Human Resource Management towards Talent Management: Process Driven Private Schools in the Age of Disruptive World
Main Article Content
Abstract
This article is aimed to present the importance and six processes of human resources management. They consist of 1. Human Resources Planning 2. Recruitment 3. Selection 4. Training and Development 5. Performance Management 6. Performance Management. This paper also describes Talent Management and its systems that contain 1. Talent Identification 2. Talent Development 3. Talent Rewarding 4. Talen Retention together with the importance of Talent Management Systems and the relationship between Talent management and human resources management affecting on the organizational drive in the disruptive age.
Article Details
How to Cite
Chukawat, N. ., & Ployduangrat , J. . (2022). Human Resource Management towards Talent Management: Process Driven Private Schools in the Age of Disruptive World . Journal of Association of Professional Development of Educational Administration of Thailand (JAPDEAT), 3(3), 29–44. retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JAPDEAT/article/view/251801
Section
Academic Articles
References
กฤติน กุลเพ็ง. (2552). ไม่อยากเสียคนเก่งในองค์กรต้องทำอย่างไร. กรุงเทพฯ: เอช อาร์ เซนเตอร์.
เกรียงศักดิ์ เขียวยิ่ง. (2550). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
กันยารัตน์ จันทร์สว่าง และ สุภาวดี พรหมบุตร. (2562). ทุนมนุษย์กับการเปลี่ยนแปลง: กระบวนทัศน์ใหม่ของการบริหารทรัพยากรมนุษย์. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎสุราษฎร์ธานี, 6(2), 210-221.
ธงชัย สันติวงษ์. (2546). การบริหารทรัพยากรมนุษย์.พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
นนทวัฒน์ พิพัฒน์รุ่งเรือง. (2558). การเปรียบเทียบกระบวนการบริหารผู้มีศักยภาพของ 2 มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ. การศึกษาอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นพพงษ์ บุญจิตราดุลย์. (2534). การฝีกอบรมหัวหน้าฝ่ายพัฒนาบุคคล สำนักการประถมศึกษาจังหวัด. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ.
นิทัศน์ ศิริโชติรัตน์. (2559). หลักการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในศตวรรษที่ 21. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประไพวรรณ สัมมาทิตฐิ. (2552). การบริหารจัดการคนเก่ง กรณีศึกษาธนาคารแสตนดาร์ดชาร์เตอร์ด (ไทย) จำกัด (มหาชน). (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
พงษ์สันติ์ ตันหยง จิดาภา ถิรศิริกุล และ นพพร จันทรนำชู. (2560). อิทธิพลการรับรู้การสนับสนุนจากองค์กรต่อความพึงพอใจในการทำงานและประสิทธิผลการปฏิบัติงานวิชาการ.วารสารวิทยาลัยพาณิชยศาสตร์ บูรพาปริทัศน์, 12(1), 3-4.
พยอม วงศ์สารศรี. (2545). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สุภาการพิมพ์.
ลักษณา ศิริวรรณ. (2555). การจัดการทรัพยากรมนุษย์. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2553). การบริหารคนเก่ง (Talent Management). สาขาการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ศิริพงษ์ เศาภายน. (2553). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บริษัทไทยร่มเกล้าจำกัด.
สมยศ นาวีการ. (2545). การบริหารแบบมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ: บรรณกิจ.
สมพิศ ใช้เฮ็ง. (2556). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารทรัพยากรทางการศึกษาของโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็กในเขตเมืองและชนบท. วารสารคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, 41(3), 19-37.
สุธี สุทธิสมบูรณ์ และสมาน รังสิโยกฤษฎ์. (2537). หลักการบริหารเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: บริษัทประชาชน จำกัด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). แผนพัฒนาบุคลากร สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาประจำปีงบประมาณ 2562. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). สภาวะการศึกษาไทย 2561/2562 การปฏิรูปการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา สำนักประเมินผลการจัดการศึกษา.
อาภัสสรี ไชยคุนา. (2542). การบริหารงานบุคคล. เชียงใหม่: สถาบันราชภัฏเชียงใหม่.
อรุณรุ่ง เอื้ออารีสุขสกุล. (2558). การบริหารจัดการคนเก่งเชิงกลยุทธ์: ปัจจัยสำคัญสู่ความได้เปรียบทางการ
แข่งขันอย่างยั่งยืน. วารสารสาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 8(3), 1096-1112.
Bench, Dal S. (1983). Personel: The mangement of People at Work (5 th ed.). New York:
Macmillan.
Berger, A.L. and Berger, R.D. (2004). The Talent Management Handbook: Creating Organization Excellence by Identifying. Developing, and Promoting Your Best People. New York: McGraw-Hill.
Bernadin & Russell. (1993). Research in Education. Englewood Cliffs. New Jersy: Prentice Hall.
Beverly, K. & Sharon, J.E. (2001). Love’ Em or Lose’ Em getting good people to stay. San Francisco, Berrett-Koehler.
David Sears. (2003). Successful Talent Strategies: achieving superior business results through
Market focused staffing. New York.
Dessler, Gary. (2004). A framework for human resource management. New Jersey: Pearson
Education.
Michaels, E. and Axelrod, B. (2001). The War for Talent. Massachusetts: Harvard Business
School Press.
Mondy, R. W., Noe, R. M., & Premeaux, S. R. (2002). Human resource management (8th ed.).
New Jersey: Pearson Education.
Raymond Noe A. et al. (2003). Human resource management: gaining a Competitive
Advantage. River, New Jersey: Pearson Education.
Schweyer, A. (2004). Talent Management System: best practices in technology solutions for recruitment, retention and workforce planning. Canada: John Wiley & Sons.
Werner, Schuler and Jackson. (2012). Human resource management. South-Western:
Cengage Leaning.
เกรียงศักดิ์ เขียวยิ่ง. (2550). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
กันยารัตน์ จันทร์สว่าง และ สุภาวดี พรหมบุตร. (2562). ทุนมนุษย์กับการเปลี่ยนแปลง: กระบวนทัศน์ใหม่ของการบริหารทรัพยากรมนุษย์. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎสุราษฎร์ธานี, 6(2), 210-221.
ธงชัย สันติวงษ์. (2546). การบริหารทรัพยากรมนุษย์.พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
นนทวัฒน์ พิพัฒน์รุ่งเรือง. (2558). การเปรียบเทียบกระบวนการบริหารผู้มีศักยภาพของ 2 มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ. การศึกษาอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นพพงษ์ บุญจิตราดุลย์. (2534). การฝีกอบรมหัวหน้าฝ่ายพัฒนาบุคคล สำนักการประถมศึกษาจังหวัด. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ.
นิทัศน์ ศิริโชติรัตน์. (2559). หลักการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในศตวรรษที่ 21. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประไพวรรณ สัมมาทิตฐิ. (2552). การบริหารจัดการคนเก่ง กรณีศึกษาธนาคารแสตนดาร์ดชาร์เตอร์ด (ไทย) จำกัด (มหาชน). (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
พงษ์สันติ์ ตันหยง จิดาภา ถิรศิริกุล และ นพพร จันทรนำชู. (2560). อิทธิพลการรับรู้การสนับสนุนจากองค์กรต่อความพึงพอใจในการทำงานและประสิทธิผลการปฏิบัติงานวิชาการ.วารสารวิทยาลัยพาณิชยศาสตร์ บูรพาปริทัศน์, 12(1), 3-4.
พยอม วงศ์สารศรี. (2545). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สุภาการพิมพ์.
ลักษณา ศิริวรรณ. (2555). การจัดการทรัพยากรมนุษย์. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2553). การบริหารคนเก่ง (Talent Management). สาขาการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ศิริพงษ์ เศาภายน. (2553). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บริษัทไทยร่มเกล้าจำกัด.
สมยศ นาวีการ. (2545). การบริหารแบบมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ: บรรณกิจ.
สมพิศ ใช้เฮ็ง. (2556). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารทรัพยากรทางการศึกษาของโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็กในเขตเมืองและชนบท. วารสารคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, 41(3), 19-37.
สุธี สุทธิสมบูรณ์ และสมาน รังสิโยกฤษฎ์. (2537). หลักการบริหารเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: บริษัทประชาชน จำกัด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). แผนพัฒนาบุคลากร สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาประจำปีงบประมาณ 2562. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). สภาวะการศึกษาไทย 2561/2562 การปฏิรูปการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา สำนักประเมินผลการจัดการศึกษา.
อาภัสสรี ไชยคุนา. (2542). การบริหารงานบุคคล. เชียงใหม่: สถาบันราชภัฏเชียงใหม่.
อรุณรุ่ง เอื้ออารีสุขสกุล. (2558). การบริหารจัดการคนเก่งเชิงกลยุทธ์: ปัจจัยสำคัญสู่ความได้เปรียบทางการ
แข่งขันอย่างยั่งยืน. วารสารสาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 8(3), 1096-1112.
Bench, Dal S. (1983). Personel: The mangement of People at Work (5 th ed.). New York:
Macmillan.
Berger, A.L. and Berger, R.D. (2004). The Talent Management Handbook: Creating Organization Excellence by Identifying. Developing, and Promoting Your Best People. New York: McGraw-Hill.
Bernadin & Russell. (1993). Research in Education. Englewood Cliffs. New Jersy: Prentice Hall.
Beverly, K. & Sharon, J.E. (2001). Love’ Em or Lose’ Em getting good people to stay. San Francisco, Berrett-Koehler.
David Sears. (2003). Successful Talent Strategies: achieving superior business results through
Market focused staffing. New York.
Dessler, Gary. (2004). A framework for human resource management. New Jersey: Pearson
Education.
Michaels, E. and Axelrod, B. (2001). The War for Talent. Massachusetts: Harvard Business
School Press.
Mondy, R. W., Noe, R. M., & Premeaux, S. R. (2002). Human resource management (8th ed.).
New Jersey: Pearson Education.
Raymond Noe A. et al. (2003). Human resource management: gaining a Competitive
Advantage. River, New Jersey: Pearson Education.
Schweyer, A. (2004). Talent Management System: best practices in technology solutions for recruitment, retention and workforce planning. Canada: John Wiley & Sons.
Werner, Schuler and Jackson. (2012). Human resource management. South-Western:
Cengage Leaning.