การประเมินการบริหารจัดการโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมนานาชาติ โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ ด้วยกรอบ CIPP Model
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินประสิทธิภาพการบริหารจัดการโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมนานาชาติของโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ โดยใช้กรอบ CIPP Model การวิจัยเชิงคุณภาพนี้ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 10 ท่าน ซึ่งถูกคัดเลือกแบบเจาะจง ผลการประเมินพบว่า โครงการมีความสอดคล้องสูงมากกับวิสัยทัศน์ของโรงเรียนและนโยบายการศึกษาชาติ (Context) และมีผลผลิต (Product) ในระดับดีมาก ในการพัฒนาทักษะด้านภาษา, ภาวะผู้นำ, และการแก้ปัญหาของผู้เรียน อย่างไรก็ตาม การประเมินยังเผยให้เห็นถึงความเปราะบางเชิงโครงสร้างที่สำคัญ อาทิ ด้านปัจจัยนำเข้า (Input) พบข้อจำกัดที่ชัดเจนเรื่อง งบประมาณไม่เพียงพอ และปัญหาการขาด Core Team ที่มีประสบการณ์ต่อเนื่อง ขณะที่ ด้านกระบวนการ (Process) พบความไม่สมดุลจากการขาดกลไกสนับสนุน Host Family เชิงระบบและความไม่ชัดเจนของอำนาจการตัดสินใจเมื่อเกิดวิกฤต ผลการประเมินชี้ให้เห็นว่า แม้ผลลัพธ์ของโครงการจะดี แต่ยังมีความเสี่ยงต่อความต่อเนื่องในระยะยาว ซึ่งบ่งชี้ถึงความจำเป็นเร่งด่วนที่ผู้บริหารต้องปรับปรุงโครงสร้างการบริหารจัดการโครงการไปสู่รูปแบบเชิงระบบ เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพอย่างยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กวิตา ฟองสถาพร. (2566). ทิศทางการจัดกิจกรรมแลกเปลี่ยนทางการศึกษาระหว่างประเทศไทยและประเทศญี่ปุ่น. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1), 401-415.
กัญวรา ธูปแก้ว และ ชมแข พงษ์เจริญ. (2567). การบริหารจัดการความร่วมมือเครือข่ายแลกเปลี่ยนเรียนรู้การศึกษาไทยกับจีนของครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(5), 768-783.
เกียรติศักดิ์ ชัยยาณะ. (2558). การพัฒนากิจกรรมโครงการโรงเรียนคู่พัฒนาระหว่างโรงเรียนมัธยมศึกษาของประเทศไทยและสาธารณรัฐอินโดนีเซียโดยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม: กรณีศึกษาโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ชฎาพร โชตรดาภาณ. (2561). การประเมินโครงการพัฒนานักศึกษาในต่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร. สักทอง: วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.), 24(ฉบับพิเศษ), 139-145.
ชาคริสต์ ยิบพิกุล, พิไลรัตน์ ศรีวิเชียรอำไพ, และสุนิสา อินเป็ง. (2568). นวัตกรรมการบริหารสถานศึกษาท่ามกลางความเปลี่ยนแปลง. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 7(2), 616-633.
ชุติกาญจน์ เพ็ชร์แก้ว และคณะ (2564). การประเมินผลโครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษาของคณะวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร., 9(3), 453-467.
ชนิดา วารสิทธิ์, ไพรวัลย โคตรตะ, และชวนคิด มะเสนะ. (2565). ยุทธศาสตร์การบริหารโครงการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร., 10(3), 1107-1120.
จุฑามาศ กันทะวงศ์. (2560). การประเมินโครงการสอนภาษาจีนในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษาโรงเรียนมัธยมบ้านบางกะปิ. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ณัฐพร ไทยจงรักษ์. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการประยุกต์นโยบายส่งเสริมความหลากหลายทางวัฒนธรรมของอาเซียนของครูในโครงการโรงเรียน Spirit of ASEAN. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 8(1), 95-118.
ธวัช คำทองทิพย์. (2020). การประเมินผลโครงการส่งนักศึกษาไปฝึกงานที่ประเทศญี่ปุ่น: กรณีศึกษานักศึกษาวิชาเอกภาษาญี่ปุ่นธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
ธนู ศรีทอง. (2561). ทิศทางการจัดการศึกษาของมจร วิทยาเขตสุรินทร์: การพัฒนาความเป็นนานาชาติในการจัดการศึกษาท่ามกลางกระแสการศึกษาข้ามชาติในประชาคมอาเซียน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร., 6(5), 1845-1856.
นพรัตน์ อรรคโชติ, สาธร ทรัพย์รวงทอง, และนันทิยา น้อยจันทร์. (2019). รูปแบบการบริหารโครงการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ (English Program: EP) ของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 6(2), 142-159.
บรรณกร แซ่ลิ่ม. (2567). แนวทางการพัฒนาผลลัพธ์ด้านการเรียนรู้ของผู้เรียนตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ (EdPEx) คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(11), 224-238.
ปณิสรา ไชยมาโย และ พรภวิษย์ หล้าพีระกุล. (2024). การพัฒนาการอ่านออกเสียงภาษาจีนโดยใช้รูปแบบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของฮันเตอร์ร่วมกับบัตรคำและแบบฝึกทักษะสำหรับนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 8(1), 745-753.
ปฏิญญา ประพฤติชอบ และ พนายุทธ เชยบาล. (2562). ยุทธศาสตร์การบริหารโรงเรียนไปสู่การสร้า. ความเข้าใจอันดีของนักเรียนต่างศาสนาในประเทศไทย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5661-5677.
ปิยะวดี ยอดนา. (2560). การประเมินโครงการจัดการศึกษาสําหรับนักศึกษาต่างชาติของมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 14(64), 31-42.
ปริฉัตร สุขาวดี. (2568). กลยุทธ์การบริหารงานบุคคลบนความหลากหลายทางวัฒนธรรมของโรงเรียนนานาชาติ วันโฮป สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จังหวัดเชียงราย. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 25(1), 16-27.
ปัณณพงศ์ วงศ์ณาศรี. (2561). การพัฒนาบริบทการจัดการศึกษาของท้องถิ่นไทยกับการขับเคลื่อนการศึกษาสู่ความเป็นนานาชาติ. วารสารวิชาการหอสมุดแห่งชาติ, 6(1), 38-49.
พรนภัสส์ พราหมณ์โชติ. (2563). แนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการคุณภาพองค์การวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล สู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูงด้านสถาบันการศึกษานานาชาติ. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 14(1), 227-240.
ภัทรวดี สุวรรณศร. (2562). แนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ดนตรีไทยตามแนวคิดพหุวัฒนธรรมในโรงเรียนนานาชาติ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(1), 195-207.
ภัทราวุธ รักกลิ่น และ สิริยุพิน ศุภธนัชภัคชนา. (2565). การประเมินโครงการความร่วมมือทางวิชาการเพื่อแลกเปลี่ยนภาษาและวัฒนธรรม ระหว่างโรงเรียนสาธิต “พิบูลบำเพ็ญ” มหาวิทยาลัยบูรพา และโรงเรียนภาษาต่างประเทศคุนหมิง มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี, 19(2), 10-19.
ภูรดา ประเสริฐศรี, สกล เกิดผล, สุวารีย์ วงศ์วัฒนา, สรียาภรณ์ ประเสริฐศรี, ธนพร บัวรอด, และอรรธพร เลิศอร่ามแสง. (2566). การบริหารจัดการงานวิเทศสัมพันธ์ในการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 5(2), 59-76.
รุยาภรณ์ สุคนธทรัพย์. (2561). การบริหารจัดการทรัพยากร Soft Power ของไทย. รัฏฐาภิรักษ์, 60(3), 48-55.
ลู่ ฉานอวี และคณะ. (2024). แนวทางการปรับปรุงการจัดการการศึกษาสู่ความเป็นสากลในมหาวิทยาลัยกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(6), 43-50.
โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ. (2567). วารสารฟ้า-ขาวโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ. โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ.รัตนศิริ
เข็มราช, สุวิมล โพธิ์กลิ่น, และธิดา ฉิมพลี. (2561). การประเมินหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษในฐานะเป็นภาษาโลก. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 5(3), 164-177.
วันรัฐ สอนสิทธิ์, สวัสดิ์ โพธิวัฒน์, และไชยา ภาวะบุตร. (2565). การประเมินการนำนโยบายการปฏิรูป การเรียนการสอนภาษาอังกฤษสู่การปฏิบัติในโรงเรียนมัธยมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 7(3), 244-254.
เวชพงศ์ หนูด้วง และ สุจินต์ หนูแก้ว. (2565). การประเมินโครงการส่งเสริมความเป็นเลิศทางวิชาการโดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ โรงเรียนบ้านบ่อหิน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(2), 954-968.
ศศิณัฏฐ์ สรรคบุรานุรักษ์. (2559). การประเมินโครงการศึกษาดูงานภาคฤดูร้อนด้านภาษา ศิลปะและวัฒนธรรมจีนของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 26(2), 56-72.
ศุภมาส เสนธรรม. (2563). การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้วิถีชีวิตของกลุ่มชาติพันธุ์บนพื้นที่สูงในโรงเรียนบ้านปางมะเยา อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่. การค้นคว้าอิสระปริญญาโท, มหาวิทยาลัย ราชภัฏเชียงใหม่.
สิทธิสอน คำตุ้ย. (2562). การพัฒนาคู่มือการเปลี่ยนผ่านเพื่อดูแลช่วยเหลือนักเรียน โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
สุญาดา เฮงชัยโย. (2564). รายงานการประเมินผลโครงการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ (English Program) โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัยนครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วารสารการวัดผลการศึกษา, 38(104), 153-164.
เซี่ยง เสี่ยวเยี้ยน, วราภรณ์ ไทยมา, และ สิรินธร สินจินดาวงศ์. (2567). แนวทางการบริหารเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการ สาขาวิชาภาษาไทยของมหาวิทยาลัยในมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(8), 413-431.
อภินันท์ ทะสุนทร. (2561). การทูตเชิงวัฒนธรรม: นโยบายต่างประเทศของไทยต่อประเทศเพื่อนบ้านอินโดจีน. วารสารการเมืองการปกครอง, 8(3), 192-206.
อภิญญา สิงโสภา. (2563). ความแตกต่างทางกลสัทศาสตร์และสัญชาตญาณการแบ่งแยกระหว่างสระประสมกับสระเรียงระหว่างพยางค์ในภาษาสเปนของผู้เรียนภาษาสเปนชาวไทยที่มีประสบการณ์ทางภาษาที่แตกต่างกัน. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง, 1(1), 1-17.
อารยา แก้วมณี. (2559). การบริหารจัดการเรียนรู้สู่ประชาคมอาเซียนของกลุ่มโรงเรียนสหวิทยาเขตหนองหญ้าไซ. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต, 14(4), 159-173.
WACHIRAPORN RANGPAN. (2021). The Reverse Culture Shocks Among Thai AYC Exchanged Students (2018 - 2019). Master’s Thesis, Rangsit University.
