Evaluating the Management of International Cultural Exchange Projects at Wattanothaipayap School Chiang Mai Province using the CIPP Model
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this research is to evaluate the efficiency of international cultural exchange project management at Wattanothaipayap School Chiang Mai Province using the CIPP Model. This qualitative study employed in-depth interviews with 10 purposively selected key informants. The evaluation revealed that the project exhibited a very high level of alignment with the school's vision and national education policy (Context), and achieved excellent output (Product) in developing students' language, leadership, and problem-solving skills. However, the assessment also exposed critical structural vulnerabilities, such as in the Input dimension, where there were clear constraints on insufficient budget and a critical lack of Core Team continuity. In the Process dimension, imbalance was noted due to the absence of a systemic Host Family support mechanism and unclear crisis decision-making authority. These findings indicate that despite positive outcomes, the project faces long-term risks to its continuity, highlighting the urgent need for administrators to transition project management toward a systemic model to achieve sustainable efficiency.
Article Details
References
กวิตา ฟองสถาพร. (2566). ทิศทางการจัดกิจกรรมแลกเปลี่ยนทางการศึกษาระหว่างประเทศไทยและประเทศญี่ปุ่น. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1), 401-415.
กัญวรา ธูปแก้ว และ ชมแข พงษ์เจริญ. (2567). การบริหารจัดการความร่วมมือเครือข่ายแลกเปลี่ยนเรียนรู้การศึกษาไทยกับจีนของครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(5), 768-783.
เกียรติศักดิ์ ชัยยาณะ. (2558). การพัฒนากิจกรรมโครงการโรงเรียนคู่พัฒนาระหว่างโรงเรียนมัธยมศึกษาของประเทศไทยและสาธารณรัฐอินโดนีเซียโดยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม: กรณีศึกษาโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ชฎาพร โชตรดาภาณ. (2561). การประเมินโครงการพัฒนานักศึกษาในต่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร. สักทอง: วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.), 24(ฉบับพิเศษ), 139-145.
ชาคริสต์ ยิบพิกุล, พิไลรัตน์ ศรีวิเชียรอำไพ, และสุนิสา อินเป็ง. (2568). นวัตกรรมการบริหารสถานศึกษาท่ามกลางความเปลี่ยนแปลง. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 7(2), 616-633.
ชุติกาญจน์ เพ็ชร์แก้ว และคณะ (2564). การประเมินผลโครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษาของคณะวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร., 9(3), 453-467.
ชนิดา วารสิทธิ์, ไพรวัลย โคตรตะ, และชวนคิด มะเสนะ. (2565). ยุทธศาสตร์การบริหารโครงการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร., 10(3), 1107-1120.
จุฑามาศ กันทะวงศ์. (2560). การประเมินโครงการสอนภาษาจีนในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษาโรงเรียนมัธยมบ้านบางกะปิ. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ณัฐพร ไทยจงรักษ์. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการประยุกต์นโยบายส่งเสริมความหลากหลายทางวัฒนธรรมของอาเซียนของครูในโครงการโรงเรียน Spirit of ASEAN. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 8(1), 95-118.
ธวัช คำทองทิพย์. (2020). การประเมินผลโครงการส่งนักศึกษาไปฝึกงานที่ประเทศญี่ปุ่น: กรณีศึกษานักศึกษาวิชาเอกภาษาญี่ปุ่นธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
ธนู ศรีทอง. (2561). ทิศทางการจัดการศึกษาของมจร วิทยาเขตสุรินทร์: การพัฒนาความเป็นนานาชาติในการจัดการศึกษาท่ามกลางกระแสการศึกษาข้ามชาติในประชาคมอาเซียน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร., 6(5), 1845-1856.
นพรัตน์ อรรคโชติ, สาธร ทรัพย์รวงทอง, และนันทิยา น้อยจันทร์. (2019). รูปแบบการบริหารโครงการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ (English Program: EP) ของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 6(2), 142-159.
บรรณกร แซ่ลิ่ม. (2567). แนวทางการพัฒนาผลลัพธ์ด้านการเรียนรู้ของผู้เรียนตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ (EdPEx) คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(11), 224-238.
ปณิสรา ไชยมาโย และ พรภวิษย์ หล้าพีระกุล. (2024). การพัฒนาการอ่านออกเสียงภาษาจีนโดยใช้รูปแบบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของฮันเตอร์ร่วมกับบัตรคำและแบบฝึกทักษะสำหรับนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 8(1), 745-753.
ปฏิญญา ประพฤติชอบ และ พนายุทธ เชยบาล. (2562). ยุทธศาสตร์การบริหารโรงเรียนไปสู่การสร้า. ความเข้าใจอันดีของนักเรียนต่างศาสนาในประเทศไทย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5661-5677.
ปิยะวดี ยอดนา. (2560). การประเมินโครงการจัดการศึกษาสําหรับนักศึกษาต่างชาติของมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 14(64), 31-42.
ปริฉัตร สุขาวดี. (2568). กลยุทธ์การบริหารงานบุคคลบนความหลากหลายทางวัฒนธรรมของโรงเรียนนานาชาติ วันโฮป สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จังหวัดเชียงราย. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 25(1), 16-27.
ปัณณพงศ์ วงศ์ณาศรี. (2561). การพัฒนาบริบทการจัดการศึกษาของท้องถิ่นไทยกับการขับเคลื่อนการศึกษาสู่ความเป็นนานาชาติ. วารสารวิชาการหอสมุดแห่งชาติ, 6(1), 38-49.
พรนภัสส์ พราหมณ์โชติ. (2563). แนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการคุณภาพองค์การวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล สู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูงด้านสถาบันการศึกษานานาชาติ. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 14(1), 227-240.
ภัทรวดี สุวรรณศร. (2562). แนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ดนตรีไทยตามแนวคิดพหุวัฒนธรรมในโรงเรียนนานาชาติ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(1), 195-207.
ภัทราวุธ รักกลิ่น และ สิริยุพิน ศุภธนัชภัคชนา. (2565). การประเมินโครงการความร่วมมือทางวิชาการเพื่อแลกเปลี่ยนภาษาและวัฒนธรรม ระหว่างโรงเรียนสาธิต “พิบูลบำเพ็ญ” มหาวิทยาลัยบูรพา และโรงเรียนภาษาต่างประเทศคุนหมิง มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี, 19(2), 10-19.
ภูรดา ประเสริฐศรี, สกล เกิดผล, สุวารีย์ วงศ์วัฒนา, สรียาภรณ์ ประเสริฐศรี, ธนพร บัวรอด, และอรรธพร เลิศอร่ามแสง. (2566). การบริหารจัดการงานวิเทศสัมพันธ์ในการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 5(2), 59-76.
รุยาภรณ์ สุคนธทรัพย์. (2561). การบริหารจัดการทรัพยากร Soft Power ของไทย. รัฏฐาภิรักษ์, 60(3), 48-55.
ลู่ ฉานอวี และคณะ. (2024). แนวทางการปรับปรุงการจัดการการศึกษาสู่ความเป็นสากลในมหาวิทยาลัยกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(6), 43-50.
โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ. (2567). วารสารฟ้า-ขาวโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ. โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ.รัตนศิริ
เข็มราช, สุวิมล โพธิ์กลิ่น, และธิดา ฉิมพลี. (2561). การประเมินหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษในฐานะเป็นภาษาโลก. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 5(3), 164-177.
วันรัฐ สอนสิทธิ์, สวัสดิ์ โพธิวัฒน์, และไชยา ภาวะบุตร. (2565). การประเมินการนำนโยบายการปฏิรูป การเรียนการสอนภาษาอังกฤษสู่การปฏิบัติในโรงเรียนมัธยมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 7(3), 244-254.
เวชพงศ์ หนูด้วง และ สุจินต์ หนูแก้ว. (2565). การประเมินโครงการส่งเสริมความเป็นเลิศทางวิชาการโดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ โรงเรียนบ้านบ่อหิน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(2), 954-968.
ศศิณัฏฐ์ สรรคบุรานุรักษ์. (2559). การประเมินโครงการศึกษาดูงานภาคฤดูร้อนด้านภาษา ศิลปะและวัฒนธรรมจีนของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 26(2), 56-72.
ศุภมาส เสนธรรม. (2563). การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้วิถีชีวิตของกลุ่มชาติพันธุ์บนพื้นที่สูงในโรงเรียนบ้านปางมะเยา อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่. การค้นคว้าอิสระปริญญาโท, มหาวิทยาลัย ราชภัฏเชียงใหม่.
สิทธิสอน คำตุ้ย. (2562). การพัฒนาคู่มือการเปลี่ยนผ่านเพื่อดูแลช่วยเหลือนักเรียน โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
สุญาดา เฮงชัยโย. (2564). รายงานการประเมินผลโครงการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ (English Program) โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัยนครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วารสารการวัดผลการศึกษา, 38(104), 153-164.
เซี่ยง เสี่ยวเยี้ยน, วราภรณ์ ไทยมา, และ สิรินธร สินจินดาวงศ์. (2567). แนวทางการบริหารเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการ สาขาวิชาภาษาไทยของมหาวิทยาลัยในมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(8), 413-431.
อภินันท์ ทะสุนทร. (2561). การทูตเชิงวัฒนธรรม: นโยบายต่างประเทศของไทยต่อประเทศเพื่อนบ้านอินโดจีน. วารสารการเมืองการปกครอง, 8(3), 192-206.
อภิญญา สิงโสภา. (2563). ความแตกต่างทางกลสัทศาสตร์และสัญชาตญาณการแบ่งแยกระหว่างสระประสมกับสระเรียงระหว่างพยางค์ในภาษาสเปนของผู้เรียนภาษาสเปนชาวไทยที่มีประสบการณ์ทางภาษาที่แตกต่างกัน. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง, 1(1), 1-17.
อารยา แก้วมณี. (2559). การบริหารจัดการเรียนรู้สู่ประชาคมอาเซียนของกลุ่มโรงเรียนสหวิทยาเขตหนองหญ้าไซ. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต, 14(4), 159-173.
WACHIRAPORN RANGPAN. (2021). The Reverse Culture Shocks Among Thai AYC Exchanged Students (2018 - 2019). Master’s Thesis, Rangsit University.
