Teachers’ Morale Affecting High-performance Schools under the Secondary Educational Service Area Office of Samut Sakhon and Samut Songkram
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The primary aims of this study were to comprehensively investigate teacher morale in the workplace, identify key factors contributing to the success of high-performance schools, explore the relationship between morale and school performance, and provide practical guidelines for enhancing teacher morale. The samples in this study were 285 teachers working in a school under the Secondary Educational Service Area Office of Samut Sakhon and Samut Songkram. The study was conducted in two steps. The first one was to distribute questionnaires to collect data. The statistics used in the analysis included mean, percentage, standard deviation, Pearson correlation coefficient, and stepwise multiple regression analysis. The second step was to perform semi-structured interviews with five key informants in order to propose guidelines for the development of morale among teachers which would affect high-performance schools.
The study findings revealed a significantly high level of morale among the teachers. Specifically, two key aspects of morale stood out with notable means: the sense of progression in their work and the satisfaction derived from their working achievements. On the other hand, the aspect of salary and benefits recorded the lowest mean among the different morale factors evaluated. In terms of the factors of high-performance schools, it was found that the overall factors were at a high level. The factor received highest mean was the development of personnel, followed by the clear aim, and visions and standards. The factor received the lowest mean was the assigning of responsibilities. Regarding the factors contributing to high-performance schools, the study revealed that overall, these factors were rated at a high level. Notably, the development of personnel emerged as the highest-rated factor, followed closely by the factors of clear aims, visions, and standards. However, the assigning of responsibilities received the lowest mean score among the identified factors. Furthermore, the regression coefficients have been utilized to formulate a forecasting equation for standard scores as follows: Zy = (0.425X5 + 0.129X7 - 0.097X8 + 0.372X9 + 0.180X10). The predictor variables, arranged in descending order of importance, include working policies, working progression, attractiveness of the work, being acknowledged, being accepted and respected, and responsibility in work. The guidelines for the development of the teachers’ morale include five key aspects with specific 12 guidelines.
Article Details
References
กมลวรรณ ปานประดิษฐ์. (2563). แรงจูงใจต่อการปฏิบัติงานของพนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 22(1), 117-118.
จตุพร งามสงวน. (2561). รูปแบบการพัฒนาองค์การสมรรถนะสูงของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
จรัสศรี ฮะฮวด. (2561). ตัวบ่งชี้สถานศึกษาสมรรถนะสูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 6(2), 19-26.
ชลธิชา บุนนท์. (2564). การศึกษาองค์ประกอบขององค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 21. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ปัสรินญา ผ่องแผ้ว. (2563). การพัฒนาตัวบ่งชี้ขององค์ประกอบการทำงานเป็นทีมที่มีสมรรถนะสูงของโรงเรียน สังกัดเทศบาล. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
ปิยวรรณ เกษดี และ บำเพ็ญ ไมตรีโสภณ. (2563). การพัฒนาสมรรถนะในการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในเขตอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตร มหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยนานาชาติ แสตมฟอร์ด.
ปุญชรัศมิ์ เหมบุรุษ. (2563). รูปแบบภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมขนาดใหญ่พิเศษที่ ส่งเสริมการเป็นองค์กรสมรรถนะสูง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 10(2), 269-281.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ : สำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒประสานมิตร.
พสุ เดชะรินทร์. (2553). การวางแผนและการกําหนดยุทธศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มยุลี ปันทะโชติ. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรอุตสาหกรรมมหาบัณฑิต สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
วิจารณ์ พานิช. (2554). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21 (พิมพ์คร้ังที่ 1). กรุงเทพฯ: ตถาตาพลับลิเคชั่นจำกัด.
วินุลาศ เจริญชัย. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการองค์การสมรรถนะสูงเพื่อพัฒนาคุณภาพ การศึกษาในสถานศึกษา สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วรารัตน์ งันลาโสม. (2563). ขวัญและกำลังใจในการปฏิบัติงานของพนักงานราชการและครูอัตราจ้าง ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สมคิด สกุลสถาปัตย์. (2562). การบริหารจัดการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสู่องค์การสมรรถนะสูงโดยใช้พลังร่วมเป็นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 7(1), 102-223.
สุภาวดี ขุนทองจันทร์. (2558). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (กพร.). (2558). เกณฑ์คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐระดับพื้นฐาน ฉบับที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรสาคร สมุทรสงคราม. (2565). รายงานข้อมูลพื้นฐานโรงเรียน. สืบค้นจากระบบสารสนเทศเพื่อบริหารการศึกษา (EMIS).
Craig, Jim, and Others. (2005). A Case Study of Six High-Performing Schools in Tennessee. Appalachia Educational Laboratory (AEL) at Edvantia, Washington, DC: U.S. Department of Education.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing. 3rd ed. New York: Harper & Row.
Krejcie, R.V., & Morgan, D.W. (1970). Educational and Psychogical Measurement. NewYork: n.p.
Likert, R. (1967). The human organization: its management and values. McGraw-Hill.
Murtedjo and Suharningsih. (2016). Contribution to Cultural Organization. Indonesia: State University of Surabaya Indonesia.
Nicole Richman. (2015). Human Resource Management and Human Resource Development. Evolution and contributions Creighton Journal of Interdisciplinary Leadership.
Patricia, J. Kannapel, and K. Stephen, Clements. (2005). Inside the Black Box of High Performing High-Poverty Schools. Lexington: Kentucky.
Shannon, G.S., and P. Bylsma. (2007). The Nine Characteristics of High-Performing Schools: A Research-Based Resource for Schools and Districts to Assist with Improving Student Learning (2nd ed.). Olympia, WA: OSPI.
