Administrative Innovation for the Development of Quality in Small Secondary School
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to propose management innovations for enhancing the quality of small-sized secondary schools. The innovation comprises various components, each explained with systematic sequences or interconnected activities in a way that is easy to understand and applicable to the management and development of school quality. The goal is to establish a systematic approach to the administration of small secondary schools, leading to overall improvement and development aligned with the objectives of the Ministry of Education. The innovation seeks to drive the success of quality secondary schools, representing a new dimension in educational development that promotes educational equity from the foundational level. It also responds effectively to the needs of local communities and provides a flexible framework for future changes. The management innovations for enhancing the quality of small-sized secondary schools can be categorized into two main types. Product-based innovations, which include inventions, tools, and technological media. Process-based innovations, which refer to methods or management processes. The proposed management models include. Integrated Management, Network-based Management, and Participatory Management.
Article Details
References
กานต์ ตระกูลฮุน. (2566). SCG องค์กรแห่งนวัตกรรม ถอดรหัสคิด กานต์ ตระกูลฮุน. https://marketeeronline.co/archives/29995
กีรติ ยศยิ่งยง. (2552). องค์กรแห่งนวัตกรรม:แนวคิดและกระบวนการ. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศศักดิ์. (2545). การคิดเชิงสรางสรรค. ซัคเซสมีเดีย.
จารุพงศ พลเดช. (2546). การบริหารแบบมีสวนรวมและการใหอํานาจปฏิบัติ. วารสารพัฒนาชุมชน, 3(04), 41-49.
จิรประภา อัครบวร และประยูร อัครบวร. (2552). การบริหารงานภาครัฐในรูแบบเครือขาย. กลุมพัฒนาระบบบริหาร สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
จำรัส นองมาก. (2554). การประกันคุณภาพการศึกษาอย่างถูกต้องและมีสุข. ฟิสิกส์เซ็นเตอร์.
ชัยสิทธิ์ เฉลิมมีประสิทธิ์. (2544). มาตรฐานการจัดการทางการเงิน 7 Hurdles กับการจัดทำ งบประมาณระบบใหม่. ธีระฟิลม์และไซเท็กซ์.
ชุมศักดิ์ อินทรรักษ และคณะ. (2553). การพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาตามวิถีอิสลามใน โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามเพื่อบูรณภาพสังคมในสามจังหวัดชายแดนภาคใต. วารสารสงขลานครินทร ฉบับสังคมศาสตรและมนุษยศาสตร, 5(02), 61-64.
ธงชัย สันติวงษ. (2540). องคการและการบริหาร (ฉบับปรับปรุง). ไทยวัฒนาพานิช.
ธนชัย ยมจินดา. (2540). ทฤษฎีองคการ หนวยที่ 4 พฤติกรรมมนุษยในองคกร. ฝายการพิมพมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ประยูร อัครบวร และคณะ. (2553). การสรางเครือขายและการมีสวนรวม คณะครุศาสตร จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. โรงพิมพแหงจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
ปราณี กองทิพย และมังกร ปุมกิ่ง. (2542). หลักการจัดการ. โรงพิมพ ก.วิวรรธน.
ปรัชญา เวชสารัชช์. (2545). “การปฏิรูปการศึกษาไทย”ผ่าทางตันปฏิรูปการศึกษา. สถาบันวิถีบันทรรศน์.
มนต์นภัส มโนการณ์. (2561). การปฏิรูปการศึกษาขั้นพื้นฐานกับการจัดการศึกษาเชิงพื้นที่. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 19(1), 1-15
ราเชนร พุมแจ. (2552). ภาวะผูนําของผูบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่ศึกษาอุดรเขต 1. [วิทยานิพนธปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา].
มหาวิทยาลัยอีสาน.
รุงอรุณ เถื่อนใหญ. (2553). ศึกษากระบวนการบริหารที่สงผลตอประสิทธิผลศูนยพัฒนาเด็กเล็กขององคการบริหารสวนตําบลในเขตอําเภอลาดหลุมแกว จังหวัดปทุมธานี. [วิทยานิพนธหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีการศึกษา]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วรภัทร์ภู่เจริญ. (2550). การบริหารนวัตกรรมอย่างยั่งยืนและพอเพียง. อริยชน.
วีระยุทธ ชาตะกาญจน์. (2556). เทคนิคการบริหารสำหรับนักบริหารมืออาชีพ (พิมพ์ครั้งที่ 4). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริพงษ ลดาวัลย ณ อยุธยา. (2542). หนาที่ทางการบริหาร. โรงพิมพดาว.
ศิริพร พงษศรีโรจน. (2540). องคการและการจัดการ. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย.
สมศักดิ์ พิเศษสุทธิกุล. (2550). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดเล็ก. [วิทยานิพนธปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สันติ บุญภิรมย. (2552). การบริหารวิชาการ = Academic affairs administration. บุคพอยท.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2549). การจัดการนวัตกรรมสำหรับผู้บริหาร. งานส่งเสริมภาพลักษณ์องค์กร.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2562). กรอบสมรรถนะครูเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ซี-ทีซีเอฟ).
บริษัท ออนป้า จำกัด.
สุวดี อุปปินใจ. (2566). การนิเทศและการพัฒนานวัตกรรมการนิเทศการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2).
โรงพิมพ์ชอบพิมพ์ จำกัด.
เสน่ห์ จุ้ยโต. (2558). “องค์การสมัยใหม่สู่องค์การสมรรถนะสูง” (พิมพ์ครั้งที่ 5). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อเนก เหลาโชติ. (2547). การบริหารจัดการธุรกิจชุมชน: กรณีศึกษากลุมหัตถกรรมตุกตาราชบุรี.
[วิทยานิพนธหลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาการศึกษานอกโรงเรียน].
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อัจฉรา จันทร์ฉาย. (2553). นวัตกรรมความหมาย ประเภท และความสำคัญต่อการเป็น ผู้ประกอบการ. วารสารบริหารธุรกิจ, 33(128), 49-65.
Damanpour, F. (1987). The Adoptionof Technological, Administrative, and Ancillary Innovations: Impact of Organizational Factors. Journal of Management, 13(4), 675-688.
Hughes, T. (1987). The evolution of large technological System. The cocial Constructionof technological system new directions in the sociology and history of Technology. Cambridge. Cambridge UniversityPress.
Morton, J.A. (1971). Organizingof innovation system approach to technical management. McGraw-Hill.
Schumpeter J. (1975). Colophon edition of 1942 edition, Capitalism, Socialism and Democracy. Harper and Row.
Selwyn W. Becker. (1967). The Innovative Organization: A Selective View of Current Theory and Research. Journal of Business: The University of Chicago press, 40(5), 462-470.
