การพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลัง 5 ขั้นตอนของครูโรงเรียนบ้านคอกช้าง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการในการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลัง 5 ขั้นตอนของครูโรงเรียนบ้านคอกช้าง 2) พัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลัง 5 ขั้นตอนของครูโรงเรียนบ้านคอกช้าง และ 3) ประเมินความพึงพอใจต่อการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลัง 5 ขั้นตอน ของครูโรงเรียนบ้านคอกช้าง ประชากรในการวิจัย คือ ครูโรงเรียนบ้านคอกช้างจำนวน 10 คน โดยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการตามแนวคิดของเคมมิสและแม็คแท็กการ์ด เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบทดสอบ แบบประเมินทักษะ และแบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ความต้องการในการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลัง 5 ขั้นตอน ของครูโรงเรียนบ้านคอกช้างสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 1 คือ ต้องการการส่งเสริมความรู้ ความเข้าใจ และทักษะในการออกแบบและจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ผ่านกระบวนการเรียนรู้ร่วมกันอย่างมีระบบ เพื่อยกระดับคุณภาพการจัดการเรียนรู้และพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนให้สอดคล้องกับบริบทการศึกษาในศตวรรษที่ 21 2) การพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลัง 5 ขั้นตอน ของครูโรงเรียนบ้านคอกช้าง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานีเขต 1 ด้วยการอบรมเชิงปฏิบัติการ พบว่า คะแนนเฉลี่ยความรู้ความเข้าใจสูงกว่าก่อนอบรมโดยมีคะแนนเฉลี่ยสูงขึ้น 8.20 คะแนน และผลการประเมินทักษะการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลัง 5 ขั้นตอนพบว่าโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 3) ผลการประเมินความพึงพอใจในการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้แบบรวมพลัง 5 ขั้นตอนของครูโรงเรียนบ้านคอกช้าง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานีเขต 1 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช
กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่ประเทศไทย.
ณัฐวุฒิใจแน่นและบุญชมศรีสะอาด. (2562). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ของครูสังกัดสํานักงาน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต2โดยใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ.
วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(6), 270-280
ดวงใจสีเขียว ลัดดา หวังภาษิต และสุมาลี เชื้อชัย.(2565).การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อส่งเสริม.
สมรรถนะการออกแบบการจัดการเรียนรู้สำหรับครูประถมศึกษาในการเสริม สร้างสมรรถนะ.
การคิดขั้นสูงของผู้เรียน.วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี,13
(1) ,223-247
นนทลี พรธาดาวิทย์. (2559). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning. กรุงเทพฯ :
ทริปเพิ้ลเอ็ดดูเคชั่น
นนทลี พรธาดาวิทย์. (2560). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกในวิชาการจัดการเรียนรู้.วารสาร
วิชาการ, 11 (1), 58 - 94
เบญจพร วรรณูปถัมภ์และคณะ. (2567). การพัฒนาสมรรถนะของนักเรียนระดับประถมศึกษาด้วย
การจัดการเรียนรู้เชิงรุกแบบรวมพลัง.วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์,9 (1), 15-27
ปัณฑิตา อินทรักษา. (2566). สภาพและความต้องการพัฒนาสมรรถนะวิชาชีพครูและสมรรถนะ
ทางการเรียนรู้ของผู้เรียน ในสังกัดคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จังหวัด
สกลนครวารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร,20 (90), 131-141.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2565.) สมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกแบบรวมพลัง สร้างเสริมสมรรถะ
ของผู้เรียน.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และ พเยาว์ ยินดีสุข (2562). การเรียนรู้เชิงรุกแบบรวมพลังกับ PLC เพื่อการ
พัฒนา.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรทิพย์ เกิดถาวร. (2565). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมตามแนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อ
เสริมสร้างสมรรถนะของครูสู่ศตวรรษที่ 21.วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์,7(2) ,พฤษภาคม-
สิงหาคม,1347-1356
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 1 (2568).แผนปฏิบัติการประจำปี
งบประมาณสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฏร์ธานี เขต 1,2568 : 40)
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครูสังกัด
สำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการ
การศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). นโยบายและจุดเน้นของสำนักงาน.
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานประจำปี พ.ศ.2568 – 2569
