การพัฒนาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่ สำหรับการเรียนการสอน ของบุคลากรทางการศึกษาในเขตพื้นที่อำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว

Main Article Content

พัณบงกช ปาณมาลา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา การพัฒนาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่ สำหรับการเรียนการสอน ของบุคลากรทางการศึกษาในเขตพื้นที่อำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว ผู้วิจัย ได้ดำเนินการกระบวนการวิจัยกับประชากร และกลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรทางการศึกษาในพื้นที่อำเภอโคกสูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2 จังหวัดสระแก้ว จำนวน 1,310 คน และกลุ่มตัวอย่างจำนวน 120 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง โดยมีเครื่องมือที่ใช้ในวิจัย คือ แบบสอบถาม แบ่งเป็น 2 ส่วน ดังนี้ ส่วนที่ 1) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับผู้ตอบแบบสอบ ส่วนที่ 2) แบบสอบถามข้อมูล ด้านความรู้ ด้านทักษะ และด้านการพัฒนาความรู้ และทักษะ การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่สำหรับการเรียนการสอน โดยกำหนดเกณฑ์วิเคราะห์ข้อมูล คือ การวิเคราะห์หาค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) และการหาค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation)  ผลการวิจัยพบว่า


ส่วนที่ 1: ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็น เพศหญิงมากสุด ร้อยละ 73.33 และเพศชาย ร้อยละ 26.67 และผลการใช้บริการเทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่ สำหรับการเรียนการสอน เรียงตามลำดับ คือ Zoom มากที่สุด ร้อยละ 50.83 รองลงมา คือ Google Meet ร้อยละ 35.83 รองลงมา คือ Microsoft Team ร้อยละ 8.33 และอื่น ๆ ร้อยละ 5.00 ตามลำดับ ส่วนที่ 2: ผลการวิจัยด้านความรู้ ด้านทักษะ และด้านการพัฒนาความรู้และทักษะ การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่ สำหรับการเรียนการสอน พบว่า คือ 1) ผลรวมของระดับความรู้ x¯ = 3.80, SD. = 0.49 ความรู้อยู่ในระดับปานกลาง 2)       ผลรวมของระดับทักษะ x¯ = 4.01, SD.=0.57 ทักษะอยู่ในระดับมากและ 3) ผลรวมของการพัฒนาความรู้และทักษะ x¯ = 4.14, SD.=0.54 อยู่ในระดับมาก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ปาณมาลา พ. (2025). การพัฒนาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่ สำหรับการเรียนการสอน ของบุคลากรทางการศึกษาในเขตพื้นที่อำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 7(2), 500–512. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JAPDEAT/article/view/279127
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ 2542. แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. พริกหวาน.

กรณัฏฐ์ ฐิตากรพงศ์สถิต. (2565). แนวทางการสภาพ ความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(47), 189-206.

จิติมา วรรณศรี. (2564). การบริหารจัดการศึกษายุคดิจิทัล. รัตนสุวรรณการพิมพ์

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2557). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยSPSS และ AMOS. พิมพ์ครั้งที่ 15. เอส อาร์พริ้นติ้งแมสโปรดดักส์ จำกัด

นรีกานต์ ทำมาน. (2564). สภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และแนวทางพัฒนาทักษะด้าน เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(42), 189-203

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 7. สุวีริยาสาส์น.

ปวีณา คำพุกกะ. (2557). สถิติธุรกิจ. พิมพลักษณ์.

พัณบงกช ปาณมาลา และ นภาภรณ์ ธัญญา. (2565). การเรียนรู้สู่ยุค VUCA และยุค 5G กับ สถานะการณ์โควิด-19. การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 20, กรกฎาคม ปีพุทธศักราช 2565: มหาวิทยาลัย เวสเทิร์น

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2563). จากการเรียนรู้ออนไลน์สู่การสร้างสรรค์นวัตกรรม. ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้

สาฮีดี แวดอเลาะ. (2559). สภาพและปัญหาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษาของผู้สอนระดับมัธยมศึกษาโรงเรียนในสังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชนจังหวัดสงขลา. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุปรียา ศิริพัฒนกุลขจร. (2555). การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 (The 21st Century Learning). The NAS Magazine: มหาวิทยาลัยพระจอมเกล้าธนบุรี.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี พ.ศ.2563 ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานปฏิรูปการศึกษา. (2550). หนึ่งปีแห่งการเร่งรัดพัฒนาการศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ

อาภรณ์ อังสาชน. (2551). พฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

อำนาจ ไชยสงค์. (2564). ทักษะดิจิทัลของครูที่ส่งผลต่อการบริหารจัดการชั้นเรียนใน ศตวรรษที่ 21 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนครพนม.

Bray, Erick & Aoki, Kumiko & Blue Gosh, Larry. (2008). Predictors of Learning Satisfaction in Japanese Online Distance Learners. International Review of Research in Open and Distance Learning, 9(3), 1-24.

Claeys, Lowyck and Perre. (1997). Innovation Education through the of New Technologies: Reflections from the Field Educational Media International. http//thailis.uni.net.th/hwweda/detail.nsp [2005,

Drent and Meelisen. (2008). Which factors obstruct or stimulate teacher educators to use ICT innovatively?. Computer & Education, 51, 187-199.

James Bellanca, and Ron Brandt. (2010). ทักษะแห่งอนาคตใหม่:การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์ openworlds

Kiss, M. (2017). Digital skills in the EU labour market. https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/cb9ff359- e2c9-11e6-ad7c-01aa75ed71a1/language-en

Marr, B. (2020). The Top 5 Tech Trends That Will Disrupt Education in2020-The Ed Tech Innovation Everyone Should Watch. https://people.uis.edu/rschr1/onlinelearning/?p= 63538