การศึกษาองค์ประกอบการจัดการภาวะวิกฤติในสถานศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบการจัดการภาวะวิกฤติในสถานศึกษา ใช้กระบวนการวิจัยศึกษาจากเอกสาร ประกอบด้วย 2 ขั้นตอน คือ การศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องเพื่อสังเคราะห์องค์ประกอบการจัดการภาวะวิกฤติจากแนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง 10 แหล่ง 2) การประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบที่สังเคราะห์ได้โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสังเคราะห์องค์ประกอบและแบบสอบถามประเมินความเหมาะสมมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบการจัดการภาวะวิกฤติในสถานศึกษาที่สังเคราะห์ได้มี 6 องค์ประกอบ โดยผ่านเกณฑ์การคัดเลือกที่ร้อยละ 50 ขึ้นไป ได้แก่ 1) การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ 2) แนวทางเชิงรุกและการวางแผนล่วงหน้า 3) การจัดสรรทรัพยากรทางการศึกษาอย่างเหมาะสม 4) การมีผู้นำที่มีสมรรถนะสูง 5) กระบวนการดำเนินงานที่เป็นขั้นตอน และ 6) การปรับปรุงและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ผลการประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบ โดยทุกองค์ประกอบมีความเหมาะสมในระดับมากถึงมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กฤตวีร์วัจน์ ธูปประสม. (2566). แนวทางการบริหารงานวิชาการในภาวะวิกฤตของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
ทนากร ศรีก๊อ. (2563). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาในภาวะวิกฤติของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ปทุมธานี เขต 1. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 20(3), 75-86.
ธีรพงษ์ ชูนาค. (2567). แนวทางการบริหารจัดการภาวะวิกฤตของสถานศึกษาในเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(10), 496-520.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาสน์.
สำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). นโยบายและจุดเน้นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2567. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. https://www.obec.go.th
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. https://www.nesdc.go.th
อติพร นิลขำ. (2565). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาในภาวะวิกฤตไวรัสโคโรนา 2019 สำหรับโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(47), 439-453.
Abdurrahman Tanrıöğen. (2011). Perceptions of High School Teachers Related to Crisis Management in Their Schools, Eurasian Journal of Educational Research Issue, 4(2), 243-257.
Efstratia Karasavidou. (2019). School Crisis Management: Attitudes and Perceptions of Primary School Teachers. European Journal of Educational Management, 2(2), 73-84.
Gülyüz Debes. (2021). TEACHERS’ PERCEPTION OF CRISIS MANAGEMENT IN SCHOOLS.International Online Journal of Education and Teaching (IOJET), 8(2). 638-652.
Paraskevi Chatzipanagiotou. (2023). Crisis Management, School Leadership in Disruptive
Times and the Recovery of Schools in the Post COVID-19 Era: A Systematic Literature Review. Education Science, 13(118), 2-29.
Salman Elbedour. (2020). School Crisis Management Planning. Children & Schools, 42(4), 208–215.
Veronika Vašíčková. (2019). CRISIS MANAGEMENT PROCESS: A LITERATURE REVIEW AND A CONCEPTUAL INTEGRATION. Acta Oeconomica Pragensia, 27(3–4), 61–77.
