Developing self-management abilities through self-directed learning of grade 5 students
Main Article Content
Abstract
The purpose of this research was to develop self-management abilities through self-directed learning. of grade 5 students, the sample group 14 students in Prathomsuksa 5, Ban Nong Pao School, Semester 2/2022. The research tools were 1) Science and Technology Learning Management Plan 2) Data collection tools were assessment forms. Self-management ability. Statistics used in data analysis were percentage, mean, standard deviation. The results showed that To measure the self-management ability of Prathomsuksa 5 students using a self-directed learning model, the researcher used an action research model. The students had scores on self-management abilities higher than the specified criteria, that is, students who had scores on the self-management ability measure passed the criteria of 70 percent or more, with 14 students representing 100 percent passing the criteria. Assessment in the 3rd circle, which is the final research cycle, with scores between 70 - 100 percent.
Article Details
References
กฤษณะ มุขแก้วและคณะ. (2565). การวิเคราะห์สมรรถนะการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนและองค์ประกอบของสมรรถนะที่จำเป็นของอาจารย์โรงเรียนสาธิตสังกัดสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(7): 33-49.
จิดาภา พงษ์ชุบ. (2549). การพัฒนาความเชื่อมั่นในตนเอง สำหรับนักเรียนช่วงชั้นที่ 3 โครงการโรงเรียนสองภาษาโดยใช้กิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. (หลักสูตรและการนิเทศ). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศิลปากร.
ฉัตรชัย ดวงแก้ว. (2562). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการพัฒนาตนเองของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 2. วารสารบัณฑิตศึกษา, 16(75): 99-108.
นวลจันทร์ ตระกูลวางและคณะ. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคซินเนคติกส์ร่วมกับการเรียนรู้แบบนำตนเองที่มีเว็บสนับสนุนเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และความสามารถในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารครุศาสตร์, 17(3): 117-128.
บังอร เสรีรัตน์. (2565). ครู กับการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 14(1): 1-11.
วิโชค พรหมดวงและคณะ. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนวิชาประลองด้วยการเรียนแบบนาตนเองสาหรับนักศึกษาปริญญาตรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 24(1): 142-155.
วิทยา วรพันธุ์และคณะ. (2559). รูปแบบการเรียนรู้แบบนำตนเองวิชาฟิสิกส์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 11(2): 31-46.
วีระชัย เขื่อนแก้วและคณะ. (2561). การพัฒนาสื่อการเรียนรู้แบบนำตนเองในการส่งเสริม
ทักษะปฏิเสธในเด็กวัยเรียน. วารสารบัณฑิตวิจัย, 9(2): 103-110.
สุทธิพร แท่นทองและคณะ. (2565 ). การพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดออร์ฟ
ร่วมกับการเรียนรู้แบบสะท้อนคิดเพื่อส่งเสริมความสามารถในการจัดการตนเองของนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารวิจัยและพัฒนา,14(1): 30-40.
สุวัทนา สงวนรัตน์และคณะ (2564). หลักสูตรและการเรียนการสอนฐานสมรรถนะในสถานศึกษา . วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 22(2): 351-364.
สาธิดา สกุลรัตนกุลชัย. (2560) อิทธิพลของการจัดการเรียนรู้เชิงรุกที่มีต่อสมรรถนะในการจัดการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษา. วารสารวิธีวิทยาการวิจัย, 30(2): 229-251.
อัจฉรา นิยมาภา. (2561). การพัฒนาตัวชี้วัดสมรรถนะภาวะผู้นาทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา ในการจัดการเรียนรู้ของผู้เรียน ในศตวรรษที่ สังกัดกรุงเทพมหานคร 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 24(1): 50-63.
อนุชา ทาภักดี. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบนำตนเอง เรื่อง สิ่งแวดล้อมในชุมชนนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 2(4): 301-313.
อารีย์รัตน์ โนนสุวรรณ. (2564). ผลการศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการในการพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนด้วยแนวทางการเรียนรู้เชิงรุกและการกำกับตนเอง เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียน สำหรับนักศึกษาครู สาขาวิชาภาษาไทย. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์, 9(3): 1065-1078.