การบริหารความร่วมมือทางวิชาการสู่ความเป็นเลิศ

Main Article Content

ปวีนา เหล่าลาด

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการบริหารความร่วมมือทางวิชาการสู่ความเป็นเลิศ โดยมุ่งเน้นการรวบรวมแนวทางและรูปแบบการจัดการความร่วมมือทางวิชาการในสถาบันการศึกษาในประเทศไทย การศึกษานี้อาศัยการวิเคราะห์ข้อมูลจากเอกสารวิชาการ งานวิจัย และกรณีศึกษาที่เกี่ยวข้อง พบว่าความสำเร็จในการบริหารความร่วมมือทางวิชาการประกอบด้วย 3 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ (1) การวางแผนกลยุทธ์ที่เน้นความสอดคล้องของพันธกิจ (2) การสื่อสารและประสานงานที่มีประสิทธิภาพ และ (3) การสร้างระบบติดตามประเมินผลอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ ยังพบว่าการบริหารความร่วมมือทางวิชาการที่มีประสิทธิภาพจำเป็นต้องมีภาวะผู้นำที่ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกฝ่าย และการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานอย่างเป็นระบบ งานวิจัยนี้เสนอแนะแนวทางการเสริมสร้างความร่วมมือทางวิชาการด้วยการจัดทำบันทึกข้อตกลงร่วม (MOU) ที่ชัดเจน การส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กรที่เน้นการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ และการสร้างกลไกสนับสนุนการทำงานร่วมกันอย่างต่อเนื่อง ผลการศึกษานี้เป็นประโยชน์ต่อผู้บริหารสถานศึกษา นักวิชาการ และผู้ปฏิบัติงานด้านการบริหารการศึกษาในการพัฒนากลยุทธ์เพื่อเสริมสร้างความร่วมมือทางวิชาการอย่างยั่งยืน อันนำไปสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการในสถาบันการศึกษาไทย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เหล่าลาด ป. (2026). การบริหารความร่วมมือทางวิชาการสู่ความเป็นเลิศ. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 8(1), 116–125. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JAPDEAT/article/view/280416 (Original work published 20 มีนาคม 2026)
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา ภู่พัฒน์. (2562). การบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือทางการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จิราภรณ์ รัตนวิไล. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารความร่วมมือเชิงกลยุทธ์ของสถาบันอุดมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ประภาศรี ศรีสุข. (2562). แนวทางการสร้างเครือข่ายทางวิชาการสู่ความเป็นเลิศทางการศึกษา. วารสารวิชาการบริหารการศึกษา, 9(1), 45-58.

ยิ่งทรัพย์ สุวรรณา. (2564). ตัวชี้วัดและผลลัพธ์ของการบริหารความร่วมมือทางวิชาการ. วารสารบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 6(1), 33–47.

สมกร อัครสวัสดิ์. (2563). วัฒนธรรมองค์กรกับความยั่งยืนของเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการ. สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนา.

สมศักดิ์ ศรีบริสุทธิ์. (2561)การบริหารจัดการเพื่อเสริมสร้างความร่วมมือทางวิชาการในสถาบันการศึกษา. บริษัทปริ้นท์เอ็กซ์เพรส.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สกศ.

Etzkowitz, H., & Leydesdorff, L. (2000). The dynamics of innovation: From National Systems and “Mode 2” to a Triple Helix of university–industry–government relations. Research Policy, 29(2), 109–123.

Fullan, M. (2001). Leading in a Culture of Change. Jossey-Bass.

Hargreaves, A. (2003). Teaching in the Knowledge Society: Education in the Age of Insecurity. Teachers College Press.

Senge, P. M. (2006). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. Doubleday/Currency

St. John, E. P. (2003). Refinancing the college dream: Access, equal opportunity, and justice for taxpayers. Baltimore, MD: Johns Hopkins University Press.