Leadership in Next Normal: Innovation and Future Technology of Education
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this article is to identify the meaning and the importance of leadership in the next normal: innovation and future technology of education. Due to the current global society has been rapidly changed, anticipating or predicting things is even more difficult with many factors such as artificial intelligence, technology and innovations that are emerging all the time. So that leadership in the next normal is very importance to motivate young generation for participating in co-working and to be in the organizational unity. The leadership is a resilient person who has attitudes that support the new lifestyle of people in society at all ages. To prepares for management strategies and policies, achieve the organization efficiency and effectiveness in the next normal. The leadership is to be a leader who is realize to adapt in the innovation and technology for applied management. From employees, personnel and team members who are familiar with changing lifestyles that educational administrators need to be aware of technology and be open up for the new innovations all the time. The augmented reality technology will be a huge role in the future therefore, educational administrator must select the technology that can be used to support teaching and learning that is suitable for their own organization and provide teaching and learning courses that can develop learners to keep up with innovation and technology in the future. As a result, students will grow up to become global citizens.
Article Details
References
กิ่งแก้ว ศรีสาลีกุลรัตน์. (2555). การพัฒนาองค์กร. (ออนไลน์) (อ้างเมื่อ 25 ตุลาคม 2565). จาก
https://www.gotoknow.org /posts/199694
เกรียงไกร พละสนธิ. (2559). การพัฒนารูปแบบคลาวด์เลิร์นนิงแบบสะตีมด้วยเทคโนโลยีความ
เป็นจริงเสริมเพื่อพัฒนาทักษะการสร้างสรรค์และนวัตกรรมสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษา คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
ขวัญชนก โตนาค สุกัญญา แช่มช้อย และอนุชา กอนพ่วง. (2557). การวิเคราะห์องค์ประกอบ
ภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 16(4), 137-138.
จอย ทองกล่อมศรี. (2560). การศึกษาแนวทางการจัดการนวัตกรรมทางการศึกษาไปใช้ในการ
พัฒนาการเรียนการสอนและการทำวิจัยของครู. วารสารบรรณศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 10(2), 78-89.
เนตร์พัฒนา ยาวิราช. (2552). การจัดการสมัยใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: เซ็นทรัลเอ็กซ์เพรส.
พันธุ์อาจ ชัยรัตน์. (2547). บทนำเบื้องต้นของการจัดการนวัตกรรม การจัดการนวัตกรรมสำหรับผู้บริหาร.
กรุงเทพฯ: สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ.
ยืน ภู่วรวรรณ และสมชาย นำประเสริฐชัย. (2546). ไอซีทีเพื่อการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ยงยุทธ เกษสาคร. (2548). ภาวะผู้นำและการทำงานเป็นทีม. พิมพ์ครั้งที่ 6 กรุงเทพฯ: ปัณณรัชต์.
รักษพล ธนานุวงศ์. (2556). สื่อเสริมการเรียนรู้โลกเสมือนผสมโลกจริง (Augmented Reality) ชุดการจมและ
การลอย. นิตยสาร สสวท., 41(181), 28-31.
รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2544). ภาวะผู้นำ (Leadership). กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2555). แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นเพื่อการบริหารทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 8.
กรุงเทพฯ: หจก.ทิพยวิสุทธิ์.
วิลาวัลย์ โพธิ์ทอง. (2561). พื้นฐานนวัตกรรมและเทคโนโลยีการศึกษา. กรุงเทพฯ: สาขาวิชาเทคโนโลยี
การศึกษา วิทยาลัยการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา.
สุนทร โคตรบรรเทา. (2560). ภาวะผู้นำในองค์การสถานศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์
ปัญญาชน.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2550). ภาวะความเป็นผู้นำ. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
สุเมธ งามกนก. (2558). การจัดระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: เนติกุลการพิมพ์.
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.). (2561). การรู้ดิจิทัล (Digital literacy).
(ออนไลน์) (อ้างเมื่อ 5 กันยายน 2565). จาก https://www.nstda.or.th/th/nstda-knowledge/142- knowledges/2632
หริพล ธรรมนารักษ์. (2558). นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา: ยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: ทริป
เพิ้ล กรุ๊ป.
อรอนงค์ โรจน์วัฒนบูลย์. (2553). การพัฒนาตัวแบบผู้นำเชิงนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒน
บริหารศาสตร์.
Bennis, W., and Nanas, B. (1985). Leader: The strategies for taking change. New York:
Harper & Row.
Bessant, J., and Tidd, J. (2007). Innovation and entrepreneurship. New Jersey: John Wiley &
Sons.
DuBrin, A.J. (1998). Leadership: Research findings, practice and skills. Eaglewood Cliff, N.J.:
Houghton Mifflin.
Gibson, J. L., lvancevich, J. M., and Donnelly, J. H. (1997). Organization Behavior Structure
Process. 9thed. New York: McGrew-Hill.
Harris, Ben M. (1985). Supervisory Behavior in Education. 3rded. New Jersey: Prentice Hall, Inc.
International Society for Technology in Education (ISTE). (2009). National Educational
Technology Standards for Administrators. Retrieved Octorber15, 2016, From
http://www.iste.org/standards/ISTE-standards/standards-for-administrators
Lunenburg, Fred C. and Ornstein, Allen C. (2000). Educational Administration : Concepts and
Practices. 3rded. California: Wadsworth/Thomson Learning.
Likert, Rensis. (1987). New Pattern of Management. New York: Gorland.
Nash, P.C. (1988). Planning process. New York: The McGrew – Hills Companies.
Perez-Bustamante, G. (1999). Knowledge management in agile innovative organizations.
Journal of knowledge management. 3(1), 6-17.
Stephen P. Robbins and Mary Coulter. (2005). Management. United Kingdom: Prentice Hall.
Stogdill, R. M. (2004). Handbook of leadership: A survey of theory and research. New York:
The Free Press.
Talcott Parsons, (1972). Toward a General Theory of Action. New York: Harper & Row
Publishers.
Tidd, J., and Bessant, J. R. (2005). Managing innovation: integrating technological, market
and organizational change. New Jersey: John Wiley & Sons.
TilestonVol09. (2003). The importance of Media in the Classroom. New York: SAGE
Publishing.
Utterback, J. M. (1971). The process of technological innovation within the firm. Academy of
management Journal, 14(1), 75-88.
Weiss, S., Davic, and Legand, P., Claude. (2001). Innovative Intelligence. Ontario: John Wiley &
Sons Canada.
Creighton, T. B. (2003). The principal as technology leader. California: SAGE.
