การพัฒนารูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในยุคดิจิทัลเพื่อพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาโรงเรียนตระกูลประเทืองวิทยาคม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร

Main Article Content

วิทยา กรแก้ว

บทคัดย่อ

การวิจัยและพัฒนาเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวทางการบริหารการพัฒนารูปแบบ 2) สร้างและพัฒนารูปแบบ 3) ทดลองใช้รูปแบบ 4) ประเมินผลการใช้รูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในยุคดิจิทัลเพื่อพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาโรงเรียนตระกูลประเทืองวิทยาคม  สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร ประชากรที่ใช้ในการวิจัย จำนวน 361 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสัมภาษณ์ แบบบันทึกการสนทนากลุ่ม แบบประเมินรูปแบบ และแบบสอบถามความพึงพอใจ การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา การหาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน


            ผลการวิจัยพบว่า


  1. แนวทางการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในยุคดิจิทัลพบว่า หลักการสำคัญของการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน 5 ด้านได้แก่ การกระจายอำนาจ การมีส่วนร่วม การพัฒนาทั้งระบบ การบริหารตนเอง และการมีภาวะผู้นำแบบเกื้อหนุน ส่วนแนวทางในการบริหารตามแนวคิดโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน สถานศึกษาควรส่งเสริมให้บุคลากรใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการปฏิบัติงาน ให้ชุมชนมีส่วนร่วม มีการพัฒนาคุณภาพตามมาตรฐานของสถานศึกษา มีการประชุมทั้งรูปแบบออนไซด์และออนไลน์อย่างต่อเนื่อง

  2. รูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในยุคดิจิทัลมี 5 องค์ประกอบคือ แนวคิด หลักการ วัตถุประสงค์ ระบบงานและกลไก กระบวนการดำเนินงานและเงื่อนไขการนำรูปแบบไปใช้ โดยมีระบบงานและกลไกจำนวน 4 ด้าน คือการวางแผน การจัดองค์การ การนำ และการควบคุม กระบวนการดำเนินงาน 4S Model ประกอบด้วย 1) SWOT Analysis 2) Strategy determination 3) Strategy Implementation 4) Successful evaluation ผลการประเมินความเหมาะสม และความเป็นไปได้ในการนำไปใช้ประโยชน์ของรูปแบบอยู่ในระดับมาก

  3. ผลการใช้รูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในยุคดิจิทัลพบว่า คุณภาพผู้เรียน คุณภาพครูและคุณภาพการบริหารสูงขึ้นทุกด้าน

  4. ผลการประเมินรูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในยุคดิจิทัลพบว่ามีผลการประเมินด้านความเป็นประโยชน์ ความเป็นไปได้ ความเหมาะสม และความถูกต้องครอบคลุม โดยรวมในระดับมากที่สุด ความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบอยู่ในระดับมากที่สุด

 


 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กรแก้ว ว. (2026). การพัฒนารูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในยุคดิจิทัลเพื่อพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาโรงเรียนตระกูลประเทืองวิทยาคม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร . วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 8(1), 38–56. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JAPDEAT/article/view/283204 (Original work published 20 มีนาคม 2026)
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่ 2. พริกหวานกราฟฟิก.

ชญานี ภัทรวารินทร์. (2556). การพัฒนารูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของโรงเรียน

เอกชน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยสยาม.

ธวัชชัย รัตตัญญู. (2551). การพัฒนารูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในโรงเรียนสังกัด

องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหาร

การศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสยาม.

บรรจง เจริญสุข. (2552). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลใน

สถานศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตจังหวัดภาคใต้ตอนบน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการ

บริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพฯ.

มิรินทร์ พนมอุปการ. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารตามแนวคิดโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนา

คุณภาพสถานศึกษาโรงเรียนบ้านดาหลำ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล. วารสาร

ครูบ้านนอก.คอม, https://www.kroobannok.com/board_view.php?b_ id=182119&bcat_id=16

ยุพิน ทักษิณ. (2556). การดำเนินการตามหลักการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของโรงเรียนใน

อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร

การศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนครพนม.

โรงเรียนตระกูลประเทืองวิทยาคม. (2566). รายงานประจำปีของสถานศึกษา (Self-Assessment

Report : SAR) ปีการศึกษา 2566. ศรีสะเกษ : สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร.

วชิราภรณ์ วงค์ธี. (2556). การดำเนินงานในการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน ตามความเห็นของครู

และผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนมัธยมศึกษา ในสังกัดสำนักงานพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา

เขต 22. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยนครพนม.

วีระยุทธ ชาตะกาญจน์. (2556). เทคนิคการบริหาร สำหรับนักบริหารการศึกษามืออาชีพ. พิมพ์ครั้งที่ 3.

สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศักดิ์จิต มาศจิตต์. (2550). การพัฒนารูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานสำหรับสถานศึกษา

ขั้นพื้นฐานในเขตตรวจราชการที่ 11. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหาร

การศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

สันติ บุญภิรมย์. (2553). นวัตกรรมการบริหารการศึกษา. บุ๊คพอยท์.

สัมมา ธรนิธย์. (2556). หลักทฤษฎีและปฏิบัติการบริหารการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. ข้าวฟ่าง.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน

พ.ศ. 2566 – 2570 (ฉบับทบทวน) เอกสารลำดับที่ 13/2562. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา

มัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร.

อัซรีดา ยูโซะ. (2555). การปฏิบัติตามแนวทางการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานต่อทัศนะของครู

ในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต

สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

อำพัน สัจกุลชัยเลิศ. (2555). ศึกษาและเปรียบเทียบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของ โรงเรียน

บ้านฉางกาญจนกุลวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18. วิทยานิพนธ์

การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.

Charles, H. (2006). School - Based Management : A Study do Its Impaction Student

Achievement in the Title Schools. California : Fielding Graduate University.

Williams, M. H. & Evans, J. J. (2008). Factors in information literacy education. Journal of.

Political Science Education, 4(1), 116-130.

Wohlstetter, P. (1995). “Getting School–Based Management Right : What Works and

Doesn’t,” Phi-Delta-Kappan. 77(1), 22-24.