นวัตกรรมการบริหารจัดการเพื่อพัฒนาคุณภาพโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอนวัตกรรมการบริหารจัดการเพื่อพัฒนาคุณภาพโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบต่าง ๆ ที่มีคำอธิบายลำดับขั้นตอนของแต่ละองค์ประกอบ หรือกิจกรรมที่มีความเชื่อมโยงกันอย่างเป็นระบบ ให้สามารถเข้าใจง่าย เพื่อใช้ในการบริหารจัดการเพื่อพัฒนาคุณภาพโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก เพื่อให้การบริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กเป็นระบบ ที่ส่งผลให้เกิดโรงเรียนการพัฒนาคุณภาพโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก และบรรลุความมุ่งหมายของกระทรวงศึกษาธิการ เพื่อผลักดันให้เกิดโรงเรียนคุณภาพระดับมัธยมศึกษาได้สำเร็จ เป็นมิติใหม่แห่งการพัฒนาการศึกษาให้มีคุณภาพ และสร้างความเสมอภาคทางการศึกษาตั้งแต่ระดับพื้นฐานของการจัดการศึกษาในโรงเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ อีกทั้งยังสามารถตอบสนองความต้องการของชุมชน มีความเหมาะสมในการรองรับการเปลี่ยนแปลงในอนาคตได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยนวัตกรรมการบริหารจัดการเพื่อพัฒนาคุณภาพโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก แบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ดังนี้ 1) นวัตกรรมที่เป็นสิ่งประดิษฐ์ อุปกรณ์ สื่อเทคโนโลยี 2) นวัตกรรมที่เป็นวิธีการหรือกระบวนการบริหารจัดการ และรูปแบบการบริหารจัดการมีดังนี้ 1) การบริหารแบบบูรณาการ 2) การบริหารแบบเครือข่าย และ 3) การบริหารแบบมีส่วนร่วม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กานต์ ตระกูลฮุน. (2566). SCG องค์กรแห่งนวัตกรรม ถอดรหัสคิด กานต์ ตระกูลฮุน. https://marketeeronline.co/archives/29995
กีรติ ยศยิ่งยง. (2552). องค์กรแห่งนวัตกรรม:แนวคิดและกระบวนการ. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศศักดิ์. (2545). การคิดเชิงสรางสรรค. ซัคเซสมีเดีย.
จารุพงศ พลเดช. (2546). การบริหารแบบมีสวนรวมและการใหอํานาจปฏิบัติ. วารสารพัฒนาชุมชน, 3(04), 41-49.
จิรประภา อัครบวร และประยูร อัครบวร. (2552). การบริหารงานภาครัฐในรูแบบเครือขาย. กลุมพัฒนาระบบบริหาร สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
จำรัส นองมาก. (2554). การประกันคุณภาพการศึกษาอย่างถูกต้องและมีสุข. ฟิสิกส์เซ็นเตอร์.
ชัยสิทธิ์ เฉลิมมีประสิทธิ์. (2544). มาตรฐานการจัดการทางการเงิน 7 Hurdles กับการจัดทำ งบประมาณระบบใหม่. ธีระฟิลม์และไซเท็กซ์.
ชุมศักดิ์ อินทรรักษ และคณะ. (2553). การพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาตามวิถีอิสลามใน โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามเพื่อบูรณภาพสังคมในสามจังหวัดชายแดนภาคใต. วารสารสงขลานครินทร ฉบับสังคมศาสตรและมนุษยศาสตร, 5(02), 61-64.
ธงชัย สันติวงษ. (2540). องคการและการบริหาร (ฉบับปรับปรุง). ไทยวัฒนาพานิช.
ธนชัย ยมจินดา. (2540). ทฤษฎีองคการ หนวยที่ 4 พฤติกรรมมนุษยในองคกร. ฝายการพิมพมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ประยูร อัครบวร และคณะ. (2553). การสรางเครือขายและการมีสวนรวม คณะครุศาสตร จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. โรงพิมพแหงจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
ปราณี กองทิพย และมังกร ปุมกิ่ง. (2542). หลักการจัดการ. โรงพิมพ ก.วิวรรธน.
ปรัชญา เวชสารัชช์. (2545). “การปฏิรูปการศึกษาไทย”ผ่าทางตันปฏิรูปการศึกษา. สถาบันวิถีบันทรรศน์.
มนต์นภัส มโนการณ์. (2561). การปฏิรูปการศึกษาขั้นพื้นฐานกับการจัดการศึกษาเชิงพื้นที่. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 19(1), 1-15
ราเชนร พุมแจ. (2552). ภาวะผูนําของผูบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่ศึกษาอุดรเขต 1. [วิทยานิพนธปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา].
มหาวิทยาลัยอีสาน.
รุงอรุณ เถื่อนใหญ. (2553). ศึกษากระบวนการบริหารที่สงผลตอประสิทธิผลศูนยพัฒนาเด็กเล็กขององคการบริหารสวนตําบลในเขตอําเภอลาดหลุมแกว จังหวัดปทุมธานี. [วิทยานิพนธหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีการศึกษา]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วรภัทร์ภู่เจริญ. (2550). การบริหารนวัตกรรมอย่างยั่งยืนและพอเพียง. อริยชน.
วีระยุทธ ชาตะกาญจน์. (2556). เทคนิคการบริหารสำหรับนักบริหารมืออาชีพ (พิมพ์ครั้งที่ 4). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริพงษ ลดาวัลย ณ อยุธยา. (2542). หนาที่ทางการบริหาร. โรงพิมพดาว.
ศิริพร พงษศรีโรจน. (2540). องคการและการจัดการ. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย.
สมศักดิ์ พิเศษสุทธิกุล. (2550). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดเล็ก. [วิทยานิพนธปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สันติ บุญภิรมย. (2552). การบริหารวิชาการ = Academic affairs administration. บุคพอยท.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2549). การจัดการนวัตกรรมสำหรับผู้บริหาร. งานส่งเสริมภาพลักษณ์องค์กร.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2562). กรอบสมรรถนะครูเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ซี-ทีซีเอฟ).
บริษัท ออนป้า จำกัด.
สุวดี อุปปินใจ. (2566). การนิเทศและการพัฒนานวัตกรรมการนิเทศการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2).
โรงพิมพ์ชอบพิมพ์ จำกัด.
เสน่ห์ จุ้ยโต. (2558). “องค์การสมัยใหม่สู่องค์การสมรรถนะสูง” (พิมพ์ครั้งที่ 5). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อเนก เหลาโชติ. (2547). การบริหารจัดการธุรกิจชุมชน: กรณีศึกษากลุมหัตถกรรมตุกตาราชบุรี.
[วิทยานิพนธหลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาการศึกษานอกโรงเรียน].
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อัจฉรา จันทร์ฉาย. (2553). นวัตกรรมความหมาย ประเภท และความสำคัญต่อการเป็น ผู้ประกอบการ. วารสารบริหารธุรกิจ, 33(128), 49-65.
Damanpour, F. (1987). The Adoptionof Technological, Administrative, and Ancillary Innovations: Impact of Organizational Factors. Journal of Management, 13(4), 675-688.
Hughes, T. (1987). The evolution of large technological System. The cocial Constructionof technological system new directions in the sociology and history of Technology. Cambridge. Cambridge UniversityPress.
Morton, J.A. (1971). Organizingof innovation system approach to technical management. McGraw-Hill.
Schumpeter J. (1975). Colophon edition of 1942 edition, Capitalism, Socialism and Democracy. Harper and Row.
Selwyn W. Becker. (1967). The Innovative Organization: A Selective View of Current Theory and Research. Journal of Business: The University of Chicago press, 40(5), 462-470.
