 3) การประเมินรูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ เชิงนวัตกรรมในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร มีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัญญาพัชญ์ กานต์ภูวนันต์. (2562). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(1), 1-17.
ชาญณรงค์ วิเศษสัตย์. (2562). ผลการศึกษาความต้องการของการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรมของนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 19(4), 357-371.
ชาญณรงค์ วิเศษสัตย์. (2564). การวิจัยและพัฒนาทักษะนวัตกรรม ของเยาวชนไทยสำหรับรองรับการประกอบอาชีพในโลกอนาคต. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(2), 497–508.
เชาวรินทร์ แก้วพรม. (2564). รูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ธนกฤต อั้งน้อย. (2563). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูใหม่ในศตวรรษที่ 21 ตามแนวคิดโรงเรียนเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และ นักรบ หมี้แสน. (2560). ความเป็นครูและการพัฒนาครูมืออาชีพ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภราดร ยิ่งยวด และคณะ. (2563). ผลของการเรียนรู้โดยใชนวัตกรรมเป็นฐานต่อทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษ ที่ 21 และประสบการณ์การเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 14(2), 54-69.
มยุรฉัตร ธรรมวิเศษ. (2554). รูปแบบปฏิบัติการพัฒนาครูด้านการจัดทำนวัตกรรมการเรียนการสอนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
วนิดา ภูชำนิ. (2564). การพัฒนาสมรรถนะของครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 : กรณีโรงเรียนบ้านนาตาลคำข่า. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วิโรจน์สารรัตนะ และคณะ. (2559). นวัตกรรมกระบวนทัศน์การศึกษาศตวรรษที่ 21. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร, 7(2), 268-283.
ศิริยุภา พูลสุวรรณ, ภัทธิรา ธีรสวัสดิ์, พัชนา อินทรีศมี. (2562). รูปแบบการพัฒนาครูในการออกแบบการเรียนรู้บนฐานการวิจัย โรงเรียนสาธิต มศว. องครักษ์ สถาบันวิจัย พัฒนา และสาธิตการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์. วารสารวิจัยเพื่อการปฏิรูปการเรียนรู้, 2(1), 36-45.
ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย และ มนัสนันท์ น้ำสมบูรณ์. (2564). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครู ด้านการจัดการเรียนรู้และการวิจัยเพื่อส่งเสริมการสร้างนวัตกรรมการศึกษาของครู โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา จังหวัดกาญจนบุรี. https://dric.nrct.go.th
สมาน อัศวภูมิ. (2558). รูปแบบการบูรณาการระบบการประกันคุณภาพภายในกับการบริหารสถานศึกษา สำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดกลาง (พิมพ์ครั้งที่ 2). อุบลกิจออฟเซทการพิมพ์.
สุวดี อุปปินใจ และคณะ. (2565). ระบบและกลไกการบริหารจัดการคุณภาพการศึกษาของ สถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของโลกอนาคต. วารสารศิลปะการจัดการ, 6(3), 1369-1391.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2556). สภาวการณ์การศึกษาไทยในเวทีโลก พ.ศ. 2556. พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). การพัฒนากระบวนทัศน์รูปแบบและกลไกการพัฒนาครูในลักษณะเครือข่ายเชิงพื้นที่. พริกหวานกราฟฟิค จำกัด .
Bellanca, J. A. (2010). 21st Century Skills: Rethinking How Students Learn. Solution Tree Press.
Joyce, B. & M. Weil and E. Calhoun. (2010). Models of Teaching. Pearson Education, Inc.
Nussbaum-Beach, S., & Hall, L. R. (2012). The connected educator: Learning and leading in a digital age. Solution Tree Press.
